
หนทางสู่ความมืดมน
“เสพยาวันหนึ่ง เลิกยาสิบปี อยากยาตลอดชีวิต” เป็นคำกล่าวที่ผู้เคยก้าวสู่เส้นทางดังกล่าว
“เสพยาวันหนึ่ง เลิกยาสิบปี อยากยาตลอดชีวิต” เป็นคำกล่าวที่ผู้เคยก้าวสู่เส้นทางดังกล่าวซาบซึ้งเป็นอย่างดี ไม่เว้นแม้แต่คนในแวดวงบันเทิงที่ตกเป็นทาสยาเสพติดจนยากที่จะเอาชนะสิ่งล่อตาสิ่งใจชนิดนี้ได้
ย้อนกลับไปในช่วงหลายสิบปีก่อนที่วงการบันเทิงจีนยังไม่เฟื่องฟูเหมือนในปัจจุบัน ข่าวคราวการเสพยาในหมู่นักร้อง นักแสดงถือเป็นปรากฏการณ์แปลกประปลาดและสร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้ชมเป็นอย่างมาก เพราะไม่ค่อยมีเรื่องราวทำนองดังกล่าวให้เห็นมากนัก ทว่าช่วงหลายปีมานี้ข่าวการเสพยาของผู้คนบันเทิงที่หนาหูหนาตามากขึ้นกลับไม่ได้เป็นเรื่องแปลกใหม่ อาจมีบ้างที่รู้สึกเหนือความคาดหมายกับนักแสดง นักร้อง ผู้กำกับบางคนที่มีภาพพจน์ที่ดีในสายตาพวกเขามาโดยตลอด ที่กล่าวเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่าเป็นข่าวดีๆ ที่น่ายกย่อง แต่ข่าวการตกม้าตายด้วยการเสพยาของในดวงใจที่มีอยู่ไม่ขาดสาย ทำให้พวกเขาไม่แปลกใจอะไรมากนัก
แต่ก็ไม่ครั้นที่จะมีคำถามติดใจว่า เหตุใดพวกเขาจึงเลือกพึ่งพายาเสพติด ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นการดับอนาคต ปิดเส้นทางทำมาหากินที่มีโอกาสสร้างความมั่งคั่งให้แก่ตนเอง
แวดวงบันเทิงจีนถือเป็นวงการที่สร้างรายได้งามให้แก่ผู้ที่ใช้ชีวิตโลดแล่นอยู่ในวงการดังกล่าว โดยเฉพาะนักร้อง นักแสดงยอดนิยมมักได้รับค่าตอบแทนด้วยราคาค่างวดที่หลายคนไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับเงินก้อนดังกล่าว และไม่เคยได้สัมผัสกับชีวิตที่เหนือระดับ ทว่าก่อนที่จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งดารา นักร้องหรือผู้กำกับชั้นนำ ก็ต้องอาศัยความสามารถบวกเข้ากับดวงที่ส่งให้เป็นขวัญใจของผู้ชม
ลองคิดดูว่าประเทศที่มีขนาดใหญ่แห่งนี้ แบ่งการปกครองเป็นมณฑล แต่ละมณฑลต่างก็มีสถานีโทรทัศน์เป็นของตนเอง ไม่นับรวมสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่น ผู้ที่ประกอบอาชีพนักร้อง นักแสดง รวมถึงอาชีพที่เกี่ยวข้องจะมีคู่แข่งมากมายเพียงใด นี่ยังไม่นับรวมรายการ Singing Contest ของสถานีโทรทัศน์หลายแห่งที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากในขณะนี้ ที่มักเฟ้นหานักร้องหน้าใหม่เข้ามาประดับวงการ และก็มีผู้เข้าประกวดหลายคนทีเดียวประสบความสำเร็จในการเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นซูเปอร์สตาร์ดวงใหม่
ยิ่งดาราที่ได้รับความนิยมมากเท่าใด ความเหนื่อยและความกดดันก็แปรผันไปตามค่าตอบแทน และก็ต้องรีบไขว่คว้าโอกาสทองในการสร้างรายได้ให้มากที่สุด เรียกว่าชีพจรลงเท้าไปเมืองนั้นเมืองนี้เป็นว่าเล่น ความเหนื่อยล้าและความกดดันในการทำงาน ส่งผลให้นักร้อง นักแสดงบางคนหันไปพึ่งพายาเสพติด เพื่อช่วยคลายความรู้สึกเหล่านี้
อีกอย่างวงการบันเทิงก็ต่างจากวงการอื่นๆ ตรงที่มีสภาพสังคมและมุมมองเรื่องคุณค่าไม่เหมือนกับคนทั่วไป ในช่วงที่ดังจนถึงขีดสุดก็มักเป็นที่จับจ้องของสื่อมวลชน สร้างความรู้สึกว่าตัวเองเลอค่ากว่าผู้อื่น ความรู้สึกเช่นนี้คนธรรมดาอาจเข้าไม่ถึง ไม่เพียงจะใช้ชีวิตอยู่ในสภาพที่รายได้เป็นกอบเป็นกำ มีคฤหาสน์เรือนหรู มีรถแพงๆ ขับ หากไม่รู้จักประมาณตน ปล่อยให้หลงระเริงไปกับสิ่งเหล่านี้ วันหนึ่งเมื่อชื่อเสียงไม่โด่งดังเท่าเดิม ขาดการเอาใจใส่จากคนรอบข้างอย่างที่เคยเป็น ก็มักเกิดความรู้สึกโหวงเหวง ความรู้สึกเช่นนี้อาจเป็นได้กับคนธรรมดา เพียงแต่ไม่รุนแรงเท่ากับผู้คนในแวดวงบันเทิง ดังนั้นการได้สัมผัสกับยาเสพติดที่ช่วยกระตุ้นประสาทและสร้างความผ่อนคลาย จึงกลายเป็นทางออกของความรู้สึกดังกล่าว
มีอยู่หลายครั้งที่นักร้อง นักแสดงที่เสพยาหลายคนหลงผิดเพราะการอยากยกระดับตัวเองให้ทัดเทียมกับดาราชั้นแนวหน้า เห็นได้จากคนกลุ่มนี้ที่ทำงานอยู่ในเมืองระดับ 2 และ 3 ที่อาศัยโอกาสในการถีบตัวเองเข้าไปอยู่ในแวดวงของดาราชั้นนำตามเมืองใหญ่ ด้วยการเข้าร่วมงานสังสรรค์ที่มีการเสพยา พวกเขาหวังว่าจะมีโอกาสทางการงานที่ก้าวหน้า โดยไม่ได้คำนึงถึงผลเสียที่ตามมา ข่าวการเสพยาของดารากลุ่มนี้จึงปรากฏให้เห็นไม่น้อยทีเดียว
นอกจากนี้ ยังมีดาราหลายคนโดยเฉพาะเด็กรุ่นใหม่ที่มองการเสพยาว่าเป็นแฟชั่นที่สร้างความโก้เก๋ให้ตัวเอง จึงลิ้มลองและติดยาในท้ายที่สุด ยิ่งใครที่มีภูมิต้านทางอารมณ์ต่ำก็มักถูกชักจูงได้ง่าย และตกเป็นทาสยาเสพติดอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
ข่าวคราวเกี่ยวกับวงการบันเทิงกับยาเสพติดยังคงมีส่วนเกี่ยวพันกันต่อไป ตราบเท่าที่สภาพแวดล้อมในการดำเนินชีวิต ลักษณะงาน และสังคมที่คนบันเทิงคลุกคลียังคงเอื้ออำนวยต่อการพึ่งพาสารเสพติด เพื่อบรรลุถึงนานาวัตถุประสงค์ สิ่งสำคัญของการทำตัวห่างไกลจากยาเสพติดไม่มีอะไรมากไปกว่าสภาพจิตใจที่แข็งแรงกับสุขภาพจิตที่ดีของผู้คนในวงการแห่งนี้







