posttoday
ที่สุดของ เบรทท์ แอนเดอร์สัน

ที่สุดของ เบรทท์ แอนเดอร์สัน

03 มกราคม 2555

วัยรุ่นแห่งต้นทศวรรษ 1990 ย่อมรู้จัก “เบรทท์ แอนเดอร์สัน” เป็นอย่างดีในฐานะนักร้องนำสุดเท่ของ สเวด

โดย...เพ็ญแข

วัยรุ่นแห่งต้นทศวรรษ 1990 ย่อมรู้จัก “เบรทท์ แอนเดอร์สัน” เป็นอย่างดีในฐานะนักร้องนำสุดเท่ของ สเวด วงบริทป๊อปสุดดังแห่งยุค ความโดดเด่นของ เบรทท์ นั้นเรียกได้ว่า ระดับน้องๆ เดวิด โบวี หรือ มอร์ริสซีย์ เลยทีเดียว

ยี่สิบปีผ่านไป พี่เบรทท์ ก็กลายเป็น ลุงเบรทท์ ศิลปิน “บริทป๊อปวัยกลางคน” ถึงอย่างนั้นความเท่ของเขาก็ยังคงอยู่ เพียงแต่ต่างรูปแบบและลีลาเท่านั้น

หลังสมาชิก สเวด แยกย้ายกันไป เบรทท์ แอนเดอร์สัน ก็หันมาทำอัลบั้มเดี่ยวในปี 2009 งานชุดนั้นและอีก 2 ชุดต่อมาอยู่ภายใต้อิทธิพลของดนตรีโฟล์กและอะคูสติก แต่กับโซโล่อัลบั้มอันดับที่ 4 เบรทท์ อยากสร้างความแตกต่าง

โจทย์ที่ตั้งไว้ก่อนเข้าห้องอัดคือ ต้องการให้ซาวด์เพลงออกมาเหมือนกับวงดนตรีกำลังบรรเลงสด ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วน ไม่มีการเขียนเพลงไปก่อน ไม่มีการซ้อมล่วงหน้า

ที่สุดของ เบรทท์ แอนเดอร์สัน

ผลที่ได้คือ Black Rainbows ซึ่ง ตัวศิลปินบอกว่า นี่คือ งานโปรดที่สุดของเขา เป็นอัลบั้มซึ่งทำให้หวนนึกถึงปี 1990 บางเพลงมีกลิ่นอายแบบสเวดกรุ่นๆ

ชุดนี้โปรดิวซ์โดย เบรทท์ แอนเดอร์สัน กับคู่หูทางดนตรี ลีโอ อับราแฮมส์ เปิดอัลบั้มด้วย Unsung เพลงคอร์ดง่ายๆ แต่มีภาคริธึมที่ค่อนข้างซับซ้อน การร้องน่าสนใจ

Brittle Heart มาในอารมณ์เพลงร็อกแนวทดลองอย่างที่เรียกกันว่า เคราต์ร็อค ซึ่งได้รับความนิยมมากในอังกฤษช่วงทศวรรษ 1970 ฟังแล้วอังกฤษม้ากมาก

Crash About To Happen เพลงคึกคักที่มีกลิ่นดายดนตรีปี 1980 เนื้อหาพูดถึง IT Girl อย่าง บริทนีย์ สเปียร์ส หรือลินด์เซย์ โลฮาน ที่มักมีเรื่องราวปรากฏในนิตยสารซุบซิบให้คนทั้งตื่นตาและตกใจในเวลาเดียวกัน

I Count The Times โดดเด่นด้วยเสียงซินธ์สไตล์ 1980 ซึ่งทำให้คิดถึงงานของ สเวด เบรทท์ แอนเดอร์สัน ยังคงเป็นคนเขียนเพลงที่ช่างเปรียบเทียบเปรียบเปรย เล่นคำให้ต้องครุ่นคิดหาความหมาย อย่างในเพลง The Exiles มาราวกับเป็นบทกวีแห่งความโกรธเกรี้ยว

ที่สุดของ เบรทท์ แอนเดอร์สัน

In The House Of Numbers เขียนถึงคนต่างชั้นที่มาแต่งงานกัน ที่สุดก็รู้สึกว่า... มันไม่ใช่!!! ส่วน Thin Men Dancing เป็นเพลงร็อกมันๆ ที่มีเสียงกีตาร์เซ็กซี่ๆ ปิดท้ายด้วยเพลงช้าๆ อย่าง Possession

ฝีมือการเขียนเนื้อเพลงของ เบรทท์ นับวันยิ่งเข้มข้น เสียงร้องของเขามีพลังและเปรี้ยวเท่ในวัย 44 ปี ทั้งหมดเป็นเพลงรุ่มรวยรายละเอียด (มากถึงมากเกินไป...) ถึงแม้จะเป็นร็อกอันแข็งแกร่ง แต่มันก็ออกมานุ่มนวลในแบบ เบรทท์ ซึ่งฟังเพลินดี คนชอบฟังป๊อปร็อกสไตล์อังกฤษน่าจะถูกใจ

ที่เราชอบคือ อัลบั้มนี้ทำให้เขากลับมาเป็นนักร้องนำวงร็อกเหมือนในอดีตอีกครั้ง และนี่น่าจะเป็นงานเดี่ยวซึ่งดีที่สุดของผู้ชายคนนี้

แฟนๆ ของ สเวด ฟังชุดนี้ไปพลางๆ ก่อน เพราะพวกเขาจะกลับมารวมตัวออกทัวร์ด้วยกันในปีนี้ และน่าจะมีอัลบั้มตามออกมาแน่นอน


 

 

ข่าวล่าสุด

รัฐมนตรีคลัง G7 เห็นชอบแผนเตรียมซ้อมรับมือไซเบอร์โจมตีด้วย AI

รัฐมนตรีคลัง G7 เห็นชอบแผนเตรียมซ้อมรับมือไซเบอร์โจมตีด้วย AI