
โอริโอ้ เพื่อนสุดเลิฟของ ลีโอ-เศฏฐนันท์ ราฟาเอล เตชะวิบูลย์
ตอนแรกมันจะตายอยู่แล้วนะคะคือ ลืมตาไม่ได้ กะจะไม่บอกลีโอ แต่ถ้าเขากลับมาแล้วไม่รู้ก็จะไม่ดีก็เลยโทรไปบอก
ตอนแรกมันจะตายอยู่แล้วนะคะคือ ลืมตาไม่ได้ กะจะไม่บอกลีโอ แต่ถ้าเขากลับมาแล้วไม่รู้ก็จะไม่ดีก็เลยโทรไปบอก
โดย...ลีโอ เคน
“ตอนแรกมันจะตายอยู่แล้วนะคะคือ ลืมตาไม่ได้ กะจะไม่บอกลีโอ แต่ถ้าเขากลับมาแล้วไม่รู้ก็จะไม่ดีก็เลยโทรไปบอก ลีโอก็บอกไม่ได้นะมัม ถ้าจะตายก็ให้มาตายที่บ้าน ตอนนั้นอยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์ทองหล่อ เราก็ไปบอกโอริโอ้ว่ารอลีโอหน่อยนะ ปรากฏว่ามันก็รอจริงๆ แล้วก็รอดมาถึงทุกวันนี้ปาฏิหาริย์มากๆ”
คำบอกเล่าของไฮโซสาวคนเก่ง ริก้า ดีล่า ถึงเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่โอริโอ้ สุนัขพันธุ์ลาบราดอร์สีดำขลับ เพื่อนรักของลูกชายคนเล็กสุดหล่อ ลีโอ-เศฏฐนันท์ ราฟาเอล เตชะวิบูลย์ กำลังป่วยหนักถึงขั้นใกล้ตายแล้วก็รอดมาได้ราวปาฏิหาริย์ ก็คงพอจะบ่งบอกถึงความรักและความห่วงใยที่หนุ่มลีโอมีให้อย่างเปี่ยมล้น
“โอริโอ้น่าจะแก่สุด ตอนป่วยไปโรงพยาบาลสัตว์ทองหล่อมาเวิร์กมาก รักษามันหายจะหมดไปเป็นแสนๆ เวลาพวกมันป่วย แต่เราก็ต้องทำใจเวลาซื้อพวกนี้มามันก็ต้องมีเรื่องใช้เงิน ถ้าไม่พร้อมก็อย่าไปซื้อมาเลยดีกว่า สงสารมัน คือเราต้องเลี้ยงดูเขาให้ดีที่สุด”
“ผมจำได้เลยนะครับวันที่เราไปซื้อที่ฟาร์มมันมืดๆ เลยนะ ไอ้ตัวนี้ (โอริโอ้) ก็ทำท่าเล่นกับเรา เจ้าของเขาก็บอกว่ามันชื่อ โอริโอ้ เราก็เอ๊ะเห็นมีแต่สีดำ แต่พอมันเงยหน้ามาตรงคอเป็นสีขาว เราก็ขำเลย”
“จริงๆ แล้วผมอยากได้หมาแปลกๆ ลาบราดอร์เราก็ได้ เพราะเพื่อนทุกคนมีลาบราดอร์หมดเลย มันเป็นเทรนด์ในยุคนั้น เจ้าลาบราดอร์กับคนจะเฟรนด์ลีแต่กับสัตว์ด้วยกันมันจะดุ เคยส่งไปเรียนพอกลับมาไม่เฟรนด์ลีเลย (555) แต่ผมก็ยังรักมัน”
นอกจากโอริโอ้ เพื่อนรักแสนห่วงยังมี สกู๊ปปี้ สุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี ตัวโปรดของพี่ชาย (แก็บบี้ฉัตรเมธ เกเบรียล เตชะวิบูลย์) และก็สะแตง สุนัขพันธุ์อเมริกันพิตบูล จอมเปิ่น มาร่วมสร้างสีสันและชีวิตชีวาอีกด้วย
“ช่วงนั้นพี่ผมชอบดูสกู๊ปปี้ดู ตั้งแต่เด็กๆ มันน่ารักดี พี่ผมก็เลยเอามาตั้งชื่อให้ แล้วก็มี สะแตง พันธุ์อเมริกันพิตบูล ได้มาทีหลังตอนเด็กไม่เป็นไรนะครับเขาก็เล่นด้วยกัน รักกันดี แต่เมื่อ 2-3 ปี มานี่มันเริ่มทะเลาะกันแล้ว เหมือนมันแก่แล้วหงุดหงิดขึ้นนะครับ (หัวเราะ)”
ส่วนเรื่องของความประทับใจที่หนุ่มลีโอมีให้กับเจ้าโอริโอ้นั้นเรียกว่ามัดใจกันมาตั้งแต่สมัยเขายังเยาว์วัย
“เมื่อ 6-7 ปีก่อนผมนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว เจ้าโอริโอ้มันก็จะคอยมาปลอบอยู่ข้างๆ ผมรู้สึกประทับใจเหมือนเรามีเพื่อนคอยห่วง เรามักจะทำกิจกรรมร่วมกันแทบทุกวัน ผมจะโยนลูกเทนนิสให้มันงับเล่นเป็นประจำ แต่เจ้าสกู๊ปปี้จะเล่นแบบนี้ไม่ได้ มันจะมึนๆ คือโยนบอลไปมันก็ไม่ไปเอา ทำเฉยๆ ผมก็เออเอากับมันสิ (หัวเราะ) แต่ทั้งโอริโอ้กับสกู๊ปปี้มันน่าจะเป็นแฟนกันมั้งครับเห็นมันจะซี้กันมากๆ เลย
ผมจะชอบโอริโอ้มากกว่าเพราะเราเล่นกับมันมากกว่า อีกอย่างคือตัวอื่นมันจะออกโง่ๆ (หัวเราะร่วน) แต่เอาเข้าจริงคือเราจะรักคนละแบบกัน แต่ตัวอื่นมันจะเบลอๆ อย่างสกู๊ปปี้มันจะนิ่งมาก นั่งนิ่งๆ ใครเห็นก็จะนึกว่าเป็นรูปปั้น แต่ท่ามันดูบางทีก็ขำดีนะครับ” เออพี่เห็นด้วยอย่างยิ่ง (555)
สิ่งที่เขาได้รับจากโอริโอ้เพื่อนรักสี่ขานั้นไม่ธรรมดา
“ถามว่ามันให้อะไรก็ให้ความสุขก็ได้เยอะนะ ได้ออกกำลังกาย มีกิจกรรมร่วมกัน ได้หลายอย่าง คนรักสัตว์จะเข้าใจ ตอนไปอยู่อเมริกาเลี้ยงไม่ได้เพราะอยู่ในโดม ก็คิดถึง พอกลับมามันก็จำเราได้นะ ปีหนึ่งจะกลับมา 4 ครั้ง จริงแล้วหมาพวกนี้มันไม่ดุเลยนะ อย่าไปเชื่อแบบนั้น มีแต่คนคิดว่ามันดุจริงแล้วพวกมันเฟรนด์ลี และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราจริงๆ นะครับ”







