posttoday
เรือรั่วแล้ว...ยังเจอคืนที่ฝนกระหน่ำ | คอลัมน์ เลนส์ขม_กาแฟคม

เรือรั่วแล้ว...ยังเจอคืนที่ฝนกระหน่ำ | คอลัมน์ เลนส์ขม_กาแฟคม

31 ตุลาคม 2565

ในความไม่สมประกอบของผู้ประกอบการชีวิตที่มีจิตใจห้าวหาญเอาเรือเล็กออกจากฝั่ง นอกเหนือจากความมุ่งมั่นที่ต้องฝากไว้กับสปิริตจิตใจคนเรือแล้วไซร้ ความเด็ดเดี่ยวของจิตวิญญาณผู้นำชนิดว่า 'กัปตัน' มันก็จำเป็น แต่ทว่ามักจะไม่ค่อยพอ | คอลัมน์ เลนส์ขม_กาแฟคม

ในความจำกัดจำเขี่ยของวันเวลา

เมื่อข่าวฝูงปลามารออยู่เบื้องหน้า ไอ้เรือคู่ชีพนี่ก่อนออกจากท่าก็อุตส่าห์ซ่อมแล้วซ่อมอีก ติดเครื่องลองกำลังดีแล้วเอาวิ่งตัดคลื่นขาวเข้าไปในเวิ้งใหญ่แห่งทะเลเป้าหมาย ข้างน้ำมันก็ต้องประหยัดจำกัดจำเขี่ย ลูกเรือก็ต้องหาเลี้ยงออกเงินให้ก่อน แลบนฟ้าพายุก็ทำท่าจะมา จังหวะเหมาะเคราะห์หาม ไอ้เรือที่ว่าซ่อมมาดิบดีโดนคลื่นกระแทกเข้าทีท้องมันก็รั่ว!

สู้อุตส่าห์อดทนวิดน้ำซ่อมรู พอทำท่าจะเอาอยู่ ก็ให้ตายเถอะ_เจอฝนกระหน่ำ!!

 

ชีวิตของโชว์ ก็เป็นอย่างงั้น

ย่านเก่าๆอย่างสถานีรถไฟสามเสน แม้รถไฟไฟฟ้ายังมาไม่ถึง แต่ยังมีหนึ่งธุรกิจกำลังก่อร่างสร้างตัวอีกครั้งหลังมรสุมวิกฤตถาโถมลูกแล้วลูกเล่า

'เฮียโชว์ ข้าวไม่อั้น' คือ ชื่อที่ลูกค้าวัยรุ่นเรียกขาน พ่อค้าหนุ่มตัวใหญ่ใจดี เรียนหนังสือไม่สำเร็จเพราะสมองด้านตัวอักษรไม่สั่งการ แต่ทว่าเรื่องสูตรตัวเลขคำนวณใครมาก็กล้าท้าประลองกัน เริ่มฝ่าฟันทุกอุปสรรคตั้งรถเข็นขายขาหมู ไข่ต้มสูตรภัตตาคาร อยู่ข้างรั้วอาคารพักอาศัยสวัสดิการ ทบ.

กว่าจะมีวันนี้ เขาทำรับเหมาก่อสร้างมาก่อน คุมลูกน้องทำงานต่อเติมซ่อมแซมหมู่บ้านจัดสรร และก่อนหน้านั่นเขาเปนกุ๊กภัตตาคาร ได้วิชาทำอาหารมาเยอะ

โชว์เข้าใจดี ว่าวิถีการเป็นเสี่ยรับเหมานอกจากซื่อสัตย์ไม่คดโกงแล้ว มันยากอีกอย่างอีตรงที่เลี้ยงลูกน้อง 'พาเขาไปกินข้าวกัน คนละ 60 บาท ยังไม่อิ่มเลยพี่' 

กิจการรับเหมา ทำมา 5-6 ปี จากนาทีที่เปนลูกจ้างร้านวัสดุในเยาวราช เจอโควิดเข้าเกือบสามปีก็มีอันต้องพังพินาศ ลูกน้องแตกกระสานซ่านเซ็น ไปคนละทิศละทาง จับหลักทำงานใหม่อะไรก็ยังไม่ถูก ลูกก็สองกำลังเรียน ไหนจะเเยกทางกันกับแม่ของเด็ก 

ฝนกระหน่ำไม่พอ เรือยังเสือกรั่ว!

อาศัยว่าไม่มีหนี้สิน รถผ่อนหมด บ้านไม่ต้องเช่า กำไรขายข้าววันนี้ โชว์ว่ากำไรบางๆผมพออยู่ได้ ลูกชายโตแล้วเรียน ม. 2 ช่วยพ่อตักของขาย ลูกน้องเก่าติดสอยห้อยตามมาคน คอยช่วยงานจิปาถะก็เอาอยู่ 'นาทีนี้ใครติดหนี้ส่งดอกคงทำอย่างผมไม่ไหว'

ร้านของโชว์มีดี ตรงที่จะเติมข้าวกี่ทัพพีก็ไม่มีอั้น!

ขาหมูของโชว์เสิร์ฟมาในชามต่างหาก เลือกได้จะเน้นไส้ คาจัก คากิ หรือว่าเนื้อหนัง รสชาติเขาทำมาอ่อนๆแต่ฝีมือเข้าขั้น เวลารับประทานต้องโรยพริกเขียวซอยลอยหน้าน้ำปลาหอมซึ่งวางไว้ให้ คู่กับน้ำส้มพริกเหลืองที่ใช้วิธีสับกระเทียมละเอียดไม่ใช่บดเอาแบบมักง่าย และใช่พริกเขียวของเขาเด็ดหาง น้ำชาเย็นดื่มฟรี และที่สำคัญเชิญคดข้าวสวยร้อนๆจากกระติกกันตามใจ ลูกค้าใหม่ๆอาจจะงงบ้าง ที่เขาเชื้อเชิญให้ตักข้าวตามสบาย และวางไว้ให้แค่ชามขาหมูที่สั่ง กับชี้ชวนให้รับหลอดดูดน้ำ

'ลูกค้าอิ่มท้อง ผมก็อิ่มใจ'

นี่คือคำพูดของโชว์ เวลาแขกไปใครมาถามว่าไหวไหม 50 บาท ข้าวไม่อั้น?

เหล่าประดา ไรเดอร์ มอเตอร์ไซค์วิน ไปจนเเท็กซี่รุ่นเดอะ และคุณแม่บ้านชาวหอ ลูกค้ามากินร้านนี้พูดคุยทักทายกันอย่างสหายศึกร่วมรบในสงครามเศรษฐกิจเคี่ยวกรำ

ข่าวล่าสุด

สมาคมคนตาบอดฉะเชิงเทรา ซึ้งใจเพื่อนพึ่ง(ภาฯ) ไม่ทิ้งกันในยามยาก มอบถุงยังชีพพระราชทาน

สมาคมคนตาบอดฉะเชิงเทรา ซึ้งใจเพื่อนพึ่ง(ภาฯ) ไม่ทิ้งกันในยามยาก มอบถุงยังชีพพระราชทาน