Luxury Japan 8

คณะของเราเดินทางกลับมายังเมือง Hirafu เพื่อเข้าที่พักกันก่อน คืนนี้ที่เราจะนอนเป็นบ้านกันครับ อย่างที่เคยเล่าให้ฟังแล้วว่าเมืองนี้มีทั้งคอนโด ทาวน์เฮาส์ และบ้านหลังให้เลือกพักได้ตามจำนวนสมาชิกและงบประมาณ การนอนบ้านเป็นหนึ่งในทางเลือกที่คุ้มค่าและราคาไม่แพงมาก เพราะเมื่อหารจำนวนคนพักกับราคาบ้านแล้วก็มักจะถูกกว่าไปนอนโรงแรม อย่างบ้านที่ผมไปนอนมานั้นชื่อ Asahi Lodge ได้ยินว่ามีคนไทยมาซื้อไว้แล้วให้บริษัท The Niseko Company เป็นคนบริหาร เป็นบ้าน 3 ชั้นที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน มีช่องจอดรถใต้ตัวบ้านสามารถจอดได้ 1 คัน เชื่อมต่อกับทางเข้าบ้านได้เลย ในกรณีฝนตกหรือหิมะตกหนักก็ไม่ลำบากลำบน ใกล้ๆ กับประตูทางเข้ามีห้องเก็บอุปกรณ์สกีแยกต่างหาก ถอดอุปกรณ์เปียกๆ เก็บตรงนั้นได้เลยบ้านจะได้ไม่เลอะ ห้องนอนที่นี่มีมากถึง 5 ห้อง ชั้น 3 มี 3 ห้อง ชั้น 2 และชั้น 1 อย่างละห้อง สามารถพักได้ 10 คนหรือมากกว่านั้น ในกรณีที่เป็นเด็กสามารถนอนรวมกับผู้ใหญ่ได้ มีห้องแบบมีห้องน้ำในตัว 4 ห้อง และมีห้องน้ำแยกต่างหากอีก 2 ห้อง สะดวกสบายไม่ต้องแย่งกันใช้ ห้องครัว ห้องอาหาร ห้องนั่งเล่น มีครบไม่ตกหล่นรวมกันอยู่ที่ชั้น 2 และมีเฉลียงให้ออกไปสัมผัสอากาศบริสุทธิ์ได้ทั้งหน้าบ้านและหลังบ้าน ชั้นล่างมีห้องเซาน่าแล้วก็ยังมีห้องอเนกประสงค์ที่ไว้ใช้นั่งเมาท์หรือเล่นไพ่ โดยไม่ต้องไปกวนห้องด้านบน บ้านหลังนี้เหมาะกับครอบครัวใหญ่เพราะแบ่งสรรจัดโซนกันไว้เป็นอย่างดี วัยรุ่นอยู่ชั้นล่างจะเฮฮาเสียงดังยังไงก็ไม่รบกวนรุ่นใหญ่ที่ขึ้นไปนอนบนชั้น 3 แต่เวลาจะกินข้าวร่วมกันก็มาที่ชั้น 2 อบอุ่นดีครับ

เราเก็บข้าวเก็บของเสร็จก็ต้องรีบออกไปทานอาหารค่ำกันที่ร้านยอดนิยม ABuCha ร้าน Izakaya ชื่อดังของเมืองฮิราฟุ ถ้าอยากทานอาหารญี่ปุ่นที่หลากหลายก็มาที่ร้านนี้ไม่มีผิดหวัง สั่งได้หลากหลายเมนู จะทานปูทานเนื้อมีหมด ผมมานอนที่เมืองนี้กี่ครั้งก็ต้องมาอุดหนุนร้านนี้อย่างน้อยหนึ่งมื้อ ทานเสร็จก็รีบไปร่วมงานปาร์ตี้ที่จัดโดยกลุ่มผู้ประกอบการในแถบ Niseko เจอะเจอผู้ให้บริการมากมายและเป็นที่น่าสังเกตว่าเกือบครึ่งเป็นชาวต่างชาติ ส่วนคนญี่ปุ่นก็สามารถพูดภาษาอังกฤษได้ ใครมาเล่นสกีแถวนี้สบายใจได้ครับ เพื่อนญี่ปุ่นบางคนเคยพูดติดตลกกับผมว่า Niseko ไม่ใช่ญี่ปุ่น ก็เพราะที่นี่ใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารกันได้เยอะแตกต่างจากทุกที่ในญี่ปุ่นจริงๆ พอเสร็จจากปาร์ตี้เราเดินกลับที่พักกัน ข้อเด่นของญี่ปุ่นอีกเรื่องก็คือเรื่องความปลอดภัย ดึกดื่นค่ำคืนเดินไปไหนมาไหนไม่เป็นไรหรอกครับ เรื่องคนมาดักปล้นจี้นี่ยังไม่เคยเห็น ตั้งแต่ผมเที่ยวญี่ปุ่นมากว่า 30 ปี เคยเห็นแค่คุณป้าญี่ปุ่นโดนมอเตอร์ไซค์กระชากกระเป๋าที่เกียวโตครั้งเดียว เคยเดินผ่านแก๊งมอเตอร์ไซค์ครั้งหนึ่งแถวโอซากาจอดเรียงกันเป็นสิบคัน แต่ละคนใส่ชุดหนังสีดำสวมแว่นตาดำหนวดเคราเฟิ้ม ผมก็เกร็งๆ พอสมควรปรากฏว่าช่วงที่ผมเดินผ่าน เขาก้มหัวประมาณขอโทษที่ยืนกันเกะกะทำให้เราเดินลำบาก ตั้งแต่นั้นมาเวลาเดินไปไหนมาไหนมั่นใจขึ้นเยอะเลยครับ คณะของเราเดินดูดาวกันไปเพราะฟ้าใสแจ๋ว จนถึงบ้านพักพวกผู้ชายนอนที่ Asahi Lodge ส่วนผู้หญิงนอนบ้านติดกันชื่อ Mangetsu Lodge บ้าน 2 หลังหน้าตาแทบจะพิมพ์เดียวกันเลยทั้งด้านนอกและด้านใน เจ้าของเขาตั้งชื่อได้คล้องจองกันดี ผมเลยแอบตั้งชื่อเล่นให้ว่าบ้านสุริยันกับบ้านจันทรา ใครมากัน 2 ครอบครัวใหญ่ จองบ้าน 2 หลังติดกันแบบที่พวกผมนอนก็สะดวกดีครับ

ผมตื่นเช้ามากเพราะเป็นคนหูไว ได้ยินเสียงก๊อกๆ แก๊กๆ ที่ชั้น 2 เลยเดินลงไปดู ปรากฏว่ามีลุง 2 คนมาเตรียมอาหารเช้าอยู่ในครัว นี่แหละครับเสน่ห์ของการนอนบ้านหรือคอนโด ที่นิเซโกะเขามีบริการพ่อครัวมาปรุงอาหารเช้าหรือค่ำให้ทานกันถึงบ้านเลยครับ ราคาอาจจะสูงกว่าออกไปทานข้างนอกแต่ก็สบายดี นอนหลายคืนสั่งพ่อครัวมาทำให้ทานซักมื้อสองมื้อก็ไม่เลวครับ อย่างบ้านที่ผมนอนหรือที่ไหนๆ ในนิเซโกะเขาจะเตรียมอุปกรณ์การทำครัวและทานข้าวไว้ครบครัน พ่อครัวเขาก็มาแต่ตัวและวัตถุดิบ เครื่องไม้เครื่องมือมาใช้ของที่บ้าน ผมรีบอาบน้ำแล้วมาเดินดูคุณลุงปรุงอาหาร สนุกดีครับ คิดเอาเองว่าถ้าเป็นเราคงทำอะไรง่ายๆ อย่างซื้อขนมปังมาทาเนยแล้วก็ซื้อไข่ต้มมาอุ่นหรือสลัดสำเร็จรูปมาทาน แต่ลุง 2 คนนี่ไม่เบาเลยทุกอย่างปรุงใหม่สดยกเว้นขนมปังที่เตรียมมาแล้วแต่ก็นำมาอุ่นในเตาอบหอมฉุยจนพรรคพวกต้องทยอยกันลงมาดู ไม่ถึงชั่วโมงอาหารเช้าของพวกเราก็พร้อมเสิร์ฟ เริ่มจากครีมซุปหอมฉุยเสิร์ฟพร้อมขนมปังอบมาร้อนๆ ทานกับเนยฮอกไกโดอร่อยอย่าบอกใคร สลัดผักสดที่สดมากๆ มาคู่กับจานหลักที่มีเยอะมากตั้งแต่ไข่กวน เบคอน แฮมสด ไก่อบ ไข่ต้ม ไข่ปลาแซลมอน เห็ดผัด ฟักทองบด สารพัดจะเยอะ แต่ก็ทานจนหมดนะครับเพราะอร่อยมาก ยอมรับฝีมือลุงแกจริงๆ อ้อ! เกือบลืมไปอีกอย่าง ข้าวโพดต้มเนื้อแน่นหวานมาก เสียดายมีแค่ครึ่งฝัก ใครมาฮอกไกโดนี่อย่ามัวทานแต่อาหารทะเลนะครับ พืชผักก็สดอร่อยขนาดผมเป็นคนไม่ค่อยชอบทานผักเท่าไหร่ยังติดอกติดใจเลย ถ้าเป็นเรื่องอาหารการกินนี่ฮอกไกโดไม่แพ้ใครครับ

ทานอาหารเสร็จ คุณลุงแกก็เก็บล้างให้เรียบร้อยในระหว่างที่เราขึ้นห้องไปเก็บข้าวของและทำธุระส่วนตัว สายๆ เราก็ออกเดินทางโดยมีจุดหมายปลายทางอยู่ที่โอตารุเมืองท่าที่แสนจะโรแมนติก ระหว่างทางต้องผ่านย่านเกษตรที่อุดมไปด้วยสวนผลไม้ เห็นทีจะผ่านเฉยๆ ไม่ได้ต้องแวะชิมกันซักหน่อย เราแวะกันที่ฟาร์ม Yamada ซึ่งเป็นฟาร์มใหญ่โตแห่งหนึ่งของย่านนี้ ปลูกผลไม้หลากหลาย อาทิ เชอร์รี่ บลูเบอร์รี่ องุ่น ลูกพรุน ช่วงเวลาที่เราไปเป็นช่วงที่องุ่นกับลูกพรุนออกพอดี คุณป้าเจ้าของฟาร์มก็มาสอนวิธีเก็บลูกพรุนและตัดองุ่นให้ จากนั้นก็ถึงเวลาบรรเลง องุ่นนี่ง่ายเพราะมันห้อยย้อยในระดับต่ำ แต่ลูกพรุนนี่ต้องปีนบันไดขึ้นไป เลยไม่ค่อยมีใครชิมโดยเฉพาะคุณผู้หญิง ก็เลยเสร็จโจรอย่างผมที่ปีนป่ายมาตั้งแต่ยังเด็ก ขึ้นไปเด็ดลูกพรุนชิมถึงบนต้นและยังเผื่อแผ่ลงมาแจกจ่ายสาวๆ เอาหน้าอีกด้วย เสร็จจากลูกพรุนก็ไปชิมองุ่นซึ่งมีหลายพันธุ์ไล่ชิมไปจนอิ่มแปล้เกินราคาไปมาก ค่าเก็บชิมองุ่นหัวละ 600 เยน และลูกพรุน 500 เยน ทั้งถูกทั้งดีราคาแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ เสร็จแล้วคณะของเราก็บ่ายหน้าสู่เมืองโอตารุเพื่อไปทานอาหารกลางวันกันต่อ จะทานกันไหวมั้ย ติดตามอ่านต่อกันได้ในสัปดาห์หน้าครับ