เขตศก.พิเศษมาเลเซีย

โดย...กลุ่มงานยุทธศาสตร์ภูมิภาคอาเซียน กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ

ต่อจากฉบับที่แล้วได้กล่าวถึงรูปแบบการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษ ประเทศมาเลเซีย คือ รูปแบบนิคมอุตสาหกรรม และเขตเศรษฐกิจเสรี

นอกจากนี้ ยังมี 3.เขตการพาณิชย์เสรี (Free Commercial Zones : FCZ) เป็นเขตที่ประกอบธุรกิจพาณิชยกรรม ประกอบด้วย การค้าขาย (ยกเว้นการค้าปลีก) การจัดแบ่งเป็นหีบห่อย่อย (Break bulk) การคัดแยกประเภท (Grading) การจัดทำหีบห่อใหม่ (Repacking) การติดฉลากใหม่ (Relabeling) การขนถ่ายสินค้า (Transhipment) และสินค้าผ่านแดน (Transit) ปัจจุบันมาเลเซียมีเขตการพาณิชย์เสรี 17 แห่งทั่วประเทศ

4.เขตอุตสาหกรรมเสรี (Free Industrial Zones : FIZ) เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ทางเศรษฐกิจของมาเลเซียที่จะปรับเปลี่ยนจากการผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้าเป็นการผลิตเพื่อการส่งออก โดยใน FIZ อุตสาหกรรมที่ผลิตสินค้าส่งออก ได้รับการยกเว้นภาษีการนำเข้าสินค้าประเภทวัตถุดิบ ชิ้นส่วนประกอบต่างๆ เครื่องจักรและอุปกรณ์ที่ใช้โดยตรงในกระบวนการผลิต รวมทั้งการตรวจสอบภาษีอย่างเป็นทางการน้อยที่สุด ในการส่งออกสินค้าที่ผลิตได้ ปัจจุบันมาเลเซียมีเขต อุตสาหกรรมเสรี 18 แห่ง โดยบริษัทที่มีสิทธิเข้ามาตั้งในเขตอุตสาหกรรมเสรีต้องมีคุณสมบัติดังนี้ สินค้าที่ผลิตทั้งหมดหรืออย่างน้อย 80% ของทั้งหมด จะต้องผลิตเพื่อการส่งออก วัตถุดิบหรือชิ้นส่วนประกอบส่วนใหญ่เป็นสินค้านำเข้า อย่างไรก็ตามรัฐบาลสนับสนุนให้บริษัทในเขตอุตสาหกรรมเสรีหันมาใช้วัตถุดิบหรือชิ้นส่วนประกอบในประเทศมากขึ้น

5.เขตระเบียงเศรษฐกิจ (Economic Corridor) แบ่งเป็น 1.Northern Corridor Economic Region (Koridor Utara) 2.East Coast Economic Region (ECER) 3.Sarawak Corridor of Renewable Energy (SCORE) 4.Sabah Development Corridor (SDC) และ 5.Iskandar Malaysia

สุดท้ายรูปแบบที่ 6 คลังสินค้าเพื่อการส่งออก (Licensed Manufacturing Warehouse : LMW) ในกรณีที่สถานที่ตั้งไม่เหมาะสมในการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมเสรี จะมีการอนุมัติให้จัดตั้งคลังสินค้า เพื่อการส่งออกที่ได้รับอนุญาต (Licensed Manufacturing Warehouses : LMW) ขึ้น ซึ่งให้บริการในทำนองเดียวกันกับเขตอุตสาหกรรมเสรี ซึ่งบริษัทที่มีสิทธิจัดตั้งคลังสินค้าเพื่อการส่งออกมีคุณสมบัติคล้ายคลึงกัน