‘ถูกันดีๆ นะ’

ทุกๆ เดือน มี.ค. โรงพยาบาลในเกาหลีส่วนใหญ่พบสถิติสำคัญว่า จำนวนผู้ป่วยกล้ามเนื้ออักเสบ ไขข้อและกระดูก

โดย...เพียงออ วิไลย  [email protected]

ทุกๆ เดือน มี.ค. โรงพยาบาลในเกาหลีส่วนใหญ่พบสถิติสำคัญว่า จำนวนผู้ป่วยกล้ามเนื้ออักเสบ ไขข้อและกระดูก ที่เป็นหญิงมักจะมีมากกว่าทุกๆ เดือน สืบถามเรื่องราวกันได้ว่า เป็นเพราะนางทั้งหลายต้องนั่งคุกเข่าและใช้มือออกแรงถูมากเกินไป!!! ....

ในช่วงเดือน มี.ค. มีประเพณีอย่างหนึ่งที่เรียกว่า วัน “แทชองโซ ” หรือวันทำความสะอาดครั้งใหญ่ก่อนเข้าฤดูใบไม้ผลิ คล้ายกับการกวาดล้างสิ่งสกปรกออกจากบ้านก่อนวันตรุษของจีน หรือก่อนวันสงกรานต์ของไทย (ใครยังทำอยู่บ้างคะ) ... ที่เกาหลีปฏิบัติสืบต่อกันมานานจนปัจจุบัน ทว่าจุดเริ่มต้นมิใช่เรื่องหน้าที่ของคุณแม่หรือภรรยาของบ้านที่ต้องมานั่งทำความสะอาดกันหรอกค่ะ กลายเป็นเรื่องราวของทาสในอดีต...

 

สืบย้อนไปเกือบ 1,000 ปี เกาหลีมีข้าทาสที่กวาดต้อนมาบ้าง เกิดในเรือนบ้าง ซื้อต่อกันมาบ้าง หรือแม้แต่ข้าราชการกระทำผิดถูกลงโทษให้ไปเป็นทาสบ้าง หลากหลายเวรกรรมค่ะ...ทาสเหล่านี้ก็ต้องทำงานหนักไม่ว่าจะเพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ งานบ้าน ตัดฟืน เตรียมไฟ บริการทุกอย่างตามหน้าที่ที่ถูกสั่งจากนาย ต่อมาเพื่อให้ทาสได้พักผ่อนก่อนเตรียมลุยงานเพาะปลูกที่จะเริ่มต้นตอนเข้าฤดูใบไม้ผลิ จึงกำหนดให้วันที่ 1 ของเดือน 2 เป็นวัน “มอซึมนาล” หรือ “วันทาส” (มอซึม หมายถึง ทาสหรือคนรับใช้)... ให้ทาสได้พักผ่อน ดื่มกินร้องรำทำเพลง ปีละครั้ง ...นับว่ายังปรานีกันอยู่บ้าง...

วันที่ 1 เดือน 2 นี้ มิใช่เดือน ก.พ. นะคะ เป็นเดือนตามปฏิทินจันทรคติ ... น่าแปลกอย่างหนึ่งที่ไทยเรานับเดือน 1 ราวๆ เดือน ธ.ค. แต่เกาหลีหลีนับเดือน 1 ราวๆ เดือน ก.พ. (รึว่ามีพระจันทร์คนละดวง!!) อย่างไรก็ตามเมื่อระบบทาสค่อยๆ เสื่อมสลายไปตามวิถี วันทาสจริงๆ ก็ค่อยๆ เลือนหายไป กลายเป็นวันทำความสะอาดแทน โดยมีทาสกลับชาติมาเกิดเป็นคุณแม่และภรรยาในบ้านนั่นเอง...โอ้ ชะตากรรม...ลูกๆ ทั้งหลายพึงระลึกถึงบุญคุณคุณแม่ให้มากไว้

ลูกเกาหลีจะถูกสั่งสอนให้รักและเคารพบิดามารดาตามความเชื่อดั้งเดิมสายขงจื้อที่ฝังรากลึกในสังคม และพ่อแม่ก็แสดงให้เห็นความรักต่อครอบครัวด้วยการทำงานหักเพื่อเลี้ยงดูทุกคนให้สุขสบาย...ที่เกาหลี ถ้าไม่รวยจริงไม่สามารถจ้างคนรับใช้ได้หรอกค่ะ แพงจริงอะไรจริง ค่าจ้างตกเดือนละหลายหมื่นบาท ดังนั้นแม่เกาหลีส่วนใหญ่จึงไม่ทำงานนอกบ้าน แต่ยังคงทำหน้าที่เลี้ยงดูลูกและทำงานบ้านเพียงอย่างเดียว

หากใครเป็นลูกสะใภ้เกาหลีจะทราบดีว่าการทำความสะอาดบ้านแบบ “อาจุมม่า” วัยกลางคนนั้น หนักหน่วงขนาดไหน บ้านเกาหลีแท้ๆ ต้องคุกเข่าใช้มือขัดๆๆๆๆ จนกว่าจะสะอาด รื้อทุกซอกทุกมุมทุกชั้น ทำเสร็จแล้วเล่นเอานอนแผ่เลย... ในช่วงวันทำความสะอาดใหญ่นี้ โรงพยาบาลในเกาหลีจึงประชาสัมพันธ์ให้แม่บ้านทำงานบ้านด้วยความระมัดระวัง โดยเฉพาะผู้สูงวัยตั้งแต่อายุ 50 ปีขึ้นไป ซึ่งเป็นวัยทองที่กระดูกเริ่มเสื่อม เป็นแล้วรักษาให้หายยากและใช้เวลานาน เพราะโรคที่เกิดขึ้นมาจากการใช้งานมือ-เข่า-ขา หนักเกินไป มาโรงพยาบาลมากเป็นอันดับแรก อันดับต่อมาคือ ระหว่างที่รื้อของลงจากหิ้ง ชั้นที่สูง ตกเก้าอี้กันมาบ้าง ตกบันไดบ้าง และสุดท้ายคือ การยกของหรือย้ายของหนักทำให้เอวเคล็ดหลังยอก...

แม่บ้านของชาวเกาหลีที่ทำงานด้วยกันกับ “เชกา” จึงรักเมืองไทยมากค่ะ...มาอยู่ที่นี่ เธอมีคนรับใช้ทำแทนแสนสบาย มีครอบครัวของประธานคนหนึ่ง ภรรยาประธานเป็นคนสะอาดมาก เธอไม่ยอมให้คนรับใช้ใช้ไม้ม็อปถูพื้น เธอทำให้ดู ลงด้วยมือทุกอย่างทุกซอกทุกมุม ทั้งซักเสื้อผ้ากางกางทุกตัวของสมาชิก 4 คนด้วยมือลงแปรง ในครัวต้องเนี้ยบ ผ้าขี้ริ้วทุกผืนหลังใช้ต้องต้มทุกวัน....กว่าจะได้คนที่ทนงานได้ ช่วง 3 เดือนแรกเปลี่ยนคนไป 4-5 คนค่ะ ...

ผลพวงของวันทำความสะอาดนี้ นอกจากร้านขายยา โรงพยาบาลจะมีคนไข้เพิ่มขึ้นแล้ว ยังสามารถทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำจากเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ที่เก่า หรือไม่ใช้แล้วที่ถูกทิ้งไปไงคะ จึงมีผู้รับซื้อของเหล่านี้บุกกันถึงละแวกบ้านมากกว่าที่ทำเป็นปกติอยู่แล้ว หากได้ของแบรนด์เนม ดีๆ ดังๆ ไปก็ประกาศขายลงเว็บ เห็นมีทั้งเสื้อผ้าดัง กระเป๋าหรู ส่วนที่ไม่ดังไม่หรูก็นี่เลยค่ะ ส่งขึ้นคอนเทนเนอร์มาขายในดินแดนสุวรรณภูมิ โรงเกลือ ฯลฯ ที่เห็นบอกว่าเป็นเสื้อผ้าเกาหลี ตัวละ 100-200 นั่นไงคะ.....

 

&<2288;