ขึ้นเหนือล่องใต้

บางคนเลือกไม่ถูกว่าจะไปเที่ยวไหนดี ใจหนึ่งก็อยากเล่นน้ำทะเล อีกใจหนึ่งก็อยากรับลมหนาวบนดอย

โดย..กาญจน์ อายุ 

คิดเปรียบเทียบกันนานๆ จะพานไม่ได้ไปที่ไหนเลย ดังนั้นจึงอยากแนะนำทั้งทะเลและภูเขาให้เห็นกันจะจะประกอบการตัดสินใจ

ล่องใต้

เริ่มที่ทะเลใต้ จ.พังงา พังงายังมีนักท่องเที่ยวน้อยกว่าภูเก็ต ทำให้มีความสงบเรียบง่ายมากกว่า คนที่ไม่ชอบความเป็นเมืองมากน่าจะถูกใจ หาดที่พังงาทอดยาวไปตามจังหวัด แบ่งออกได้เป็นหลายหาด เช่น หาดนางทอง ที่ทรายจะมีสีดำแซมเพราะแร่ธาตุตามธรรมชาติ หรือหาดบางเนียง ที่คนท้องถิ่นรับประกันความงามด้วยทรายขาวละเอียด น้ำทะเลยังสะอาด และผู้คนยังไม่วุ่นวาย ตามทางหาดนั้นจะมีโรงแรมตั้งแต่ห้าดาวไปจนถึงคืนละไม่กี่ร้อยคอยให้บริการ รวมไปถึงร้านอาหารและร้านสะดวกซื้อด้วย

ไกด์ท้องถิ่นแนะนำให้ไปเที่ยว “เมืองเก่า” ที่ อ.ตะกั่วป่า เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ยังรักษาบ้านเมืองสไตล์ชิโนโปรตุกิสไว้ หมายความว่าบ้านที่มีลักษณะสไตล์จีนผสมโปรตุเกสที่บรรพบุรุษได้สร้างไว้ และลูกหลานยังคงรักษาไว้ในปัจจุบัน ลักษณะเป็นบ้าน 2 ชั้น ใต้พื้นด้านล่างจะเย็นเพราะทำจากปูน และบางบ้านได้เจาะด้านล่างไว้ใส่น้ำเพื่อให้พื้นบ้านเย็น ตามผนังบ้านยังมีศิลปะภาพวาดของจีน เช่น ภาพต้นไผ่ หรือลวดลายมังกร เป็นต้น และอีกหนึ่งเอกลักษณ์ คือ หลังคา โดยจะใช้กระเบื้องมุงหลังคาหนาถึง 3 ชั้น เพื่อป้องกันความร้อนได้ดีมากขึ้น ไกด์บอกว่าสมัยก่อนหมู่บ้านเป็นหมู่บ้านคนรวยที่มาทำเหมืองแร่ดีบุก ร่องรอยเหมืองก็ยังมีให้เห็นเป็นบ่อน้ำที่ด้านล่างลึกเกิดจากการขุดหาแร่

หมู่บ้านนี้ในปัจจุบันยังมีคนอาศัยอยู่ แต่ทุกคนอยู่กันอย่างเงียบๆ จนคนต่างถิ่นคิดว่าเป็นหมู่บ้านร้างไปเสียแล้ว บางบ้านเปิดเป็นร้านกาแฟ บางบ้านขายทอง บางบ้านเป็นช่างตัดผม แต่น่าแปลกที่ทุกคนใช้ชีวิตได้อย่างสงบเงียบมาก และรูปแบบของร้านก็ยังมีความเก่าแก่อยู่ เหมือนอยู่ในฉากถ่ายหนังย้อนยุคสักที่

นักท่องเที่ยวสามารถมาสัมผัสชีวิตเช่นนี้ได้ เพราะบางบ้านเปิดเป็นเกสต์เฮาส์ แต่ต้องบอกก่อนว่าไม่มีห้าง ไม่มีโรงภาพยนตร์ น่าจะเหมาะอย่างยิ่งกับคนที่อยากอยู่กับตัวเอง หรืออยากมาใช้สมาธิทำอะไรสักอย่าง ใครเป็นนักเขียนแล้วมาเขียนงานที่นี่น่าจะเข้าทีอยู่

 

และจากการสอบถามเรื่องแหล่งท่องเที่ยวในพังงากับคุณประพฤทธิ์ ข้อเพชร Managing Directors เขาหลัก ลากูน่า รีสอร์ท ผู้ประกอบการรายใหญ่ในพังงา เขาบอกว่า ที่เที่ยวที่ใหม่ที่น่าสนใจ คือ “เกาะตาชัย” บนเกาะไม่มีที่พักและร้านอาหาร แต่มีหาดและธรรมชาติที่สวยงามมาก คนที่ไปส่วนใหญ่จะไปนอนอาบแดดหรือลงเล่นน้ำตื้นบริเวณนั้น หรือจะไปล่องแก่งที่สองแพรก ล่องแพไม้ไผ่ที่เขาสก ชื่นชมป่าไทรร้อยปีที่ตะกั่วป่า และศึกษาประวัติศาสตร์ที่เกาะคอเขา เกาะที่ค้นพบลูกปัดโบราณและชามสังคโลก ทั้งหมดที่กล่าวมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวน้องใหม่แต่มีมานานแล้ว ที่อยากประชาสัมพันธ์ให้นักท่องเที่ยวได้มาเห็น

ส่วนแหล่งท่องเที่ยวที่ติดลมอย่างหมู่เกาะสิมิลันและพีพีก็ยังสามารถเที่ยวกันได้ แต่ต้องระมัดระวังให้มากขึ้น เพราะที่ผ่านมาเกิดปรากฏการณ์ปะการังฟอกขาวที่หมู่เกาะสิมิลัน เนื่องจากคนให้อาหารปลามากเกินไปผสมกับภาวะโลกร้อนที่เกิดขึ้นทั่วโลก ดังนั้นนักท่องเที่ยวจึงต้องเป็นนักอนุรักษ์ธรรมชาติไปด้วยในขณะเดียวกัน เพื่อรักษาให้แหล่งท่องเที่ยวที่เคยสวยงามคงความสวยงามต่อไป

นอกจากนี้ ทางกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามันยังร่วมกันจัดกิจกรรม Andaman Explorer ซึ่งจัดขึ้นเพื่อรองรับการพัฒนาการท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดอันดามัน ทั้งนี้เนื่องจากการท่องเที่ยวของกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามันค่อนข้างกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ จ.ภูเก็ต พังงา และกระบี่ แต่ในสภาพความเป็นจริง จ.ระนอง และตรัง ก็มีความพร้อมและมีศักยภาพด้านการท่องเที่ยว จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องพัฒนาการบริหารจัดการและเพิ่มศักยภาพในด้านการส่งเสริมการขายและการตลาด อันจะนำไปสู่การกระจายผลประโยชน์ทางการท่องเที่ยวให้ครอบคลุมไปทั้ง 5 จังหวัด

เห็นความตั้งใจของชาวอันดามันดังนี้แล้ว ถ้าท่านผู้อ่านมีโอกาสล่องใต้ก็อย่าลืมแวะเวียนไปทั้งภูเก็ต พังงา กระบี่ ระนอง และตรัง เพราะแรงนักท่องเที่ยวคือแรงสำคัญที่จะทำให้เศรษฐกิจการท่องเที่ยวพัฒนา

ขึ้นเหนือ

แล่งใต้กันแล้ว ขออู้กำเมืองเนิบๆ บ้าง ขึ้นเหนือทั้งทีต้องขึ้นให้สุดที่ “เชียงราย” การคมนาคมภายในเชียงรายหารถเมล์ได้ยาก เพราะคนส่วนมากขี่มอเตอร์ไซค์หรือขับรถยนต์กันเกือบหมด ดังนั้นการเที่ยวเชียงรายครั้งนี้จึงต้องขับรถกันเองด้วยการสนับสนุนของฟอร์ด ที่ได้นำรถฟอร์ด เรนเจอร์ใหม่ มาทำให้การเดินทางง่ายขึ้น สถานที่ที่จะมาประลองสมรรถนะของรถอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงราย แถมเส้นทางเป็นทางขึ้นเขา และบางช่วงเป็นลูกรัง เส้นทางนี้จะนำไปสู่ “บ้านดอยช้าง” สถานที่ปลูกกาแฟพันธุ์อราบิกา

 

ดอยช้างมีภูมิประเทศที่เหมาะแก่การปลูกกาแฟพันธุ์นี้ เพราะอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลไม่ต่ำกว่า 1,200 เมตร และมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาต้นกาแฟ ปัจจัยทั้งสองที่เหมาะสมทำให้ได้เมล็ดกาแฟชั้นดี ชาวบ้านบนดอยช้างที่มีไร่กาแฟเป็นของตัวเองได้รวมตัวกันเพื่อผลิตกาแฟดอยช้างตามขั้นตอนที่ถูกต้องและรัดกุม ดังนี้ เลือกเก็บเฉพาะผลที่สุกด้วยมือทีละผล ตากและบ่มบนที่สูงและเป็นกระบวนการพิเศษเฉพาะดอยช้างเป็นเวลานานกว่า 8 เดือน ต่อจากนั้นจะนำไปสี คัดแยกเมล็ด และคั่วด้วยเครื่องคั่วที่ได้มาตรฐานสากล ส่งท้ายด้วยการเลือกใช้บรรจุภัณฑ์ที่เหมาะสม ทำให้กาแฟดอยช้างมีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์

บนบ้านดอยช้างยังมีร้านกาแฟให้บริการ ช่วงนี้เครื่องดื่มร้อนกำลังขายดี เพราะอากาศด้านบนหนาวและมีลมพัดตลอด ฤทธิ์ของกาแฟดอยช้างจะค่อนข้างแรง ดังนั้นถ้าใครมาเยี่ยมชมตอนบ่ายหรือเย็นแล้วแนะนำเมนูชาหรือโกโก้แทน เพราะเกรงว่าตอนกลางคืนจะตาค้าง ต้องการสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับกาแฟดอยช้าง โทรศัพท์ไปได้ที่เบอร์ 0870311919 (ข้างบนมีสัญญาณโทรศัพท์) หรือเว็บไซต์ www.doichaangcoffee.net

สองข้างทางระหว่างมาและกลับจากดอยช้างสวยงามแปลกตาด้วยทิวต้นสนข้างทาง วิวภูเขาที่สลับซับซ้อน หมู่บ้านชาวเขาที่เราจะเห็นวิถีชีวิต การแต่งกาย และอัธยาศัยที่น่ารักของพวกเขา แต่ความขรุขระและความชันของเส้นทางก็หนักเอาการ รถเก๋งหรือรถกระบะทั่วไปอาจต้องเหยียบเบรกหรือคันเร่งกันมากหน่อย แต่สำหรับฟอร์ด เรนเจอร์ใหม่ เห็นว่ามีระบบควบคุมเสถียรภาพการทรงตัว ระบบป้องกันการลื่นไถลทั้ง 4 ล้อ ระบบป้องกันรถแฉลบ ระบบช่วยเสริมแรงเบรกและลดความเร็วรถ และระบบช่วยให้รถออกตัวได้ง่ายบนทางลาดชัน ทำให้มั่นใจได้ว่าปลอดภัยไม่คว่ำ

นอกจากกาแฟแล้ว สภาพภูมิอากาศและภูมิประเทศของเชียงรายยังเหมาะแก่การปลูกชาและองุ่นทำไวน์ ได้มีโอกาสไปชมไร่ชาและไร่องุ่นที่ไร่แม่จันวอลเล่ย์ อ.แม่จัน มีเนื้อที่ประมาณ 1,300 ไร่ ล้อมรอบด้วยอ่างเก็บน้ำแม่เปิน ชาที่ปลูกเป็นชาอูหลง มีสถานที่สาธิตการชงชาแบบจีนให้ดูและให้ชิมด้วย จากการสอบถามเจ้าหน้าที่เรื่องการเก็บชา เขาให้ข้อมูลว่าต้องเก็บเฉพาะใบอ่อน 3 ใบ และยอดอ่อน 1 ยอด หรือที่เรียกว่า สามใบหนึ่งยอด ถ้าอยากได้ยอดชาที่ดีต้องเก็บก่อนพระอาทิตย์ขึ้น โดยการเด็ดยอดหลังจากปล่อยให้ยอดยาวกว่า 6 นิ้วแล้วจึงเด็ด โดยเด็ดยอดที่ยาวเกิน 6 นิ้วขึ้นไป วิธีนี้จะเก็บได้ผลผลิตเพิ่มขึ้นหลายปี และต้นชาจะไม่หยุดส่งยอดเมื่อถึงปลายฤดูฝน

และที่ไร่แม่จันวอลเล่ย์ยังมีโรงบ่มไวน์ใต้ดิน ที่ต้องบ่มอย่างต่ำ 1 ปีในอุณหภูมิที่เหมาะสมตลอดเวลา สำหรับไร่องุ่นในช่วงเวลานี้ยังไม่มีใบและผลให้เห็น เพราะอยู่ในช่วงตัดแต่งกิ่ง ต้องรอประมาณ 4 เดือน จึงจะเห็นต้นองุ่นที่เลื้อยไปตามโครงไม้สวยงาม

ไม่แน่ใจว่าท่านผู้อ่านได้ข้อมูลทั้งขึ้นเหนือและล่องใต้แล้วจะตัดสินใจได้ง่ายขึ้นหรือลำบากใจกว่าเดิม เพราะทั้งสองที่มันน่าเที่ยวไม่แพ้กัน ลองแบบนี้ดีไหม...ถามใจตัวเอง ถามเพื่อนร่วมทางว่าอยากไปเที่ยวแบบไหน แต่ถ้าใจตัวเองตอบเหนือแล้วเพื่อนร่วมทางตอบใต้ ไม่จำเป็นต้องเลือกแล้วค่ะ ไปให้ครบทั้งขึ้นเหนือล่องใต้เลย เพราะอย่างไรการท่องเที่ยวไม่มีคำว่าผิดหวังอยู่แล้ว