เริ่มต้นด้วยความเลื่อมใสศรัทธาที่ดี ย่อมนำไปสู่การปฏิบัติที่ควร (ตอน ๒)

เพราะอาสวะสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบัน โดยหลักธรรมปฏิบัติอันเป็นไปเพื่อถึงความเป็นสมณะ

มีเฉพาะในเขตพระพุทธศาสนาเท่านั้น ดังที่พระพุทธองค์ได้ทรงตรัสกับพระภิกษุสงฆ์ว่า “ภิกษุทั้งหลาย พวกเธออย่าเข้าใจว่า สมณะมีในศาสนาอื่น ตามคำพวกเดียรถีย์ (พวกนอกศาสนา)...” และทรงตรัสสรุปในประเด็นดังกล่าวว่า “ภิกษุทั้งหลาย สมณะมีในศาสนานี้เท่านั้น” ทั้งนี้ได้ทรงแสดงแจกแจงในหัวข้อธรรมดังกล่าวว่า การที่สมณะไม่มีในลัทธิอื่น เพราะลัทธิอื่นนั้นไม่มีเขต โดยกล่าวอุปมาให้เห็นชัดว่า เมล็ดผักกาดวางลงบนปลายเหล็กแหลมไม่อยู่... ไฟลุกบนพื้นน้ำไม่ได้... พืชงอกในแผ่นหินไม่ได้ฉันใด สมณะก็ไม่เกิดนอกศาสนาพุทธฉันนั้นเหมือนกัน

พระพุทธองค์ได้ทรงกล่าวแจกแจงในเรื่องดังกล่าวต่อว่า การที่สมณะมีเฉพาะในเขตพระพุทธศาสนานั้น เพราะเป็นเขตแห่งความเป็นอุดมมงคลดี ด้วยความมีพระธรรมคำสั่งสอน ที่ชี้แจงแสดงให้เห็นหนทางอันประเสริฐ นำไปสู่ความเป็นสมณะที่เรียกหนทางดังกล่าวว่า อริยมรรค ที่ไม่มีในศาสนาอื่น ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรัสไว้ว่า

“สุภัททะ อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ หาไม่ได้ในธรรมวินัยใดแล แม้สมณะที่ ๑ ก็หาไม่ได้ในธรรมวินัยนั้น สมณะที่ ๒ ก็หาไม่ได้ในธรรมวินัยนั้น สมณะที่ ๓ ก็หาไม่ได้ในธรรมวินัยนั้น สมณะที่ ๔ ก็หาไม่ได้ในธรรมวินัยนั้น

สุภัททะ อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ หาได้ในธรรมวินัยใดแล แม้สมณะที่ ๑ ก็หาได้ในธรรมวินัยนั้น สมณะที่ ๒๓๔ ก็หาได้ในธรรมวินัยนั้น

สุภัททะ อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ หาได้ในธรรมวินัยนี้

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้