เหนื่อย

การปกครองที่ดี ส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างหลักนิติธรรม และหลักรัฐศาสตร์

ภาพประกอบข่าว

เมื่อวานได้รับรายงานข่าวว่า นายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ บ่นว่าเหนื่อยต่อปัญหาที่เกิดขึ้น เห็นสภาพท่านนายกฯ ที่ต้องระเห็จไปอยู่ในค่ายทหาร ก็เห็นใจครับว่าท่านต้องเหนื่อยหนักหนาสาหัสเอาการ น่าจะเป็นนายกรัฐมนตรีที่เหนื่อยที่สุดในประเทศไทย

ปัญหาวิกฤตการเมืองไทยนั้นยากที่จะแก้ไขได้แบบที่ผลลัพธ์ออกมาถูกใจทุกฝ่าย เพราะปัญหานั้นมีปัจจัยที่ขัดแย้งในตัวเองมากมายแค่ฟังเสียงความวิตกกังวลจากต่างประเทศ ไม่ว่าจะมหาอำนาจอย่างสหรัฐหรือสหภาพยุโรป และอีกหลายๆ มิตรต่างแดน คำแนะนำ คำขอร้องที่เขาบอกว่า ฟังดูก็ขัดแย้งในตัวเองไม่ใช่เล่น คือขออย่าให้เกิดความรุนแรงขึ้น และก็ขอให้รักษาหลักนิติธรรม คือให้ทำตามกฎหมาย ให้เคารพกฎหมายกันด้วย

ผมเชื่อว่า ถ้านายบารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐ หรือจะเป็น นายกอร์ดอน บราวน์ ผู้นำอังกฤษ มานั่งเก้าอี้นายกฯ ไทยก็ต้องปวดเศียรเวียนเกล้าไม่น้อย เอาล่ะครับ การปกครองบ้านเมืองนั้นจะต้องอาศัยหลักการปกครองคนอยู่ 2 อย่าง คือ อย่างแรก หลักนิติธรรม คือการบังคับใช้กฎหมายให้สังคมอยู่กันอย่างสงบเรียบร้อย และอย่างที่สอง คือหลักรัฐศาสตร์ คือ ใช้แนวทางการแก้ปัญหาทางการเมือง ที่อาจจะมีการยืดหยุ่นกันบ้างในบางเรื่อง หากใช้หลักนิติธรรมปกครองบ้านเมืองเพียวๆ ก็อาจจะแข็งเกินไป และถ้าหากใช้หลักรัฐศาสตร์ปกครองอย่างเดียวก็เละเทะเกินไป

แผนการปรองดอง 5 ข้อ ข้อเสนอยุบสภา และให้มีการเลือกตั้งใหม่ของนายกรัฐมนตรีนั้น ผมมองว่าเป็นการผสมผสานของทั้งหลักนิติธรรม และรัฐศาสตร์ไว้ในตัว คือ ยอมยุบสภา แต่ใครทำผิดก็จะต้องรับผิด ต้องรับโทษไปด้วย ไม่ใช่จะบอกว่า หากจะปรองดองกัน ก็ต้องนิรโทษกรรมให้คนทำผิด นั่นไม่ถือว่าเป็นหลักรัฐศาสตร์ครับ แต่เป็น “ความเห็นแก่ตัว” ในเมื่อกล้าที่จะทำผิดลงไป ก็ต้องกล้าที่จะต้องยอมรับผิด ยิ่งการกระทำผิดในครั้งนี้ ถือว่าสร้างความเสียหายและโจ่งแจ้งที่คนทั่วประเทศเห็นเป็นพยาน หากเกิดการนิรโทษกรรมขึ้น จะยิ่งเป็นการสร้างบรรทัดฐานอันเลวร้ายให้กับสังคมไทยครั้งใหญ่

การเมืองสหรัฐเขาบังคับใช้หลักกฎหมายปกครองประเทศอย่างเคร่งครัด และในขณะเดียวกันก็ใช้หลักรัฐศาสตร์เป็นตัวแก้ปัญหาทางการเมือง ผ่านการแก้ปัญหาในสภาคองเกรส และที่สำคัญสหรัฐไม่เคยคิดต่อรองหรือเจรจากับผู้ก่อการร้าย หรือผู้กระทำผิดใดๆ