เจาะลึกแนวโน้มค่าเงินเยน

โดย คมศร ประกอบผล หัวหน้าฝ่ายกลยุทธ์การลงทุน ศูนย์วิเคราะห์เศรษฐกิจและกลยุทธ์ทิสโก้ (TISCO ESU)

นับตั้งแต่ต้นปีค่าเงินเยนแข็งค่าขึ้นราว 10% เทียบกับดอลลาร์สหรัฐฯ สู่ระดับแข็งค่าสุดในปีนี้ที่ราว 106 เยนต่อดอลลาร์ ซึ่งเป็นระดับแข็งค่าสุดนับจากเดือน ต.ค. 2014 ที่ธนาคารกลางญี่ปุ่น (BoJ) ประกาศขยายวงเงินการเข้าซื้อสินทรัพย์ในมาตรการ QQE2

การกลับมาแข็งค่าของเงินเยนในปีนี้สวนทางกับการคาดการณ์ของนักวิเคราะห์ส่วนใหญ่ที่คาดว่าเงินเยนจะอ่อนค่าลงต่อ เนื่องจากนโยบายของ BoJ ซึ่งยังคงมุ่งขยายฐานเงินผ่านการซื้อสินทรัพย์อย่างต่อเนื่อง และการเริ่มประกาศใช้นโยบายดอกเบี้ยติดลบในวันที่ 29 ม.ค. ที่ผ่านมา ซึ่งทำให้หลายฝ่ายกังวลว่าตลาดจะสูญเสียความเชื่อมั่นต่อการดำเนินนโยบายของ BoJ ในอนาคต

เราวิเคราะห์ถึงสาเหตุที่ทำให้ค่าเงินเยนกลับมาแข็งค่าในปีนี้นั้น เนื่องมาจากการชะลอตัวของอัตราเงินเฟ้อในญี่ปุ่น ซึ่งปรับตัวลดลง (จาก 0.5% ในช่วงกลางปีที่แล้ว เป็น -0.1% ในปัจจุบัน) เร็วกว่าอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาล (Bond Yield) (จาก 0% เป็น -0.18%) และส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริง (Real Yield = Nominal Bond Yield – Inflation) ในญี่ปุ่นปรับตัวเพิ่มขึ้น ซึ่งสวนทางกับในสหรัฐฯ ซึ่งอัตราเงินเฟ้อเร่งตัวขึ้น (จาก 0% เป็น 0.9%) และทำให้ Real Yield ในสหรัฐฯ ลดลง และทำให้ค่าเงินเยนมีแนวโน้มกลับมาแข็งค่าตั้งแต่ช่วงกลางปีที่แล้ว

เราคาดว่าเงินเยนจะกลับมาอ่อนค่าในช่วงครึ่งหลังของปี เนื่องจากปัจจัยดังต่อไปนี้

1. การขยายตัวของเศรษฐกิจสหรัฐฯ ที่คาดว่าจะเร่งตัวขึ้นในช่วงที่เหลือของปีนี้ เนื่องจากแรงฉุดจากการลงทุนซึ่งหดตัวมาต่อเนื่องจากปีที่แล้วจะเริ่มลดลงตามการฟื้นตัวของราคาน้ำมัน
2. การส่งสัญญาณของ Fed ในการประชุมวันที่ 14-15 มิ.ย. ซึ่งน่าจะย้ำถึงความเป็นไปได้ในการขึ้นดอกเบี้ยในปีนี้
3. การลดดอกเบี้ยนโยบายเพิ่มเติมจาก BoJ ซึ่งเราคาดว่าจะเกิดขึ้นในช่วงไตรมาส 3 และ
4. การแทรกแซงค่าเงินของ BoJ
ปัจจัยดังที่กล่าวมานี้น่าจะส่งผลให้ Real Yield ในสหรัฐฯ มีแนวโน้มกลับมาเพิ่มขึ้น และ Real Yield ในญี่ปุ่นลดลง และทำให้ค่าเงินเยนมีแนวโน้มกลับมาอ่อนค่าลงในช่วงที่เหลือของปีนี้ และน่าจะทำให้ตลาดหุ้นญี่ปุ่นฟื้นตัวกลับมาตามการฟื้นตัวของกำไรที่เพิ่มขึ้นได้ต่อไป