ไม่ใช่แค่เสือ

โดย...มะกะโรนี

กรณีเจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรตะวันตก จ.กาญจนบุรี พบ เปรมชัย กรรณสูต ประธานบริหารและกรรมการ บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ บริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่ และพวกรวม 4 คน ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า และพบซากสัตว์ป่าทั้งเสือดำ เก้ง และไก่ฟ้า พร้อมทั้งอาวุธปืนไรเฟิล ในบริเวณที่พักยังมีประเด็นที่สังคมไม่ควรมองข้าม

เสือแต่ละสายพันธุ์ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์ผู้ล่าที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร ความน่ายำเกรงของเสือทำให้มันกลายเป็นสัญลักษณ์ความ น่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่ในป่าลึก เรื่องราวของพวกมัน ซึ่งนับสถานะเป็นเจ้าป่า เกาะเกี่ยวอยู่กับทางสองแพร่ง นั่นคือ หวาดกลัวจนต้องหลีกหนี และกลายเป็นเครื่องมือท้าทายความกล้า

ในอดีตชีวิตเสือทุกสายพันธุ์กลายเป็นเป้าหมายของการกำจัด ชิ้นส่วนจากร่างที่ไร้ชีวิต ถูกนำไปเป็นของสะสมเป็นสัญลักษณ์ของการครอบครองพลังอำนาจจากเสือ มีความเชื่อฝังแน่นว่าอวัยวะบางส่วนเป็น ยาวิเศษทั้งที่พิสูจน์กันแล้วว่า ไม่เป็นความจริง

ในโลกยุคใหม่ ความเชื่อปรัมปราในประเด็นหลัง ส่งผลให้เกิดความน่าละอายของมนุษยชาติตามมา เพราะช่วง 100 ปีที่ผ่านมา เราสูญเสียเสือไปแล้วประมาณ 97% ของจำนวนที่เคยมีนับแสนตัว

และที่เราได้สูญเสียไปด้วยก็คือ ปัจจัยที่สร้างเสือขึ้นในผืนป่า เพื่อส่งต่อให้พวกมันสร้างพลวัตสำคัญขับเคลื่อนถักทอผืนป่าขึ้น ในทางวิชาการจึงมีการระบุชัดว่า เสือจะมีอยู่เฉพาะในผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์เท่านั้น

กว่าเสือในป่าแต่ละตัวจะมีชีวิตรอดจนเติบโตขึ้นขยายเผ่าพันธุ์ได้นั้น พวกมันต้องฟันฝ่ากับอุปสรรคมากมาย เสือแต่ละตัวหรือแต่ละชนิด มีอาณาเขตอาศัยเป็นของตัวเอง อาจจะมีอาณาเขตกว้างถึง 200-400 ตารางกิโลเมตรเลยทีเดียว

เสือซึ่งอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร ดำรงชีพด้วยการกินสัตว์ขนาดใหญ่ อย่างเช่น หมูป่า กวาง เก้ง และกระทิง ตัวเต็มวัยแต่ละตัวสามารถกินเนื้อได้ถึง 40 กิโลกรัมในหนึ่งครั้ง เท่ากับต้องกินเก้งถึง 3 ตัว/สัปดาห์ จึงจะพอเพียงต่อความต้องการของร่างกาย หากกินกวาง 1 ตัว อาจอยู่ได้ทั้งสัปดาห์ หากเป็นกระทิงก็อาจจะอยู่ได้โดยไม่ต้องล่าเหยื่ออีกภายใน 2 สัปดาห์

การล่าเหยื่อแต่ละครั้งไม่ใช่เรื่องง่าย สัตว์ที่เป็นเหยื่อแต่ละชนิด ต่างหลบหนีได้อย่างแคล่วคล่องว่องไว การล่าเหยื่อที่เป็นตัวเต็มวัยจึงประสบความสำเร็จได้ยาก มีโอกาสเพียงอาจจะแค่ 10% เท่านั้น เสือจึงมี เป้าหมายการล่าอยู่ที่เหยื่อซึ่งเจ็บป่วยหรืออ่อนแอ

การล่าแต่ละครั้ง เสือต้องสูญเสียพลังงานไปมากมาย หากล่าได้แต่เหยื่อขนาดเล็กก็ไม่ได้รับพลังงานมากพอหรือมีสภาพร่างกายที่สมบูรณ์พอที่จะผสมพันธุ์ หรือแย่กว่านั้นก็คือ เจ็บป่วยต้องทิ้งชีวิตไว้ในป่า

เผ่าพันธุ์เสือตามธรรมชาติแต่ละชนิด จะอยู่รอดไปได้อีกนานแค่ไหน ขึ้นอยู่กับความอุดมสมบูรณ์ของป่าและระบบนิเวศที่อาศัย หากผืนป่าขาดความอุดมสมบูรณ์ เสือก็อาจอพยพทิ้งป่าผืนนั้นไปหาป่าที่สมบูรณ์กว่า

การฆ่าเสือไปจากพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง นอกจากจะคร่าชีวิตหนึ่งไปแล้ว ยังถือว่าเป็นการทำลายตัวชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของบริเวณนั้นไปด้วยอย่างไม่สามารถใช้เม็ดเงินสร้างขึ้นชดเชยได้ และนับเป็นอีกตราบาปหนึ่ง ที่ถูกทิ้งไว้กับป่าผืนนี้ ไม่ว่าคดีจะลงเอยอย่างไร กระแสการเรียกร้องให้เอาผิดตามกฎหมายอย่างถึงที่สุดอาจจะจางลงไปตามเวลาที่ผ่านไป เช่นเดียวกับเรื่องอื่นๆ

แต่ความเสียหายอีกด้านหนึ่งที่เป็นผลพวงจากการกระทำในครั้งนี้ จะคงประทับไว้ตลอดไป