โกงก็คือโกง

โดย...คุณบ๊งเบ๊ง [email protected]

ท่าที “ปัดสวะ” ของบรรดาคนดีในรัฐบาล คสช. ต่อกรณีที่สังคมเรียกร้องให้รับผิดชอบการจัดซื้อเครื่องตรวจวัตถุระเบิด “จีที200” ระหว่างที่ศาลอังกฤษสั่งให้ผู้ผลิตชดเชยเงินคนสั่งซื้อ นับว่าน่าอดสูเป็นอย่างยิ่ง

ไม่ว่าจะเป็นท่าทีของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และอดีต ผบ.ทบ. ที่ออกอาการโมโหโกรธา เมื่อเจอถามถึงเรื่องนี้ พร้อมกับเบี่ยงเบนไปเรื่องความเสียสละของทหารแทน

หรือท่าทีของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกฯ พี่ใหญ่ของอดีตนายกฯ ที่มีส่วนร่วมในการจัดซื้อก็บอกว่า “เคยใช้ได้ แต่วันนี้ใช้ไม่ได้”

ไม่ต่างจากคำพูดของคนอย่าง วิษณุ เครืองาม ที่ออกมาขอให้เปลี่ยนคำเรียกเงินที่ซื้อจีที200 จาก “ค่าโง่” เป็น “ค่าซื้อความรู้ที่แพงไปหน่อย”

เมื่อผสานกับท่าทีของหน่วยงานอย่าง คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) และสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) ที่ออกมาป้องไว้ล่วงหน้าว่าคนจัดซื้อ “ไม่ผิด” ผิดที่เอกชนซึ่งมาเสนอขายเท่านั้น ก็พอจะต่อจิ๊กซอว์เห็นภาพชัดว่า สุดท้ายการซื้อเครื่องตรวจระเบิดปลอมนั้น อาจเอาผิดใครไม่ได้

แม้ว่าจะถูกจัดซื้อมามากกว่า 1,000 เครื่อง เครื่องละนับล้านบาท รวมงบประมาณที่ใช้จัดซื้อกว่า 1,000 ล้านบาท โดยที่ไม่มีแม้แต่ “แผงวงจร” ภายใน แม้ว่าเครื่องดังกล่าวจะผ่านคณะกรรมการตรวจรับของกองทัพบก ทั้งที่ไม่มีความสามารถในการตรวจสอบระเบิดใดๆ และแม้ว่าเครื่องดังกล่าว รัฐบาลไทยจะซื้อในราคาที่สูงกว่าประเทศอื่นลิบลับ

เพราะท่าทีของกองทัพก่อนหน้านี้ก็คือ เครื่องจีที200 นั้น ใช้งานได้เป็นอย่างดีมาตลอด และผ่านการพิสูจน์มาหลายครั้งแล้ว ไม่ว่าจะตรวจระเบิด ตรวจสารตั้งต้นยาบ้า ฯลฯ โดยเฉพาะในสามจังหวัดชายแดนใต้

ไม่เว้นแม้แต่กรณี อังคณา ระดับปัญญาวุฒิ ผู้ชุมนุมพันธมิตรฯ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ต.ค. 2551 พญ.พรทิพย์ โรจนสุนันท์ ก็ออกมายืนยันว่า อังคณาเสียชีวิตด้วยแก๊สน้ำตาไม่มีมาตรฐานอย่างแน่นอน เพราะใช้จีที200 ตรวจแล้วไม่พบระเบิด

นายกรัฐมนตรีขณะนั้น ถึงกับยืนยันว่า เหตุที่ตรวจไม่เจอ อาจเป็นเพราะเจ้าหน้าที่พักผ่อนไม่พอ ขณะ ที่ผบ.ทบ.ขณะนั้น (คนเดียวกันกับ รมว.มหาดไทย ขณะนี้) ก็ออกมาทำหน้าเคร่งขรึมแถลงข่าวว่า เจ้าเครื่องตรวจระเบิดเคยตรวจเจอยาเสพติด และตรวจเจอระเบิดเกิน 100 ครั้ง

แต่เมื่อผลทดสอบออกมา เมื่อคำตัดสินของศาลสูงในอังกฤษออกมา กองทัพก็จำใจต้องยอมรับโดยดุษฎีว่า เครื่องจีที200 ไม่ต่างอะไรจากกล่องพลาสติก ที่มีเสาวิทยุยื่นออกมาเท่านั้น

ทั้งหมดนี้ ยังไม่นับรวมการจัดซื้อ “เรือเหาะตรวจการณ์” และรถหุ้มเกราะ ในห้วงเวลาใกล้เคียงกัน ที่ต่างก็มีปัญหาเรื่องการใช้งาน  และผู้นำกองทัพก็เป็นกลุ่มขั้วเดียวกับรัฐบาลขณะนี้ อย่างไรก็ตาม กระบวนการตรวจสอบกลับไม่มีความคืบหน้ามากนัก

ด้วยเหตุนี้ รัฐบาลที่พร่ำบอกว่ามาเพื่อ “ปราบโกง” และเคยชี้หน้าว่าคนอื่น “โกง” นั้น จึงต้องทำเรื่องนี้ให้กระจ่าง มากกว่าจะพยายามเตะถ่วงกระบวนการยุติธรรม กับประดิษฐ์คำสวยหรูเพื่อให้ไม่ต้องมีใครรับผิด

อย่างน้อยก็ต้องหาให้ได้ว่า รัฐบาลยอมเสียงบประมาณหลักพันล้าน เพื่อซื้อสิ่งของที่ไม่สามารถใช้งานนี้มาได้อย่างไร

เพราะไม่ว่าจะทำเพื่อชาติ ทำเพื่อความมั่นคง หรือมีเจตนาดีอย่างไรก็ตาม แต่ “โกงก็คือโกง” อยู่วันยังค่ำ