จากพระธาตุเขาขุนน้ำนครศรีฯสู่ชมพูทวีปเพื่อร่วมจัดทำพระไตรปิฎกเป็นภาษาท้องถิ่น (จบ)

โดย...พระอาจารญ์อารยะวังโส

ทั้งในด้านภาษาศาสตร์ (บาลี-สันสกฤต) และพุทธศาสตร์ เพื่อการมีพระไตรปิฎกเป็นฉบับภาษาของตนเอง ที่มีมาตรฐานถูกต้องสมบูรณ์ของชาวชมพูทวีป ซึ่งปัจจุบันมีพุทธศาสนิกชนชาวอินเดียร่วม ๑๐ ล้านคน (As per 2001 census, total M.S population is 9,881,656 of which 10.20% of M.S. Pop are SC including NeoBuddhists. Out of total SC, 32.9% are Buddhists)

เรื่องดังกล่าวจึงได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลไทย ในฐานะเป็นประเทศพระพุทธศาสนา และกำลังอยู่ในระหว่างการเฉลิมฉลอง ๒,๖๐๐ ปีครบอายุพระพุทธศาสนา โดยนายนิวัฒน์ธำรง บุญทรงไพศาล รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ได้มีหนังสือแจ้งการสนับสนุนไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบโครงการฯ จึงขออนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง แต่อย่างไรก็ตาม จากการไปร่วมเปิดงานดังกล่าว อาตมามีข้อสังเกต เมื่อตรวจสอบรายชื่อผู้เชี่ยวชาญ/นักวิชาการที่ได้รับเชิญมาร่วมสร้างสรรค์งานประวัติศาสตร์ดังกล่าวของพระพุทธศาสนาในชมพูทวีป ซึ่งมาจากหลายประเทศ ล้วนแต่มีภูมิความรู้ในระดับไม่ธรรมดา ไม่ว่าจากศรีลังกา ฮ่องกง เนปาล ทิเบต อินเดีย (นาลันทา เดลี นาคปุระ ออรังกาบาด ฯลฯ) หรือมาเลเซีย แต่ไม่มีนักวิชาการศาสนา หรือผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาบาลีจากประเทศไทย และพม่า... ทั้งที่รายการดังกล่าวเป็นงานระดับนานาชาติที่สำคัญเกี่ยวเนื่องกับพระพุทธศาสนาบนแผ่นดินเกิดพระพุทธศาสนา !!

หากจะเล่าถึงบรรยากาศในวันเปิดประชุมทางวิชาการโครงการแปลพระไตรปิฎกฯ ดังกล่าว เมื่อ ๒๓ มี.ค.ที่ผ่านมา ก็พอจะกล่าวได้ว่า มีบรรยากาศและความพร้อมอยู่ในระดับดีเยี่ยม โดยเฉพาะความตั้งใจของเจ้าภาพที่มุ่งหวังความสัมฤทธิผล... ในภาคค่ำ อาตมาได้รับนิมนต์ให้แสดงพระธรรมเทศนาและสอนกรรมฐาน ให้แก่คณะนักวิชาการตลอดจนชาวเมืองปูเน่ห์ที่สนใจในการอบรมจิตภาวนา ซึ่งได้รับความสนใจเข้าร่วมปฏิบัติฟังธรรมเป็นจำนวนมาก ต้องขอหมายเหตุว่า งานนี้ได้มอบให้ ดร.วิรไท สันติประภพ ช่วยเป็นผู้แปลเป็นภาษาอังกฤษโดยตรง จึงสะดวกกับอาตมาไปเยอะต่อการแสดงธรรม มีการร้องขอการจัดอบรมพิเศษ ๓ วันต่อเนื่องในเดือน พ.ค. ซึ่งตรงกับเทศกาลวิสาขบูชา ซึ่งยังไม่ได้ตกลงรับปากตามนิมนต์ เพราะไม่มั่นใจว่าจะว่างหรือไม่...

อย่างไรก็ตาม อาตมาได้รับปากไว้ว่า จะกลับมาร่วมเฉลิมฉลองพระไตรปิฎก ฉบับภาษาท้องถิ่นของชาวชมพูทวีป ที่จัดทำขึ้น และคาดว่า คงจะร่วมกันตรวจคุณภาพของพระไตรปิฎกฉบับภาษามาราตีดังกล่าว เพื่อให้ถูกต้องตรงตามพระธรรมวินัยฉบับดั้งเดิม จะได้เป็นประโยชน์แห่งการศึกษาปฏิบัติของชาวพุทธและผู้มีศรัทธาในชมพูทวีป พระพุทธศาสนาจะได้กลับมาดำรงมั่นคงในแผ่นดินเกิดอีกครั้งหนึ่ง ภายหลังจากสูญหายไปเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ ๑๗

จึงขอนำเรื่องเป็นมงคลดังกล่าวมาบอกเล่าสู่สาธุชนผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา เพื่อร่วมอนุโมทนา และแสดงความยินดีกับชาวพุทธในชมพูทวีปที่มากกว่า ๘ ล้านคนใช้ภาษามาราตี และอาศัยอยู่ในรัฐมหาราษฏระ อินเดีย

ขอเจริญพร