นั่งรถไฟไปฮอกไกโด (5)

บนขบวน Cassiopeia นี้ มีเรื่องต่ำกว่าความคาดหมายอยู่เรื่องหนึ่ง คือ การปูที่นอน เพราะผมเอามาตรฐานรถไฟไทยเป็นที่ตั้ง จำได้ว่าทุกครั้งที่ขึ้นรถไฟขบวนด่วนนครพิงค์ จะเป็นตู้นอนเอกหรือโท จะต้องมีพนักงานมาปรับที่นั่งให้เป็นที่นอนแล้วก็ปูผ้าให้เสร็จสรรพ แต่บน Cassiopeia นี่ไม่มีครับ ทีแรกผมก็นึกว่าเขาจะมาปูให้ตอนที่เราไปรับประทานอาหารค่ำเหมือนเวลาไปนอนตามเรียวกัง แล้วถ้าต้องออกไปรับประทานข้าวนอกห้องพัก เขาก็จะถือโอกาสช่วงนั้นมาปูที่นอนให้เรา ตอนก่อนออกไปรับประทานอาหารค่ำผมยังบอกกับสมาชิกเลยว่า ให้เก็บของให้เข้าที่ก่อนออกไปจะได้ไม่ลำบากคนปูเตียง พอกลับมาที่ห้องยังเหมือนเดิมเด๊ะ ในความเข้าใจมาตลอดว่ารถไฟขบวนนี้หรูหราที่สุดในญี่ปุ่นแล้วและราคาก็ไม่ถูก พอมาเจอเรื่องต้องปูที่นอนเองเลยนึกขำในความไม่รู้เรื่องของตัวเอง แบบนี้แหละครับที่ผมกังวล

โดยเฉพาะถ้าเป็นเรื่องที่ต้องไปบริการลูกค้าต่อ ผมต้องทดลองใช้ ทดลองไป และทดลองกินก่อน ถึงจะมั่นใจว่าเอามาให้ลูกค้าใช้ได้

โชคดีที่เตียงเล็กเลยไม่ยุ่งยากที่จะปูเอง ส่วนการปรับที่นั่งให้เป็นที่นอนนั้นเขามีวิธีบอกไว้ในคู่มือประจำที่นั่งอยู่แล้ว ซึ่งน่าตีมาก เห็นวิธีการปรับที่นั่งแล้วไม่ยอมเฉลียวใจว่าเขาคงให้เราทำเอง พอปูที่นอนเสร็จปรากฏว่าเหลือทางเดินกว้างประมาณครึ่งเมตรแค่นั้นเอง ห้ามเดินสวนกันเด็ดขาด ต้องใช้ชีวิตแบบนั่งๆ นอนๆ ไปจนกว่าจะง่วง ผมขอแนะนำให้ท่านโหลดหนังใส่ไอแพดหรือแท็บเล็ตไปดูสักเรื่องสองเรื่อง เพราะถึงแม้ว่าจะมีทีวีให้ดู 2ช่อง แต่ก็เป็นรายการญี่ปุ่นทั้งหมดเลย เด็กๆ และวัยรุ่นคงไม่ถูกใจ ควรพกพาความบันเทิงส่วนตัวไปด้วย จะทำให้การเดินทางมีสีสันมากยิ่งขึ้น หลายท่านอาจคิดจะฆ่าเวลาด้วยการเล่นเกมออนไลน์หรือท่องโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กก็ต้องทำใจนิดนึง เนื่องจากเส้นทางบางช่วงผ่านช่องเขาผ่านอุโมงค์ทำให้อับสัญญาณ การท่องเว็บของท่านอาจจะไม่ต่อเนื่อง

ผมล่ะอิจฉาภรรยาและลูกๆ มาก เพราะยังไม่ 5 ทุ่มดีก็หลับกันหมดแล้ว ผมซึ่งตาสว่างอยู่คนเดียว เพราะนั่งเช็กเมลและรายงานการเดินทางผ่านเฟซบุ๊กแบบชั่วโมงต่อชั่วโมงจนเกือบเที่ยงคืนถึงเริ่มรู้สึกง่วง ผมนอนกับลูกชายห้องหนึ่ง ภรรยาและลูกสาวนอนด้วยกันอีกห้องหนึ่ง โชคดีที่ประตูห้องเราติดกันผมเลยเปิดประตูไปดูความเรียบร้อยได้ตลอดเวลา บนรถไฟขบวนนี้มีความเป็นส่วนตัวและปลอดภัยสูง เพราะทุกห้องจะมีระบบล็อกแบบตั้งรหัส คือคุณสามารถออกไปรับประทานข้าว ไปอาบน้ำ หรือไปนั่งเล่นที่เลานจ์ได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาฉวยของมีค่า เพราะตัวล็อกแข็งแรงและแน่นหนามาก วิธีการตั้งรหัสก็ไม่ยุ่งยาก แค่ใส่ตัวเลข 4 ตัวตามใจชอบแล้วกดเครื่องหมายสี่เหลี่ยม แค่นี้ท่านก็ทิ้งห้องไว้ได้อย่างสบายใจครับ นอกเหนือจากระบบล็อกแล้ว บนรถไฟยังมีเจ้าหน้าที่ประจำอยู่ที่ตู้หมายเลข 1 หมายเลข 4 และ 12 เรียกว่านอนหลับกันได้อย่างสบายใจครับ อ้อ! ในห้องพักเขามีเตรียมชุดนอนไว้ให้ด้วยนะครับ ใครจะอยากนอนสบายและได้อารมณ์ก็ต้องลองเปลี่ยนใส่ชุดนอนดู ไหนๆ ซื้อของแพงแล้วต้องลองมันทุกอย่างครับ

เวลา 6 ชั่วโมงผ่านไปไวมาก ผมนอนหลับๆ ตื่นๆ เพราะพะวงอยากเห็นตอนรถไฟมุดอุโมงค์เซกังที่วิ่งลอดอ่าว Tsugaru ช่วงประมาณตี 4 แต่ดันพลาดตื่นมาตอนข้ามมาถึงเมืองฮาโกดาเตะเรียบร้อยแล้ว เสียดายมาก อันที่จริงในห้องเขาก็มีบอกว่าตอนนี้ถึงสถานีไหนบนหน้าจอทีวี แต่ผมคงไม่ได้สังเกตเลยอดเห็นเลย ผมนั่งดูเจ้าลูกชายคนเล็กนอนหลับอุตุอย่างอารมณ์ดี เพราะดูท่าทางจะนอนอย่างมีความสุข พักหนึ่งก็มีเสียงนิ้งหน่องเบาๆ ดังขึ้นเป็นสัญญาณว่า พนักงานกำลังมาให้บริการ รอบเช้าเขาเสิร์ฟเครื่องดื่ม มีทั้งชา กาแฟ หรือน้ำส้มให้เลือก แต่ไม่มีอาหาร ถ้าอยากรับประทานต้องไปตู้เสบียง เขาเปิดบริการตั้งแต่ 6 โมงครึ่งถึง 8 โมงครึ่ง มีอาหารเช้าบริการทั้งแบบฝรั่งและแบบญี่ปุ่นในราคาชุดละ 1,600 เยน ผมขี้เกียจปลุกลูกเมียเลยงัดของเหลือจากเมื่อคืนมานั่งกินกับกาแฟดูวิวยามเช้าที่เหงาๆ เพราะที่ฮอกไกโดนี่คนน้อยอยู่แล้ว บรรยากาศยามเช้าตามเมืองเล็กๆ ริมทางรถไฟยิ่งไม่ค่อยมีผู้คน เป็นความสุขทางสายตาที่หาไม่ได้จากการนั่งเครื่องบินครับ

เกือบๆ แปดโมง สมาชิกในบ้านก็ตื่นมาล้างหน้าล้างตาและเก็บข้าวเก็บของกัน (เก็บที่นอนด้วย) เตรียมตัวลงรถไฟ อาหารเช้ายกยอดไว้ไปซัดกันเต็มที่ๆ ซัปโปโร เวลา 9 โมง 22 นาทีเป๊ะ รถไฟ Cassiopeia ก็เข้าจอดเทียบชานชาลาที่สถานีรถไฟซัปโปโรตามกำหนดการ บ้านผมเลือกจะลงรถไฟเป็นกลุ่มสุดท้าย เพราะกระเป๋าใหญ่น้อยรวมแล้ว 5-6 ชิ้น ขืนลงก่อนมีหวังโดนคนญี่ปุ่นค้อนเอาแน่ๆ ลงจากรถไฟปุ๊บ เจ้าหน้าที่จากบริษัท MID คุณโยชิเอะและคุณคาโตะมายืนรอรับผมอย่างเหนือความคาดหมาย เพราะผมมีแผนจะมาทดสอบเส้นทางขับรถในฮอกไกโด โดยเช่ารถจากบริษัท MID ทางเขาเลยตื่นเต้นเพราะอยากจะโปรโมตการเช่ารถให้คนไทยอยู่พอดี และทราบว่าผมจะมาถึงซัปโปโรวันนี้โดยรถไฟ เลยมารอเซอร์ไพรส์ผม หลังจากทักทายกันเรียบร้อย ผมและสมาชิก (รวมทั้งคุณโยชิเอะและคุณคาโตะ) ก็เดินลากกระเป๋าเข้าที่พักซึ่งอยู่ห่างจากสถานีไม่ไกล

สัปดาห์หน้าผมจะเริ่มเช่ารถขับ ใครที่กำลังวางแผนไปขับรถที่ฮอกไกโด อย่าลืมติดตามอ่านกันนะครับ และหากท่านใดมีเวลาลองแวะไปที่เซ็นทรัลพระราม 9 เขามีงานเที่ยวญี่ปุ่นด้วยตัวเอง บริษัท MID ที่ให้บริการรถเช่าเขาก็มาด้วย ใครอยากสอบถามรายละเอียดตลอดจนเส้นทาง ไปพบคุณโยชิเอะและคุณคาโตะได้เลยที่งานนี้ เขาจัดถึงวันอาทิตย์ที่ 21 ก.ค.เท่านั้นนะครับ