ทองจะขึ้นหรือลง

แรงฉุดกระชากราคาทองคำครั้งรุนแรงที่สุดในรอบกว่า 30 ปี ซึ่งทำให้ทองคำเปลี่ยนสถานะจาก “สินทรัพย์ที่มีความปลอดภัยสูง” ไปสู่ “สินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงสูง” เช่นเดียวกับหุ้นนั้น ทำให้นักลงทุนต้องสับสนกับการลงทุนในทองที่อาจปรับราคาขึ้นหรือลงอย่างสุดโต่งได้ภายในแค่สัปดาห์เดียว

ดังนั้น การจะลงทุนทองคำในยุคปัจจุบันนี้จึงควรทำความเข้าใจ “ปัจจัย” ที่มีผลต่อราคาทองเสียก่อนว่า ทองคำไม่ใช่ช่องทางลงทุนที่ชนะเงินเฟ้อและดีกว่าเงินฝากเสมอไปอีกแล้ว

แต่เดิมนั้น ปัจจัยสำคัญที่กำหนดราคาทองในตลาดโลกก็คือภาวะเงินเฟ้อ ค่าเงิน และสภาพเศรษฐกิจโลก

นอกจากเป็นช่องทางลงทุนหนีอัตราเงินเฟ้อที่ขยับขึ้นหลายสิบปีที่ผ่านมาแล้ว ราคาทองจะพุ่งสูงทุกครั้งเมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจโลก นักลงทุนจะหนีความเสี่ยงและนำเงินไปพักไว้ในทองคำ ส่วนค่าเงินเหรียญสหรัฐที่อ่อนค่าลงก็ยังช่วยให้ซื้อสัญญาล่วงหน้าสินค้าโภคภัณฑ์ได้มากขึ้น นอกจากนี้การใช้มาตรการกระตุ้นแก้วิกฤตเศรษฐกิจที่ผ่านมาก็ยังเป็นปัจจัยหนุนภาวะเงินเฟ้อให้สูงขึ้น ดังนั้นทองคำจึงกลายเป็นคำตอบที่ดีที่สุด

ทว่าในช่วงหลังนี้ ปัจจัยกำหนดราคาทองคำกลับเป็นปัจจัยระยะสั้นจากธนาคารกลางและเฮดจ์ฟันด์ ในฐานะ “ขาใหญ่” ผู้ถือทองและสัญญาทองล่วงหน้ามากที่สุดในโลก

แบงก์ชาติทั่วโลกต่างเป็นผู้ซื้อขายทองคำรายใหญ่ เช่น สหรัฐ ซึ่งมีทองคำสำรองมากที่สุดในโลก 8,133.5 ตัน เมื่อปีที่แล้ว ดังนั้นทิศทางการซื้อหรือขายทองของแบงก์ชาติ จึงมีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อการตัดสินใจของนักลงทุน

ด้านเฮดจ์ฟันด์ก็มีส่วนสำคัญไม่น้อย เพราะทันทีที่มีข่าวเฮดจ์ฟันด์เข้าซื้อสัญญาทองคำเพิ่มถึง 9.8% ราคาทองก็ปรับตัวขึ้นทันที 25.6 เหรียญสหรัฐต่อออนซ์ ทั้งที่นักวิเคราะห์ต่างระบุว่าราคาทองอยู่ในช่วงขาลง