ญี่ปุ่นครบเครื่อง ตอนที่ 12

หลังจากคณะของพวกเรานั่งเรือเร็วจากสนามบินเซนแทรไปยังเมืองทสึ

(Tsu City) แล้วเราก็มุ่งหน้าไปยังที่พักของเราก่อนเลยครับ เพราะครั้งนี้คุณรอย นาคะงาวะ (Roy Nakagawa) เจ้าของมิสึหงิ รีสอร์ต (Misugi Resort) สปอนเซอร์ใจดี ได้เชิญชวนเราลองขับรถเที่ยวดูบ้าง เป็นการหาประสบการณ์ใหม่ในการท่องเที่ยวและจะได้สัมผัสกับธรรมชาติอย่างจริงจัง เพราะทุกครั้งถ้ามากับทัวร์ก็นั่งรถโค้ชฟังไกด์เล่าบ้างหลับบ้าง จนบางครั้งผ่านเลยจุดสวยงามและน่าสนใจไป และถ้าจะให้มาเองแล้วอาจหาญเช่ารถขับเองในญี่ปุ่นและในเมืองที่ไม่คุ้นเคยนี่คงยากลำบากพอดู เราเลยตอบรับคำเชิญและวางแผนเที่ยวด้วยการขับรถตลอด 34 วันที่เราอยู่ที่จังหวัดมิเอะ

เมืองทสึ นี่เป็นอำเภอเมืองของจังหวัดมิเอะครับ แต่พอดีมิเอะเป็นจังหวัดที่ไม่ใหญ่ อำเภอมืองของเขาก็เลยไม่ค่อยใหญ่ตามไปด้วย ดูเงียบๆ เหมือนจะเงียบกว่าเมืองเชียงใหม่เสียอีกครับ นั่งรถผ่านย่านการค้ากลางเมืองก็ดูไม่ค่อยคึกคัก แต่ผมไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ เพราะเคยไปมาหลายเมืองแล้วคล้ายกันหมด แต่สมาชิกท่านอื่นๆ ซึ่งคุ้นเคยแต่เมืองใหญ่อย่างโตเกียว โอซากา หรือนาโกยา ดูจะประหลาดใจกันพอควร เพราะเราใช้เวลานั่งรถผ่านเมืองทสึออกไปในเวลาแค่ไม่ถึง 15 นาทีเท่านั้น หลังจากนั้นก็เริ่มบ่ายหน้าออกนอกเมือง สภาพบ้านเรือนค่อยๆ เปลี่ยนไปจากชุมชนชานเมืองเป็นบ้านเรือนชนบทในเวลาไม่นานนัก เราใช้เวลาอยู่บนรถประมาณ 1 ชั่วโมง 15 นาที ก็มาถึงที่มิสึหงิ รีสอร์ต และก่อนจะถึงเราก็ต้องปลื้มใจกับทัศนียภาพของหมู่บ้านเล็กๆ กลางหุบเขาที่มีสายน้ำเล็กๆ ไหลเอื่อยอยู่ข้างทาง ไม่มีห้างสรรพสินค้า ไม่มีอาคารสูง มีแต่บ้านเรือนที่ปลูกสลับกับสวนชาและที่นา ใครบางคนถามว่า ทำไมไร่ชาถึงได้เยอะนัก ได้คำตอบว่า ใบชาของมิเอะนั้นไปสร้างชื่ออยู่เกียวโต แต่ไปอยู่ภายใต้แบรนด์ของเมืองอุจิ (Uji City) ซึ่งเป็นเมืองแรกๆ ของญี่ปุ่นที่มีการปลูกชากัน และระยะหลังปลูกได้น้อยลงเลยต้องใช้ใบชาจากมิเอะซึ่งอยู่ติดกันมาเป็นตัวช่วย ก็คงเหมือนลำไยของเชียงใหม่กับของลำพูนที่อยู่ใกล้กันเสียจนแยกไม่ออกว่าของใครเป็นของใครนั่นแหละครับ คงไม่ได้มีเจตนามาหลอกลวงกัน และต้องขอออกตัวไว้ก่อนว่าเป็นข้อมูลจาการคุยกัน ยังมิได้มีการสืบค้นแต่อย่างใดนะครับ

ช่วงที่เราไปยังมีดอกซากุระบานให้เห็นเป็นระยะ เพราะเป็นสัปดาห์สุดท้ายของการชมดอกซากุระในเขตนี้พอดีและเป็นวันอาทิตย์ด้วย ก็เลยมีคนท้องถิ่นและคนต่างถิ่นมาร่วมชมซากุระปลายฤดูกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง มารู้ในภายหลังจากคุณสุงิมูระ (Sugimura) เจ้าหน้าที่การท่องเที่ยวจังหวัดมิเอะ ว่าแถวนี้มีจุดชมซากุระที่เป็น 1 ใน 100 สถานที่ชมซากุระ ที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่นอยู่และไม่ไกลจากที่พัก ทีมงานก็เลยตื่นเต้นกันใหญ่และอยากไปชมซากุระกันไวๆ ก็เลยเร่งรัดให้รีบเข้าที่พักจะได้ออกไปดื่มด่ำกับดอกซากุระที่ไม่ได้มีในแผนหลักของการมาถ่ายรายการครั้งนี้แต่อย่างใด

พอถึงที่รีสอร์ต เราก็ไปติดต่อที่เคาน์เตอร์เช็กอินเพื่อขอรับรถที่เราจองไว้ล่วงหน้า ตามราคาที่เห็นในโบรชัวร์ ราคาเริ่มต้นที่รถเล็กขนาด 1,300 ซีซี ค่าเช่าตกแค่วันละ 7,000 กว่าเยนแค่นั้น แต่ถ้าต้องการรถขนาดใหญ่ขึ้นก็เพิ่มตามส่วน อย่างของเราเช่ารถโตโยต้า พรีอุส (Toyota Prius) ตกวันละหมื่นกว่าเยน ก็ถือว่าคุ้มครับ ถ้ามากันครอบครัวใหญ่ก็มีรถสำหรับครอบครัวด้วยเช่นกัน สะดวกขนาดไหนหรือจ่ายได้แค่ไหนก็จัดกันไปตามกำลัง และเนื่องจากว่ารีสอร์ตนี้ตั้งอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ กลางหุบเขา จึงไม่มีเคาน์เตอร์เช่ารถประจำอยู่ในโรงแรม แต่จะมีเจ้าหน้าที่ของบริษัทรถเช่าเข้ามาตามวันและเวลาที่ท่านกำหนด จึงต้องมีการจองรถกันล่วงหน้าเพื่อความสะดวกรวดเร็ว และที่สำคัญคือท่านต้องมีใบขับขี่สากลติดไปด้วย ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่ยอมให้เช่าเป็นอันขาดครับ

จากข้อมูลที่เราทราบ จังหวัดมิเอะมีของดีอยู่มากครับ ตั้งแต่ศาลเจ้าอิเสะ (Ise Jingu) ศาลเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์และสำคัญที่สุดของญี่ปุ่น เกาะมิกิโมโตะ (Mikimoto Island) แหล่งกำเนิด ไข่มุกชื่อดัง เมืองมัทสึซากะ (Matsusaka City) แหล่งผลิตเนื้อวัวชื่อดังระดับโลก รวมถึงเมืองอูเอโนะ (Ueno City) ใครที่เคยดูหนังหรือการ์ตูนญี่ปุ่น คงจะรู้จักกับกลุ่มบุคคลหนึ่งที่รู้จักกันในนามว่า นินจา (Ninja) และถ้าเป็นแฟนกันจริงๆ จังๆ ก็คงรู้ว่า นินจาค่ายดัง 2 ค่ายที่เป็นคู่แข่งกันมาตลอดก็คือ นินจาโคงะ และนินจาอิงะ หมู่บ้านนินจาโคงะ (Koga) ตั้งอยู่ในจังหวัดชิงะ (Shiga Prefecture) ส่วนหมู่บ้านนินจาอิงะ (Iga) ก็อยู่ในเมืองอูเอโนะ ที่จังหวัดมิเอะนี่แหละครับ และก็จะเป็นจุดหมายปลายทางแรกที่เราจะขับรถไปเที่ยวในวันนี้ด้วย

วิถีแห่งนินจาอิงะจะเป็นอย่างไร สัปดาห์หน้าผมจะพาท่านผู้อ่านไปฝึกฝนและเรียนรู้วิถีแห่งนินจากันครับ