ตุลากางร่ม

โดย...ขำ  เคืองใจ

หนุ่มน้อย โจชัว หว่อง แกนนำนักศึกษาเคลื่อนไหวประชาธิปไตยจากฮ่องกง ซึ่งเจ้าหน้าที่จีนมารับตัวถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและพาส่งกลับฮ่องกงเป็นที่เรียบร้อยถูกชิงพื้นที่พาดหัวข่าวสื่อไทยกันเอิกเกริกเมื่อวันก่อน

แหม!นึกว่าจะเรียบร้อยโรงเรียนฮ่องกง แต่ที่ไหนได้มีการโหมกระพืออย่างเป็นระบบ เริ่มตั้งแต่น้องผู้ร่วมอุดมการณ์หว่องที่เป็นทั้งผู้ติดต่อทั้งจัดซื้อตั๋วให้มาไทยรัวแป้นคีย์บอร์ดบอกโลกโซเชียลทันทีว่า“หว่องถูกควบคุมตัวแล้ว”

ทำเอาตกอกตกใจกันไปทั้งเมืองถามไถ่กันวุ่นวายหว่องไหน “ไมเคิล หว่อง” หรือ “หว่อง การ์ไว” สุดยอดผู้กำกับชาวฮ่องกงที่แท้ก็“หว่องนักกางร่ม”นี่เอง  

กระทั่งขบวนการนักศึกษาประชาธิปไตยไม่เก่า คึกคักทันตาแห่ไปแสดงลีลาหุบร่มกางร่มในจังหวะฝนตกแถวสถานเอกอัครราชทูตจีนประจำประเทศไทยพอดี 

ตามด้วยองค์กรสิทธิมนุษยชนสากลเรียกว่า” แอมนาสต๊งแอมนาสตี้” นี่ล่ะครับ ร่อนแถลงการณ์รวดเร็วเหมือนรู้ล่วงหน้าว่ายังไงแกนนำปฏิวัติร่มคงไม่ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองของไทย ส่งมายังสำนักข่าวต่างๆ หวังให้ติดเนื้อหาแถลงการณ์บนหน้าสื่อว่า “ไทยละเมิดสิทธิมนุษยชนบ้าง” ไทยปิดกั้นเสรีภาพการแสดงออกบ้าง”

แถมท้ายเนื้อหาสอนสั่งอย่าให้จีนมีอิทธิพลเหนือไทยอะไรทำนองนั้น  

“รัฐบาลไทยไม่ควรปล่อยให้ปัจจัยทางภูมิศาสตร์และการเมืองอยู่เหนือพันธกรณีด้านสิทธิมนุษยชน และเส้นเขตแดนของประเทศไทยไม่ควรถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือสำหรับการปิดกั้นการพูดคุยเกี่ยวกับประชาธิปไตย ตลอดจนเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับข้อกังวลทั้งในและต่างประเทศ” นี่คือประโยคตบท้ายในแถลงการณ์แอมนาสตี้ ครับ

ทำเอางุนงงอยู่ไม่น้อยตกลงแอมนาสตี้กลายเป็นศาสดาสอนเรื่องความสัมพันธ์ไทย- จีนไปแล้วหรือครับ ทำเกินหน้าที่พิทักษ์สิทธิมนุษยชนหรือเปล่า เฮ้อ!!!

อดนึกย้อนไปถึงช่วงประเทศไทยเผชิญความเศร้าโศกจากเหตุการณ์ ผู้ไม่ประสงค์ดีวางระเบิดหกจุดในพื้นที่ภาคใต้ จนมีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต ปรากฏว่าองค์กรพิทักษ์สิทธิสากลแอบหลับอยู่ตรงไหนไม่ทราบ

จนรัฐบาลและประชาชนออกมาตั้งคำถามเหมือนกัน องค์กรสิทธิมนุษยชนหายหัวไปไหนกว่าจะพิมพ์แถลงการณ์เสร็จปาข้ามวัน ไม่รวดเร็วเหมือนออกแถลงการณ์กล่าวหาไทยละเมิดสิทธิเสรีภาพน้องแว่นโต

อย่างว่าล่ะครับ ท่ามกลางสถานการณ์บ้านเมืองไม่เป็นประชาธิปไตยพยายามปั้นตัวละครหลากหลายในการเคลื่อนไหวหวังให้เข้าตากรรมการ

ยิ่งตรงกับช่วงครบรอบ 40 ปี 6 ตุลา 2519 เหตุการณ์ล้อมปราบนักศึกษา ประชาชนบริเวณทั้งในและนอกมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จึงประเหมาะต้องสรรหากิจกรรมรำลึก แต่ไม่ค่อยเข้าเทรนด์เท่าไหร่ กับการเชิญน้องหว่องมาถ่ายทอดประสบการณ์กางร่มในไทย

เหมือนกับงานรำลึก40 ปี 14 ต.ค. 2516 เมื่อหลายปีก่อนที่มีความพยายามจัดแสดงละครเนื้อหาหาจาบจ้วงสถาบันจนเจ้าหน้าที่ต้องควบคุมตัวไปดำเนินคดี...นั่นล่ะครับ