รักแท้...การรอคอย

โดย...นโรจน์

ฤดูฝนอาจทำให้หลายคนหงุดหงิด เพราะจะเดินทางไปไหนมาไหนมันค่อนข้างลำบาก แต่ถ้าได้ดูหนังเรื่องนี้คุณก็ต้องหลงรักฤดูฝนเข้าให้แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวทีเดียวล่ะครับ

หนังรักโรแมนติกที่เกิดขึ้นพร้อมกับฤดูฝน ฤดูกาลที่จะทำให้ได้พบกับความรักที่เฝ้ารอมาแสนนาน...

เรื่องรักมันก็มีอยู่ว่า ทาคูมิ ชายหนุ่มผู้สูญเสีย มิโอะ ภรรยาตัวเองไป และเขาต้องเลี้ยงดู ยูจิ ลูกชายวัย 6 ขวบ แต่เพียงลำพัง พวกเขาทั้งคู่ต่างโศกเศร้าและเฝ้ารอคอยว่าสักวันหนึ่งพวกเขาจะได้กลับมาอยู่รวมกันอีกครั้งหนึ่ง

 

ก่อนตายมิโอะได้ทิ้งสมุดภาพไว้ให้ยูจิ สมุดภาพเล่มนั้นเป็นเล่มที่เธออ่านให้ลูกฟังเสมอ หนึ่งในคำมั่นสัญญาในสมุดภาพได้เขียนเอาไว้ว่า ภายในหนึ่งปีหลังจากแม่ตาย เมื่อฤดูฝนมาเยือนแม่จะกลับมา แล้ววันนั้นเราจะได้พบกันอีกครั้ง นับแต่วันนั้นทั้งยูจิและทาคูมิก็เฝ้ารอสายฝนจนกระทั่งถึงวันนั้นจริงๆ

หนังบอกเล่าเรื่องราวความรักอย่างอบอุ่นตามประสาพ่อลูกที่อยู่เพียงลำพัง ที่เฝ้ารอฤดูฝนมาเยือน มีการหยิบยกทุ่งดอกทานตะวันที่ในเรื่องนี้ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งการเริ่มต้น กระทั่งตุ๊กตาไล่ฝนที่ยูจิมักจะแขวนกลับหัวไว้ มันเป็นสัญลักษณ์บางประการที่ทำให้คนเราอยากได้สิ่งที่คาดหวัง

ไม่ว่าจะด้วยปาฏิหาริย์หรือว่าตุ๊กตาไล่ฝนกลับหัวกันแน่ ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้พบกับหญิงสาวที่มีใบหน้าเหมือนมิโอะ แต่เธอกลับจำอะไรไม่ได้เลย ยูจิโผเข้ากอดเพราะเขารอคอยเวลานี้มาถึงหนึ่งปีแล้ว ขณะที่ทาคูมิเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ทาคูมิพาเธอกลับมาที่บ้านแล้วค่อยๆ บอกเล่าว่าเธอคือใคร

ตรงนี้เองที่หนังเล่าย้อนถึงอดีตที่ทาคูมิแอบรักหญิงสาวคนหนึ่งได้อย่างแยบยล...

ทาคูมิเคยเป็นนักวิ่งแต่ต้องเสียฟอร์มเพราะถูกเพื่อนร่วมวิ่งแกล้งก่อนเข้าเส้นชัย ทำให้หลังจากวันนั้นเขาได้แต่วิ่งๆๆๆๆๆ จนกระทั่งป่วยเป็นโรคความจำไม่คงที่ซะงั้น

 

ขณะนั้นก็ได้หลงรักผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ประสาความรัก และเฝ้ารอทุกวันกระทั่งต้องแยกจากกันไป เธอต้องไปเข้าเรียนที่โตเกียว ประกอบกับที่เขาเป็นโรคร้าย จนต้องยอมให้เธอจากไป แต่มีบางอย่างทำให้มิโอะตัดสินใจกลับมาเพื่อจะบอกเขาว่า เขาคือคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเธอ ทั้งคู่จึงได้แต่งงานและมียูจิ

การหยิบยกฤดูฝนอันเฉอะแฉะมาเป็นฤดูรัก จึงเหมาะอย่างยิ่งที่จะกระทำ ป่าเขาสีเขียว สายฝนพรั่งพรู ยิ่งทำให้หนังรักเต็มอิ่ม อย่างฉากที่ทั้งสามคนได้พบกันในป่าแห่งความทรงจำช่างเป็นภาพที่สวยงามเหมาะที่จะพานพบกับสิ่งที่รอคอย ถึงแม้มิโอะจะจำภาพในอดีตของตัวเองไม่ได้ หนังก็ยังให้ทาคูมิเป็นคนถ่ายทอดออกมาชนิดที่ละเอียดยิบ

ที่ประทับใจในวันที่สายฝนสิ้นสุดลง หยดน้ำสุดท้ายที่กลิ้งตัวหล่นจากใบไม้ดูเหมือนความรักและการรอคอยอันยาวนานกำลังจะสิ้นสุด หนังก็ย้อนกลับไปมุมของมิโอะที่แอบหลงรักทาคูมิเช่นกัน

มีหลายเรื่องราวที่บอกว่ามิโอะเองก็แอบรักทาคูมิอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะฉากที่มิโอะดับไฟลงขณะที่มีพิธีมอบรางวัลให้กับนักวิ่งซึ่งได้ชัยชนะ เพราะเธอไม่เห็นด้วยกับการตัดสินนี้

หรือแม้กระทั่งฉากที่เธอแอบเป็นประธานนักเรียนเพื่อที่จะได้นั่งใกล้กับผู้ชายที่เธอรักคือทาคูมินั่นเอง เรื่องราวเหล่านี้มันปะติดปะต่อกันจนทำให้คนดูค่อยๆ ซึมซับบทรักแห่งการรอคอยที่มาพร้อมฤดูฝนนี้ในที่สุด

 

นอกจากภาพอันประทับใจ ดาราที่แสดงหนังรักสุดโรแมนติกเรื่องนี้ก็มัดใจเสียจนอยู่หมัด ทั้งที่แอบค้านอยู่ในใจว่าปาฏิหาริย์แห่งการรอคอยนี้จะมีอยู่จริงๆ ก็เถอะ ยูโกะ ทาเคอุจิ หรือ มิโอะ หญิงสาวที่มีรักแท้แสดงได้ดีเสียจนทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

ส่วน ชิโด นากามูระ รับบท ทาคูมิ หนุ่มขี้อายที่ยึดมั่นในรักแม้จะเป็นการรับบทโรแมนติกครั้งแรกของเขา แต่ก็เล่นซะเนียนเชียว และที่แน่ๆ อาคาชิ ทาเคอิ รับบท ยูจิ แทบไม่น่าเชื่อว่านี่คือผลงานการแสดงเรื่องแรกของหนุ่มน้อยคนนี้...แสดงเสียจนคนโสดอยากมีลูกขึ้นมาซะงั้น อิอิ

เมื่อแสงแดดก้าวเข้ามาปกคลุม นั่นหมายถึงเวลาแห่งความสุขนั้นกำลังสิ้นสุดลงแล้ว แต่ในความเป็นจริงนั้นกลับเป็นการบ่งบอกว่าฤดูร้อนกำลังเริ่มต้น ชีวิตที่เหลืออยู่ยังต้องดำเนินต่อไปวันแล้ววันเล่า...

ค่อยๆ ยอมรับและเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน!!!