เฮี้ยนจริง ฮิตจัง ผีดังในละคร

โผล่มาแบบตุงแช่ๆๆ ตัวเป็นๆ เห็นกันชัดๆ หน้าเละ หน้าแหวะ หน้าสวย หน้าร้าย ก็ว่ากันไป นี่แหละคือ ผอ-สระ-อี “ผี” ในละครไทย

โดย...วิชช์ญะ ยุติ

โผล่มาแบบตุงแช่ๆๆ ตัวเป็นๆ เห็นกันชัดๆ หน้าเละ หน้าแหวะ หน้าสวย หน้าร้าย ก็ว่ากันไป นี่แหละคือ ผอ-สระ-อี “ผี” ในละครไทย

ไม่จะว่ายุคไหน พีเรียด ปัจจุบัน หรืออนาคต ก็ยังคงสร้างสีสันสั่นผวาขนหัวลุกไม่ว่างเว้น เฮี้ยนจริง ฮิตจัง สมเป็นตัวละครผีดังที่ได้ใจแฟนๆ เต็มร้อย ดูไปก็ปิดตาไป กลัวก็กลัว แต่ว่าชอบอ่ะ บรื๋ออววว์ !!! 

นิมิตมาร ผีอัปลักษณ์-สมองปลิ้น

ละครผีที่มีอะไรมากกว่าการปรากฏตัวของผี ยิ่งการปรากฏตัวของตัวละคร “ทวารัศมิ์” ก็ทำเอาใครหลายคนเลิกกินต้มสมองหมูไปพักหนึ่ง เพราะกินไม่ลงจริงๆ นะ กินไปก็คงนึกถึงหน้าตาอันอัปลักษณ์ของผีตนนี้ ซึ่งมีภาพจำติดตาไม่ลืมง่ายๆ คือ หัวที่บิดเบี้ยวเสียรูป คล้ายกับสมองปลิ้นทะลักออกมานั่นไง (แหวะ!!!)

ผีทวารัศมิ์ดังเปรี้ยงปร้างทันทีที่ละครออนแอร์ ด้วยความมีมิติที่หลากหลายน่าค้นหา มีปมที่ย้อนแย้งในใจ ใฝ่ฝันที่จะสัมผัสความรักจากคนรอบข้าง ทั้งๆ ที่ตัวเองก็หาได้รักใครจริงไม่ ความเป็นสุภาพบุรุษนั้นถูกเคลือบแฝงไว้ซึ่งความโหดเหี้ยม ภาพในนิมิตจึงเป็นเพียงภาพมายาลวงตาและหลอนหลอก

ปฏิเสธไม่ได้ว่า ความดังระเบิดระเบ้อของละครและตัวละครผีทวารัศมิ์ส่งผลมาถึงคนที่รับบทแสดงนำ “กฤษฎา พรเวโรจน์” ที่แจ้งเกิดอย่างเต็มตัวจากบทนี้ ผีสมองปลิ้นผู้มีใบหน้าแสนอัปลักษณ์และแววตาโคตรดุดัน

ปอบผีฟ้า ผีเจ้านาง-สวยเหวี่ยง

“เลือด เลือด เลือดดดด” เสียงอันโหยหวนของ “ปอบเจ้านางละอองทอง” กลายเป็นสัญลักษณ์ของละครเรื่องนี้ไปแล้ว

ตัวละครปอบเจ้านางละอองทองเป็นอะไรที่น่ากลัวมากกกก... มีเขี้ยวเหมือนแดร็กคิวลา มีความสวยเซ็กซี่ในตัว ปากเปื้อนเลือดแดง ชอบหัวเราะเสียงดังลั่น หน้าตาจะออกเหวี่ยงๆ มีความร้ายกาจพอสมควร ที่สำคัญ เธอยังเต็มไปด้วยเวทมนตร์

เวอร์ชันแรกปี 2518 ใครเล่นไว้ไม่มีบันทึก แต่เวอร์ชันรีเมกปี 2540 (นุ่น-วรนุช วงษ์สวรรค์ เล่นเป็นนางเอก) คนที่มารับบทปอบเจ้านางละอองทอง “สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์” ร้ายกาจและน่ากลัวสุด ดุเดือดเลือดพล่าน ด้วยบทเหมาะกับเธอ เวอร์ชันล่าสุดปี 2552 “จีรนันท์ มะโนแจ่ม” ก็คว้าบทนี่ไปครอง และถือเป็นการกระโดดมาเล่นร้ายสไตล์พีเรียด ซึ่งบทโทรทัศน์นั้นได้ปรับเปลี่ยนตัวละครไปเยอะมาก แต่เธอก็ทำได้ร้ายกาจและน่ากลัวไม่แพ้รุ่นพี่ สมราคานางเอกวิกหมอชิต

ภูตแม่น้ำโขง ผีเจ้าแม่-สวยโหด

จำได้ว่าเคยดูเวอร์ชันที่ “รัชนีกร พันธุ์มณี” เล่นเป็นภูตแม่น้ำโขง น่ากลัวจับใจจนไม่กล้าลงน้ำโขงเลย เพราะเดี๋ยวโดนผีเม่น้ำโขงจับขา แค่คิดก็สยึ๋ยแล้วอ่ะ

จริงๆ ความน่ากลัวนั้นอยู่ที่ “เจ้าแม่ทอหูก” ผู้มีแรงรักริษยา มนต์ดำ และความโหดดุมากมาย ซึ่งจะคอยเข้าสิงตัวละคร “บัวผัน” (นางเอก) ที่เผลอไปกินไข่ประหลาดจากแม่น้ำโขงจนสติแตกและตกเป็นทาสรับใช้ผีเจ้านางทอหูกในที่สุด

บทนี้น่าสนใจตรงที่การเข้าสิงนี่แหละ เดี๋ยวสิง เดี๋ยวออก จากนางเอกก็เป็นนางร้าย จากเจ้าแม่ทอหูกก็เป็นบัวผัน ทำเอาคนดูมึนได้เหมือนกัน รวมทั้งยังเล่นกับความเชื่อคนริมโขงได้อย่างมีมิติ

เวอร์ชันใหม่ปี 2551 ความลี้ลับแฟนตาซียังมีให้เห็น ดูสนุกขำๆ แถมยังลุ้นเพลินไปสเปเชียลเอฟเฟกต์ทันสมัย ขาดไม่ได้ก็ 2 ตัวละคร “วรัทยา นิลคูหา” (บัวผัน) กับ “มรกต กิตติสาระ” (เจ้าทอหูก) ที่มาเชือดเฉือนกันม่วนชื่น

ทายาทอสูร คุณยายวรนาฏ-ตะขาบผี

จัดหมวดไม่ถูกเลย ผี คนเล่นของ หรือเป็น อสูร งั้นขอจัดให้ “คุณยายวรนาฏ” เป็นอสูรร้ายละกันนะ

อมตะตัวละครแนวไสยศาสตร์-เขย่าขวัญ ฆ่าไม่ตายสักที ก็ต้องเป็นคุณยายวรนาฏ แห่งทายาทอสูรนี่ละ

คุณยายวรนาฏมีความเร้นลับ บ้านแก ห้องแก ทุกสิ่งอย่างที่เป็นตัวคุณยายวรนาฏล้วนเร้นลับหมด แกเป็นหญิงวัยที่ไม่ยอมให้ความชรามาพรากไปจากชีวิต มีมนต์ดำสารพัด ไม่ยอมตายง่ายๆ เพราะยังมีภารกิจสำคัญ คือการตามล่าหาทายาทมาสืบต่อความเป็นอสูร

ฤทธิ์เดชคุณยายวรนาฏทำเด็กร้องไห้ ผู้ใหญ่ร้องโฮได้ไม่ยาก ยิ่งตอนที่แกชวนหลานๆ เพื่อมาสืบทายาทด้วยการปล่อยตะขาบวิ่งเข้าปาก โอ้แม่เจ้า!!! คัลต์มากๆ แฟนตาซีโคตรๆ
จะเวอร์ชันแรกปี 2535 “ชไมพร จตุรภุช” หรือเวอร์ชันปี 2544 “สินจัย เปล่งพานิช” บทคุณยายวรนาฏก็หลอนได้ใจสุดๆ ดูไปลุ้นไป หลายคนก็กรี๊ดดดดด...จนหัวใจจะวาย

สาปภูษา ผีจอมอาฆาต-เจ้าสีเกด

ผีเรื่องนี้ร้ายกาจและเต็มไปด้วยแรงอาฆาตพยาบาท แต่ความอาฆาตพยาบาทนั้นก็มีเหตุและผล สมดั่งที่ตัวละคร “เจ้าสีเกด” ถูกกระทำ โดยเธอได้สาปแช่งลงไปในผืนผ้าตาดทองอันงดงาม

“ธัญญาเรศ รามณรงค์” พลิกมาเล่นร้าย ได้ใจแฟนๆ อย่างล้นหลาม เรตติ้งไม่ต้องพูดถึง กระจุยกระจายแบบไร้คู่แข่ง

โพลทุกสำนักยกให้เธอเป็นผีที่ร้ายกาจและน่ากลัวลำดับต้นๆ ของละครไทย เพราะแม้ละครจะจบไปตั้งนาน แต่ภาพเจ้าสีเกดก็ยังตามหลอกหลอนคนดูมิรู้คลาย

ความตื่นเต้นของละครจะเพิ่มดีกรีไปเรื่อยๆ เมื่อเจ้าสีเกดปรากฏกายด้วยคอสตูมล้านนาโบราณ ใบหน้าขาว ขอบตาดำปี๋ จ้องตาถมึงทึง ดูแล้วขนลุกซู่ นี่ยังไม่นับตอนที่เธอแผลงฤทธิ์นะ โอ้...!!! ตำแหน่งผีจอมอาฆาตถูกคนแล้วละ

แม่นาคพระโขนง ผีคลาสสิก น่ากลัวของแท้

ทั้งคลาสสิก ทั้งน่ากลัว นี่คือความเป็นอมตะของ “แม่นาคพระโขนง” ที่ยังไม่ตายไปจากความบันเทิงไทยง่ายๆ (หรอก)

ในสารบบแม่นาคพระโขนงระบุ เรื่องราวแม่นาคถูกสร้างเป็นหนัง ละคร ละครเวที นับครั้งไม่ถ้วน ขนาดว่าโอเปราก็เคยทำมาแล้ว แต่ที่มากสุดก็คือหนัง ล่าสุดละครเวที “นัท มีเรีย” เป็นนางนาค ได้อีกอารมณ์ ฟังเพลงควบดูการแสดง

ส่วนละครจอแก้ว ช่อง 3 ช่อง 5 ช่อง 7 ต่างนำแม่นาคไปสร้างเป็นละคร เวอร์ชันแรกก็ปี 2523 นู่น “ปริศนา วงศ์ศิริ” สวมบทแม่นาค ร้องหาพี่มากกกกก... หลอนลั่นสั่นประสาททั่วประเทศ ฉากเด็ดก็แม่นาคยื่นมือยาวๆ เก็บมะนาวร่วงใต้ถุนบ้าน ยังเป็นฉากสุดคลาสสิกจริงแท้

รอยไหม อีเม้ย ทาสผีผู้ภักดี

นาทีนี้ไม่มีใครน่ากลัวและดังกว่า “ผีอีเม้ย” อีกแล้ว

แฮ่!!! เสียงนี้เป็นที่รู้กันว่าผีอีเม้ยมาชัวร์ คลานมาตัวเป็นๆ พร้อมใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัว

ละครไม่ได้เน้นบทผีอีเม้ยให้โดดเด้งเกินหน้าพระเอกนางเอกของเรื่อง แต่อะไรเล่าที่ทำให้ผีอีเม้ยฮิตปะล่ำปะเหลือ

“ชุดาภา จันทเขตต์” ผู้รับบทผีอีเม้ย ยอมรับสุดจะคาดเดาความคิดคนดูได้ว่าทำไมจึงเกิดกระแส “ผีอีเม้ยฟีเวอร์” ถล่มทลายในอินเทอร์เน็ตที่แฟนๆ ละครเข้าไปแสดงคอมเมนต์
แต่ในฐานะนักแสดงมากประสบการณ์ เธอก็มองว่าด้วยเพราะผีอีเม้ยมีคาแรกเตอร์ไม่ซ้ำใคร ทั้งยังชอบขโมยซีน ก็อาจทำให้ผีอีเม้ยถูกใจแฟนๆ

กว่าผีอีเม้ยจะโผล่แฮ่มาหน้าจอให้คนได้ขวัญผวากันนั้น ต้องผ่านขั้นตอนแต่งหน้าร่วม 3 ชั่วโมง จัดองค์ทรงเครื่องด้วยผ้าโบราณ นั่นละจึงจะพร้อมคลาน ร้องแฮ่ หรือไม่ก็โผล่มายืนจังงังตัวเป็นๆ ให้คนดูหลอนไปตามๆ กัน