ตำรวจดีๆ ในช่วงน้ำท่วมๆ

โดย...หนูดี – วนิษา เรซ

ตำรวจดีๆ ยังคงมีอยู่อีกมากในประเทศไทยนะคะ อย่างน้อย ในสัปดาห์ที่ผ่านมา หนูดีก็ได้เจอตำรวจดีๆ ใจดีๆ หลายคนเลยทีเดียว เป็นตำรวจที่เห็นกับตาแล้วก็พูดได้เต็มปากว่า “รับใช้ประชาชน” จริงๆ โดยประชาชนที่เป็นผู้ประสบภัย ได้กินดีอยู่ดี รู้สึกปลอดภัย จนหลายๆ คนบ่นว่าไม่อยากกลับบ้านเสียแล้ว

ล่าสุดนี้ หนูดีก็ยังคงปักหลักอยู่ที่ จ.ชลบุรี โดยมีกำหนดกลับบ้านตัวเองใน จ.ปทุมธานี ในวันที่ 31 ม.ค. เลยทีเดียวค่ะ ระหว่างว่างๆ จากการเขียนหนังสือ ก็จัดเวลาไปอาสาที่ศูนย์ผู้ประสบภัยหลายๆ ที่รวมถึงบริจาคของ และทำหน้าที่เป็น Messenger นำของที่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่อยากบริจาค แต่ไม่สะดวกจะมาเอง มาให้กับผู้ประสบภัยด้วย ตอนนี้เลยเดินเข้าออกศูนย์ต่างๆ ใน จ.ชลบุรี จนคุ้นไปเสียแล้ว

ในบรรดาศูนย์ต่างๆ ที่ได้ไปมา มีศูนย์หนึ่งที่จัดการได้เป็นระเบียบเรียบร้อย สะอาด ไม่วุ่นวาย แถมผู้ประสบภัยดูเป็นระบบระเบียบมาก จนแม้กระทั่งหนูหวานคนเจ้าระเบียบยังต้องออกปาก คือ ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 2–สภ.บ้านบึง สภ.ดอนหัวฬ่อ และ สภ.พัทยา ซึ่งที่น่ารักก็คือ นี่เป็นศูนย์ฝึกอบรมของตำรวจ พอมีผู้ประสบภัยมาอาศัยอยู่หลายร้อยคน ตำรวจจึงต้องเป็นฝ่ายอพยพแทน มีป้ายติดประกาศไว้ว่า “ห้องเรียน 1 ย้ายไปเรียนกองร้อย 2” เห็นแล้วก็ชื่นใจนะคะ ที่ตำรวจเป็นฝ่ายเสียสละให้

ที่นี่อาหารการกินอุดมสมบูรณ์ไม่ต่างจากศูนย์อื่นๆ ใน จ.ชลบุรี เรียกว่า อาหารอร่อย มีเสิร์ฟทุกมื้อ และมีทั้งผู้พิการ คนชรา และเด็กอ่อน ส่วนเด็กอ่อนนั้นไม่ต้องเป็นห่วงเลย มีคนบริจาคของใช้ นมผงยี่ห้อดีๆ อาหารเด็กมาให้มากมาย การกินอยู่หลับนอน สะดวกและสะอาด แม้ผู้ประสบภัยจะคิดถึงบ้าน แต่หลายๆ คนก็บอกว่า อยู่นี่สบายดีจัง ชักไม่อยากกลับบ้านเสียแล้ว

คุณครูของโรงเรียนหนูดีที่มาอาสาสมัครในกลุ่มชื่อ “ร้องเล่นเต้นรำ” ได้ไปมาหลายศูนย์ ส่วนใหญ่แล้วเมื่อเราไปถึงเราจะมีทั้งลำโพง ไมโครโฟน โทรทัศน์ เครื่องคาราโอเกะ และของเล่นเด็กอีกสารพัดไปจัดวาง จัดเตรียมการแสดง ทุกครั้งจะต้องโกลาหลและหาสถานที่แสดงกันให้วุ่นวาย แถมยังต้องไปติดประกาศและเดินสายประกาศเพื่อให้ผู้ประสบภัยรับทราบว่ามีคณะมาแสดง รวมถึงหลายๆ ที่เมื่อไปถึง ก็อาจโดนกันให้ออกไปอยู่ในจุดที่แสดงไม่สะดวกเท่าไร ซึ่งเราก็เกรงใจ เพราะอยากไปช่วย ไม่ได้อยากไปรบกวน แต่สำหรับที่ศูนย์คุณตำรวจ เมื่อไปถึงคุณครูทุกคนต้องประทับใจ เพราะคุณตำรวจจัดเตรียมเวทีและลำโพงไว้อย่างดี แถมยังไปจัดการเกณฑ์คนมาให้อย่างเรียบร้อย ทีมงานของเราแทบไม่ต้องวุ่นวายใดๆ เลย ทำให้พวกคุณครูปลื้มกันมาก อยากไปที่นี่อีกบ่อยๆ

ครั้งล่าสุด หนูดีไปที่นี่อีกครั้ง เพราะมีผู้ใหญ่ที่นับถือฝากเงินไปใส่ซองบริจาคให้ผู้ประสบภัยเป็นเงิน 1.2 แสนบาท โดยแยกเป็นซอง ซองละ 300 บาทบ้าง 500 บ้าง และ 800 บาทบ้าง แล้วแต่เหมาะสม เมื่อไปถึงก็ปรึกษาคุณตำรวจว่าจะแจกอย่างไรดี จึงจะสมควรตามที่เขาจำเป็น เพราะชาวบ้านหลายคนที่ทำงานรายวัน เมื่อต้องอพยพมานานๆ ก็ไม่มีรายได้ คงอยากมีเงินสดไว้ใช้จ่ายเล็กๆ น้อยๆ บ้าง ในที่สุดเมื่อสรุปได้ว่า คงต้องแจกให้ทุกคนเท่าๆ กัน เพราะไปถามความลำบาก ก็คงได้รับคำตอบว่า ลำบากทุกคนนั่นล่ะ เมื่อจัดการเรื่องเงินบริจาคเรียบร้อยแล้ว หนูดีก็โชคดีมาก เพราะวันก่อนที่มาเห็นเด็กๆ โชว์ฮูลาฮูปแบบอะเมซิง ตัวเล็กๆ สูงกว่าเอวหนูดีนิดเดียว แต่บรรดาน้องๆ เกือบ 20 คน สามารถเหวี่ยงฮูลาฮูปขึ้นไปบนคอ ขึ้นไปสุดปลายแขนได้ ทำเอาหนูดีทึ่ง วันนี้เลยได้ดูโชว์พิเศษอีกรอบ ลองเล่นตามก็ไม่เหมือนค่ะ ห่วงหล่นตลอด

แม้กระทั่งเสื้อผ้าที่มีผู้บริจาคมาและกลุ่มหนูดีรับหน้าที่ประสานงานต่อ ขณะที่พวกเรากำลังเครียดได้ข่าวการ “ดอง” ของบริจาค และเมื่อไปเห็นกับตาในหลายๆ แห่งถึงการบริหารจัดการของ “ให้ฟรี” เหล่านี้ก็กังวล เพราะบางศูนย์นั้นนำเสื้อผ้าบริจาคไปกองไว้เป็นกระบะๆ เหมือนช่วงเซลส์ พอผู้ประสบภัยมาหยิบก็ออกแนว มาก่อนได้ก่อน หรือใครมือยาวสาวได้สาวเอา เราเห็นกับตาถึงบางคนที่หยิบ หยิบ หยิบ พาดไว้บนแขนไม่รู้กี่ตัว แล้วเดินหายไปเลย พอเพื่อนๆ มาถึงก็มีของไม่พอ ซึ่งตรงนี้ไม่ว่ากันนะคะ เพราะเขากำลังลำบาก หยิบไปหนูดีว่าก็คงได้ใช้ทุกตัวนั่นล่ะ แต่ปัญหาคือ เพื่อนๆ ที่ประสบภัยคนอื่นๆ เลยมีของไม่พอใช้

แต่เมื่อเรานำเสื้อผ้าจำนวนหนึ่งไปมอบและปรึกษาคุณตำรวจ ก็พบด้วยความสบายใจว่า คุณตำรวจใช้วิธีให้ “เบิก” เอาค่ะ คือ ดูความจำเป็น ดูขนาดตัว และแจกไปให้ทั่วถึงกัน โดยไม่ใช้วิธี ใครแข็งแรงกว่า เร็วกว่าก็มาหยิบก่อนตามอำเภอใจ ตรงนี้ทำให้เราสบายใจมาก รู้สึกถึงความชัดเจนและเป็นระบบ ที่สำคัญที่นี่มีทั้งคนพิการและคนชรา หากปล่อยให้หยิบกันเองก็เกรงว่าคนหนุ่มๆ ที่แข็งแรงก็จะได้ของไปหมด

ก่อนหนูดีจะกลับบ้านได้คุยกับคุณตำรวจ เลยได้ฟังเขาเล่าว่า ผู้ประสบภัยหลายคนมาถามตำรวจว่า เมื่อพวกเขากลับไปถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว ก็อยากจะตอบแทนคุณตำรวจบ้าง ที่ดูแลพวกเขาอย่างดี ให้ได้อยู่อย่างปลอดภัยและสุขสบายในช่วงที่ต้องห่างบ้านมา พวกเขาจะทำอะไรให้ได้บ้างแทนคำขอบคุณ

สิ่งที่คุณตำรวจขอก็คือ “ไม่ต้องมาทำอะไรให้เลย เพียงแต่เมื่อกลับไปถึงบ้านแล้ว ช่วยฝากบอกเพื่อนบ้านและคนรู้จักด้วยว่า ตำรวจที่ดีๆ ก็ยังมี ที่ตั้งใจทำงานและรับใช้ประชาชน ไม่ได้คิดเอารัดเอาเปรียบ เพราะตอนนี้ชื่อเสียงตำรวจเสียหายไปมากแล้ว” ฟังแล้ว แหะ แหะ หนูดีเองก็ต้องหลบตาคุณตำรวจค่ะ เพราะเราเองก็เป็นหนึ่งในประชาชนที่บริโภคข่าวตำรวจโกงบ้าง ตำรวจรับเงินบ้าง แต่ในที่สุด ก็ได้เห็นกับตาหลายครั้งหลายหนว่า ตำรวจดีๆ ที่ตั้งใจปกป้องดูแลประชาชนก็ยังมีอีกมากมาย จึงขอใช้พื้นที่ตรงนี้ เขียนข่าวดีๆ เกี่ยวกับตำรวจบ้าง เป็นกระบอกเสียงให้ตำรวจที่ตั้งใจดี เหน็ดเหนื่อยรับใช้ประชาชนมาเป็นเดือนแล้ว และคงจะต้องรับใช้ไปอีกเป็นเดือนหากน้ำที่ จ.ปทุมธานีและนนทบุรี ยังคงท่วมขังอย่างที่เป็นอยู่