'ความเพียรเพื่อทุนรัฐบาลเกาหลี'

โดย...เพียงออ วิไลย [email protected]

ทุนรัฐบาลเกาหลี หรือในชื่อที่เรียกว่า Global Korea Scholarship (GKS) เป็นทุนที่ให้แก่นักศึกษาจากทั่วโลกในระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอก รัฐบาลเกาหลีเริ่มให้ทุนแก่นักศึกษาต่างชาติมาเรียนที่เกาหลีในปี ค.ศ. 1967 ตลอดระยะเวลา 48 ปีที่ผ่านมา มีนักเรียนทุนรัฐบาลเกาหลีจาก 100 กว่าประเทศ ที่สำเร็จการศึกษาจะกลับไปทำงานที่บ้านเกิดเมืองนอนเดิมราว 1,000 คน และยังเรียนอยู่ที่เกาหลีอีกราว 1,500 คน ในประเทศไทย ทุนรัฐบาลเกาหลีเป็นที่สนใจของนักเรียน-นักศึกษาจำนวนมาก อีกทั้งการเรียนภาษาเกาหลีในโรงเรียน หรือสถาบันกวดวิชาค่อนข้างจะแพร่หลายแล้ว ไม่เหมือนเมื่อตอนที่ “เชกา” ได้ทุนไป...เพื่อบรรลุความฝันในการขอทุนซึ่งมีการแข่งขันสูงมากในปัจจุบัน น้องๆ จึงต้องมีการเตรียมตัวกันอย่างดีหน่อยค่ะ...

แล้วก็มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่มีความฝันและพาตัวเองเข้ามาเป็นแฟนคอลัมน์และติดตาม (ถาม) กันมาหลายปี ถามตั้งแต่เขาอยู่ปี 2 จนกระทั่งจบปริญญาตรี...คำถามมีมากมายเต็มกล่องสนทนา ย้อนกลับไปอ่านตั้งแต่ 3-4 ปีก่อนแล้ว อดที่จะยิ้มให้กับความมุ่งมั่นนี้ไม่ได้ แม้ว่าในช่วงแรก “เชกา” ยังสงสัยว่าเขาจะสามารถไปรอดถึงเกาหลี ด้วยเกรด 2.77 (ปี 2) ได้หรือไม่...ภาษาเกาหลีก็ไม่เคยเรียนสักตัว จะสู้คนที่เรียนมาได้หรือไม่... หลังจากที่จบปริญญาตรี สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้า พระนครเหนือ เมื่อปีที่แล้วก็ส่งใบสมัครไปขอทุน “แต่ไม่ผ่าน”...รู้สึกถึงความเศร้าลามเข้าไปในข้อความที่ส่งข่าวมาให้เลยค่ะ...

ทว่า ความตั้งใจของ “น้องกัน” หรือ “ธีรธัช ปิยพัฒนมงคล” ไม่เคยเปลี่ยน ... 4 ปีที่ทุ่มเทกำลังกายและใจไป ทำให้ปีนี้เขาสามารถพิชิตทุนมาได้แล้วจริงๆ ค่ะ...เป็นทุนระดับปริญญาโท สาขา Food Science and Technology ที่ Kongju National University และกำลังจะเดินทางไปเรียนภาษาเกาหลีในเดือน ส.ค.นี้...

เขาเป็นตัวอย่างของความเพียรที่น่ากล่าวถึง เพราะจากเด็กปีสองผลการเรียนปานกลาง แต่เมื่อรู้ตัวเองแล้วว่าต้องการอะไรก็พยายามทำให้เกิดปัจจัยที่จะได้สิ่งนั้นมา... จากเกรด 2.77 น้องกันพยายามตั้งใจเรียนในห้อง และทยอยอ่านหนังสือก่อนสอบไปเรื่อยๆ ว่างก็จับกลุ่มติวให้เพื่อนซึ่งทำให้จำเนื้อหาได้แม่นยิ่งขึ้น...ในที่สุดก็ดันเกรดจบขึ้นมาได้ถึง 3.36 ซึ่งไม่ธรรมดาเลยในสายวิทยาศาสตร์... จากที่ไม่รู้ภาษาเกาหลีสักนิดก็พยายามไปหาที่เรียนเอง...แม้จะพลาดในการสมัครครั้งแรก ก็กลับไปเตรียมตัวใหม่ พนมมือสิบทิศ เข้าไปขอคำแนะนำจากรุ่นพี่นักเรียนทุนในกลุ่มสนทนาแบบกัดไม่ปล่อย...

ส่วนภาษานั้น อาจจะสู้คนอื่นไม่ได้จึงได้เปลี่ยนกลยุทธ์ใหม่ ไม่เน้นแข่งภาษา แต่เน้นการเขียน Essay ส่งประกอบใบสมัครอย่างเป็นระบบและใคร่ครวญให้ดีที่สุด แล้วนำไปให้คนอื่นอ่านและปรับแก้ตามคำวิจารณ์ (น้องบอกว่า แก้ไขหลายรอบมากเลยครับ วันที่ไปส่ง ก่อนส่งก็ยังแก้อยู่เลยครับ) และติดต่อส่ง CV ให้กับ Professor ที่สนใจทำงานวิจัยด้วย ผลจึงปรากฏออกมาอย่างที่ต้องการ... กรณีนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของคำว่า “ความเพียรทำให้เกิดความสำเร็จ” อย่างแท้จริงค่ะ... ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ...