แค่โวหาร

โดย...ปริญญา ชูเลขา

นโยบายที่ทุกรัฐบาลพยายามผลักดันเพื่อแก้ไขปัญหาสินค้าเกษตรล้นตลาด แต่ยังไม่เห็นรัฐบาลไหนประสบผลสำเร็จ คือ การจัดโซนนิ่งการเพาะปลูกเพื่อกำหนดและควบคุมปริมาณสินค้าออกสู่ตลาดจนนำไปสู่การกำหนดราคาขาย

เป็นวิธีแก้ปัญหาราคาสินค้าเกษตรตกต่ำระยะยาว โดยเฉพาะพืช 6 ชนิด คือ ข้าว ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ อ้อย มันสำปะหลัง ปาล์มน้ำมัน และยางพารา ล้วนเป็นสินค้าการเมือง

ผลสำเร็จของนโยบายการจัดโซนนิ่ง คือ การสร้างหลักประกันและแรงจูงใจให้เกษตรกรเข้าร่วมโครงการ เพราะการบังคับให้เลือกปลูกพืชชนิดใหม่ หรือเลิกปลูกพืชในบางพื้นที่เป็นเรื่องยาก เพราะพืชบางชนิดเป็นมากกว่าอาชีพ แต่คือวิถีชีวิตที่มีความผูกพัน

การพยากรณ์ตลาดเป็นเรื่องยากพอๆ กับทำนายสภาพอากาศว่าปีนี้จะแล้งหรือท่วม รวมถึงการเพาะปลูกพืชแต่ละจังหวัดสภาพดินและแหล่งน้ำผลผลิตต่อไร่จึงต่างกัน จึงต้องสร้างความเหมาะสมและสมดุลเพื่อนำไปสู่เป้าหมาย คือ บริหารจัดการปริมาณให้สอดคล้องกับความต้องการ

จึงทุบโต๊ะว่านโยบายจัดโซนนิ่ง หรือลดพื้นที่เพาะปลูก เป็นแค่โวหารการเมือง เพราะไม่มีความร่วมมือจากทุกฝ่าย การวางแผนและทางเลือกใหม่ให้เกษตรกรได้มั่นใจว่าเป็นนโยบายระยะยาวที่ทุกรัฐบาลสนับสนุนไม่ว่าใครเป็นรัฐบาล