ทำไมจึงสูสี

เป็นประเด็นร้อนที่สื่อต่างชาติทุกสำนักต่างให้การจับตามองความเคลื่อนไหวอย่างไม่กะพริบตาสำหรับผลการเลือกตั้งในมาเลเซีย ซึ่งคาดว่าผลการเลือกตั้งที่ออกมาจะกลายเป็นการขับเคี่ยวที่สูสีมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของดินแดนเสือเหลืองแห่งนี้ และเป็นครั้งแรกที่พรรคอัมโน ภายใต้การนำของ นาจิบ ราซัค เสี่ยงที่จะปราชัยและต้องสละเก้าอี้นายกรัฐมนตรีให้กับพรรคฝ่ายค้านที่นำโดย อันวาร์ อิบราฮิม มากที่สุดเช่นเดียวกัน

สาเหตุที่ทำให้การเลือกตั้งหนนี้เป็นไปอย่างคู่คี่สูสีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนก็คือ ความล้มเหลวและขาดความเอาจริงเอาจังในการปราบปรามปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่นของรัฐบาลภายใต้การนำของพรรคอัมโนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งถือว่าเป็นปัจจัยสำคัญที่สั่นคลอนความน่าเชื่อถือและภาพพจน์ของพรรครัฐบาลในสายตาของประชาชนเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่เริ่มจะไม่ทนกับปัญหาดังกล่าว อีกทั้งยังสร้างความเสียหายต่อเศรษฐกิจไม่ต่ำกว่าปีละหลายพันล้านเหรียญสหรัฐ

สาเหตุที่สองก็คือ เรื่องของเศรษฐกิจและปัญหาปากท้อง ซึ่งถึงแม้การขยายตัวทางเศรษฐกิจมาเลเซียจะมีอัตราการเติบโตที่สูงเมื่อเทียบกับเพื่อนบ้านอาเซียนด้วยกัน แต่ต้องยอมรับว่าอัตราค่าครองชีพ และความเป็นอยู่ค่อนข้างแพง เห็นได้จากอัตราเงินเฟ้อ และค่าน้ำมันที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

สาเหตุสุดท้ายคือ ความไม่พอใจต่อการคง “นโยบายภูมิบุตร” ที่ให้สิทธิพิเศษแก่ชาวมาเลย์เชื้อสายมลายู เช่น โควตาการเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัย การได้รับสวัสดิการความช่วยเหลือจากรัฐต่างๆ เหนือกว่าชนเชื้อชาติอื่นๆ อย่างจีน และอินเดีย ทั้งๆ ที่เป็นคนประเทศเดียวกัน มีสถานะเป็นพลเมืองและเสียภาษีเท่ากัน ทั้งนี้ นโยบายดังกล่าวกำลังบั่นทอนความสามารถทางการแข่งขันของมาเลเซียให้ถอยหลัง และกำลังทำให้ทรัพยากรถูกใช้ไปอย่างไร้ประโยชน์

ด้วยเหตุทั้ง 3 ประการนี้จึงทำให้ผู้คนจำนวนมากเปลี่ยนหันไปหาตัวเลือกทางการเมืองอื่นๆ อย่างพรรคฝ่ายค้าน เพื่อหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปสู่สิ่งที่ดีกว่ามากขึ้น