Hokkaido Slow Drive 8

เช้าวันต่อมา ผมต้องอำลาเมืองฟุราโนะและโรงแรม Natulux อย่างอาลัยอาวรณ์ แต่ก็ยังมีคิวที่จะต้องพาลูกชายคนเล็กไปเที่ยวอีกที่นึงคือ anpanman shop ผมจัดการขนของขึ้นท้ายรถซึ่งบัดนี้มีกล่องเพิ่มขึ้นมาอีก 1 ใบ ใครจะขับรถเที่ยวขอเตือนว่าการเลือกรถและพื้นที่เก็บสัมภาระนี่สำคัญไม่น้อยไปกว่าการวางแผนเรื่องเส้นทางครับ หลายสัปดาห์มานี้ที่บริษัทเริ่มมีลูกค้าให้จองรถและออกแบบเส้นทางขับรถให้ซึ่งไม่ใช่แค่การเช่ารถ เพราะถ้าท่านจะเช่าแค่รถเพียงอย่างเดียวผมคิดว่าหาเช่าเองได้ไม่ยากและเหมาะกับท่านที่พร้อมจะเตรียมการเองในทุกเรื่องโดยไม่หวังพึ่งบริษัททัวร์ ส่วนท่านที่ยังไม่พร้อมจะดำเนินการเองแต่อยากจะลองขับ ผมแนะนำว่าให้ปรึกษาบริษัทที่มีความชำนาญในเรื่องนี้เพราะเส้นทางขับรถนั้นแตกต่างจากเส้นทางทัวร์ ขับรถมันซอกแซกเข้าตรอกออกซอยได้ง่ายกว่า ยิ่งถ้าเป็นที่ฮอกไกโดด้วยแล้ว การขับรถเที่ยวสามารถตอบโจทย์ได้ครบถ้วนกว่าการเที่ยวด้วยรถไฟเสียอีกอย่างสถานที่ๆ ผมไปมาเกือบทั้งหมดไม่มีรถไฟผ่านครับ แต่ข้อจำกัดของการขับรถที่สู้รถบัสทัวร์ไม่ได้ก็คือพื้นที่การจัดเก็บสัมภาระ ลูกค้าหลายท่านพยายามเลือกรถที่ราคา แต่ตามประสบการณ์ของผมขอแนะนำว่าให้เลือกรถใหญ่ขึ้นมาหน่อยโดยเฉพาะเมื่อท่านเดินทางมากกว่า 2 คน อย่างรอบแรกผมเลือก Audi Q3 ทุกอย่างโอเคหมดยกเว้นที่ใส่กระเป๋า พอยัดเข้าไป 3 ใบแล้วยัดอะไรอีกไม่ได้เลย รอบหลังที่ผมเพิ่งไปมาผมได้ Nissan Serena นี่โอเคมากเลยครับ นั่ง 4 คนสบายๆ แถมยัดกระเป๋าใหญ่ 3 ใบกระเป๋าเล็ก 2 ใบกับรถเข็นเด็กอีก 1 คันแล้วยังเหลือที่วางกล่องในวันสุดท้ายได้อีก

หลังจากยัดทุกอย่างลงไปในท้ายรถแล้ว ผมก็ตั้งระบบนำทางไปยัง Furano Jam Garden เพราะ anpanman shop นั้นเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ และอย่าสับสนกับ anpanman museum นะครับ ที่นี่เน้นของขายไม่ได้มีประวัติและผลงานการวาดของคุณ Takashi Yanase ผู้ให้กำเนิดอัมปังแมนเหมือนอย่างที่อื่น ตรงนี้เน้นพาลูกมาดูมาเห็นแล้วก็เสียเงินครับ บริเวณนี้เขาเรียกว่า Higashi Rokugo อยู่ห่างจากกลางเมืองฟุราโนะประมาณ 20 กิโลเมตร แต่เนื่องจากเป็นเส้นทางเล็กขับลัดเลาะมาเรื่อยๆ ก็ต้องใช้เวลาร่วมครึ่งชั่วโมง และถ้าไม่มั่นใจในระบบนำทางผมคิดว่าต้องหลงแน่ๆ เพราะที่ขับผ่านมามันมีแต่เชิงเขาและลำธารตลอดจนเมื่อเข้ามาถึงเขตหมู่บ้าน Rokugo ค่อยใจชื้นหน่อย แต่พอขับมาเรื่อยๆ บ้านเรือนเริ่มหายไปใจเริ่มแป้วอีกครั้ง แต่เพราะรอบนี้ผมใส่เป็น map code เข้าไปเลยมั่นใจว่าไม่มีพลาดแข็งใจขับไปอีกพักนึงก็ถึงพอดี

ที่ Furani Jam Garden นี้แบ่งเป็นอาคาร 2 หลัง หลังแรกเป็นอาคารไม้เรียกว่า Auntie Jam's Gift Shop ด้านในมีแยมให้ลองชิมหลายสิบรส ถูกใจรสไหนก็เลือกซื้อกันได้ หรือจะเรียนวิธีการทำแยมเขาก็มีคอร์สให้ทดลองทำๆ เสร็จก็มีขวดบรรจุพร้อมฉลากทำมือให้เรียบร้อยเป็นแยมที่มีขวดเดียวในโลกอะไรประมาณนี้ แถมได้ประกาศณียบัตรไปประดับฝาบ้านอีก 1 ใบ ใครหิวก็มีคาเฟ่เล็กๆ ให้ทานอะไรเบาๆ ด้วย เมนูเด่นของเขาคือไอศกรีมท็อปปิ้งด้วยแยม หอมหวานยกกำลังสองเลยครับ

อีกอาคารที่ด้านหลังถึงจะเป็น anpanman shop ครับ ด้านหน้าอาคารมีตุ๊กตาหินเป็นรูปตัวการ์ตูนเด่นๆ หลายตัว แค่ด้านหน้าก็เรียกแขกตัวเล็กอย่างลูกผมไว้ได้อยู่หมัดแล้ว ถ่ายรูปกันที่ด้านหน้าจนหมดมุขแล้วก็ยังไม่ยอมเข้าไป ต้องหลอกล่ออยู่นานจนยอม พอเดินเข้าร้านเท่านั้นแหละ ลูกผมวิ่งเข้าใส่ไม่รอพ่อแม่เลย ใครเป็นแฟน anpanman ถ้ามีโอกาสมาฟุราโนะต้องแวะมาให้ได้ ขนาดผมซึ่งไม่ได้รักชอบอะไรมากยังตื่นตาตื่นใจเลยครับ สินค้าที่ผลิตขึ้นโดยใช้ตัวการ์ตูนในเรื่องนี้น่าจะมีอยู่ที่นี่แทบทั้งหมดทั้งของเล่น ของกิน ของใช้และเสื้อผ้า ผมลองสอบถามดูถึงรู้ว่าร้านนี้เป็นของคุณ Takashi Yanase ก็เลยสามารถรวบรวมสินค้าที่เกี่ยวกับ anpanman มาไว้ได้มากขนาดนี้ ใครใจไม่แข็งนี่เสียเงินแน่นอน ลูกชายผมวิ่งไปทั่วร้านอย่างมีความสุขพอๆ กับคุณภรรยาที่เดินหยิบโน่นหยิบนี่ใส่ตะกร้าอย่างสุขใจเช่นเดียวกัน คนนึงชอบคนนึงหยิบคนควักตังค์จ่ายอย่างผมก็อมยิ้มไปด้วยเช่นกัน บอกเลยว่ายังไม่เคยเจอร้านไหนมีของที่เกี่ยวกับ anpanman เยอะเท่าร้านนี้มาก่อน เราเลยใช้เวลาอยู่ที่นี่กันร่วมชั่วโมง จนได้เวลาอันสมควรแล้วเราก็โบกมืออำลา Fuarno Jam Garden กัน เสียดายว่าช่วงที่ผมไปดอกไม้ยังไม่ออก เพราะที่นี่ยังมี Irodori no Hiroba หรือแท่นชมวิวที่อยู่ท่ามกลางแปลงดอกไม้นานพันธุ์อีกด้วย ถ้ามากันช่วงหน้าร้อนผมว่าอยู่ตรงนี้กันได้ไม่ต่ำกว่า 23 ชั่วโมงเลยครับ

ก่อนกลับผมแวะซื้อเสบียงที่คาเฟ่ คุณป้าใจดีปั้นข้าวยัดไส้ปลาแซลมอนให้ผม 3 ก้อน เพราะบ่ายนี้ผมกะจะยิงยาวรวดเดียวเข้าเมืองชิโตเสะโดยไม่แวะที่ไหน ข้าวปั้นนี่เป็นเสบียงชั้นดีของที่บ้าน ทานกันได้ทั้งครอบครัว แถมอยู่ท้องและราคาไม่แพง หลายท่านอาจจะเข้าใจว่าผมชอบทานอาหารแต่ในร้านหรูๆ อันที่จริงแล้วผมชอบทานอาหารในร้านเล็กๆ ริมทางมากกว่า เพราะได้เสพบรรยากาศและรสชาติของท้องถิ่นจริงๆ อย่างข้าวปั้นฝีมือคุณป้านี่อร่อยอย่าบอกใคร 3 ก้อนใหญ่สำหรับ 4 คนนี่หมดในเวลาอันรวดเร็วเลยครับ

ผมใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงฝ่าสายฝนที่ตกพรำๆ มาตั้งแต่เมื่อคืนวิ่งผ่านเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย เพราะขามาผมมาจากอาซาอิคาวะ ส่วนขากลับจากฟุราโนะสามารถตัดออกมาทางเมือง Takikawa แล้ววนขึ้นทางด่วนได้เลย ผมแวะฉี่ที่ Sunagawa ซึ่งเป็นที่ๆ ผมจอดแวะทุกครั้งที่มากับคณะทัวร์ ที่นี่มีแหล่งของฝากขนาดใหญ่ให้ช็อปเหมาะสำหรับท่านที่กะว่าจะซื้อที่เดียวเก็บได้เกือบครบ ผมแนะนำให้แวะซื้อตรงนี้เลยครับ จากที่ตั้งใจว่าจะเข้าห้องน้ำแค่ 5 นาที สรุปผมอยู่ที่นี่กันครึ่งชั่วโมงเพราะเก็บตกซื้อของฝากเพิ่มเติมจนท้ายรถไม่เหลือที่จะยัดแล้ว ของฝากชุดใหม่จึงต้องย้ายมาอยู่ในห้องโดยสารแทน จากนั้นผมก็บ่ายหน้าสู่เมืองชิโตเสะ จุดหมายปลายทางสุดท้ายของการขับรถในรอบนี้ของผม