หล่มปฏิรูป

โดย...ธนพล บางยี่ขัน

โค้งสุดท้ายของสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) ที่เหลือวาระการดำรงตำแหน่งอีกแค่เดือนกว่า โดยทั้งหมดจะต้องพ้นวาระการดำรงตำแหน่งหลังลงมติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญ แต่ทว่าหากดูเป้า 37 วาระปฏิรูป 6 วาระพัฒนา ที่ทำกันมาเกือบปี หลายเรื่องยังเป็นนามธรรมที่ยังจับต้องได้ยาก ​ ​

แม้แพ็กเกจข้อเสนอดีๆ มากมายที่กรรมาธิการแต่ละชุดสู้อุตส่าห์วิเคราะห์ สังเคราะห์กันมาจนตกผลึก สะท้อนให้เห็นความตั้งใจและความพยายามที่ต้องการแก้ปัญหาต่างๆ ที่หมักหมมมายาวนานในสังคม แต่หากประเมินแล้วเรื่องเร่งด่วนที่ควรจะเห็นการเปลี่ยนแปลงกลับยังไม่คืบหน้า

ที่สำคัญช่วงเวลาอีกแค่เดือนกว่าที่เหลืออยู่นี้ กลับมีกระแสต่างๆ เข้ามากลบ “เนื้อหา” การปฏิรูปเสียสนิท เริ่มตั้งแต่กระแสต่อรองโหวตคว่ำหรือไม่คว่ำรัฐธรรมนูญ มาจนถึงกระแสไล่ล็อบบี้ที่มีผลตอบแทนเป็นเก้าอี้สภาขับเคลื่อนการปฏิรูป 200 ตำแหน่ง แลกกับการโหวตคว่ำรัฐธรรมนูญที่จะทำให้ คสช.ยื้ออยู่ในตำแหน่งออกไปนานกว่าโรดแมปเดิมที่กำหนดไว้

อีกทั้งทุกอย่างที่เห็นตอนนี้ กลับวนเวียนอยู่กับประเด็นเรื่อง “เงื่อนเวลา” อยู่ในอำนาจ มากกว่า “เนื้อหา” การปฏิรูป ทั้งที่หากเอาเข้าจริงแล้ว ผลงานการปฏิรูปที่ทำมาเข้าตาชาวบ้าน เห็นการเปลี่ยนแปลงหรือแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงที่จับต้องได้มากกว่านี้ คงมีเสียงเรียกร้องให้ สปช.​​อยู่ในอำนาจต่อไปโดยไม่ต้องร้องขอต่ออายุตัวเอง

แต่ทุบโต๊ะเลยว่า หากภาพลักษณ์ สปช.ที่ออกมาเวลานี้ยังเป็นเรื่องของการต่อรองผลประโยชน์ วนเวียนอยู่กับเรื่องอำนาจ มากกว่าเนื้อหา แนวทางการปฏิรูป ที่ต้องมีความชัดเจนว่าแต่ละเรื่องจะนำไปสู่การปฏิบัติได้จริง และเห็นผลการเปลี่ยนแปลง ย่อมมีแต่จะทำให้ทุกอย่างที่ทำมา “เสียของ” และ“เสียหาย” กว่าเดิม

แถมกลายเป็น “หล่มปฏิรูป” ที่จะฉุดทุกอย่างย่ำแย่ลงกว่าเดิม และยิ่งทำให้การแก้ไขปัญหาลำบากมากขึ้น