ปฏิรูปจิตใจ

โดย...ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตามที่ทำให้มือกีตาร์ชั้นเยี่ยมจากวง Sqweez Animal ตัดสินใจอำลาชีวิตด้วยการดิ่งคอนโดย่านใจกลางกรุงเทพฯ เพื่อจบปัญหารุมเร้า นับว่าเป็นการสร้างความโศกเศร้าให้กับครอบครัว ญาติพี่น้อง รวมถึงแฟนคลับที่ติดตามผลงาน

แม้การจากไปอย่างไม่มีวันกลับของ “สิงห์” ประชาธิป มุสิกพงศ์ กลายเป็นประเด็นถูกหยิบยกขึ้นมาตั้งคำถามต่างๆ นานาบนโลกโซเชียลมีเดีย บ้างแสดงความเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น บ้างไว้อาลัยต่อการจากไปไม่มีวันกลับ

แต่มีบางส่วนเข้ามาสาสมกับการจากไป ด้วยเหตุผลเพียงเพราะเห็นว่าเป็นบุตรชายทายาทแกนนำกลุ่มการเมืองซึ่งเคยเคลื่อนไหวมาตลอดเกือบ 10 ปีที่ผ่านมา

ซึ่งกลุ่มหลังอยากให้คิดทบทวนเสียใหม่ ลองแยกแยะออกจากปมประเด็นทางด้านการเมือง เพราะหากถอดหัวโขน “วีระกานต์ มุสิกพงศ์” ออกจากบทแกนนำ ก็เป็นเพียงชายคนหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่าเป็น “พ่อ” หรือให้เข้าใจง่ายในสังคมไทย คือ ไม่ต่างจากแกนนำของขั้วการเมืองอื่นๆ ซึ่งมีครอบครัวและลูกให้ดูแลเหมือนกัน

การวิจารณ์โดยไม่แยกแยะเน้นเพียงตอบโจทย์ความสะใจตัวเอง แต่อยากให้ย้อนดูข่าวก่อนหน้านี้ ซึ่งมีบรรดาแกนนำจากกลุ่มการเมืองและพรรคการเมืองต่างๆ ร่วมแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ครั้งนี้ และท่ามกลางประเทศกำลังปฏิรูปไปสู่จุดเรียกว่า “สมานฉันท์” แต่การไปถึงจุดสำเร็จได้ส่วนหนึ่งต้องมาจากจิตใจก่อน

ถ้าอยากเห็นประเทศไทยเดินไปสู่จุดนั้นได้ ทุกฝ่ายควรปล่อยวางและเริ่มต้นนับหนึ่ง โดยปล่อยให้กระบวนการยุติธรรมเดินหน้าทำหน้าที่ของตัวเอง

เพราะความสะใจไม่ใช่ทางออกทั้งหมด และหากยังยึดติดแบบเดิมๆ นี้ต่อไป ทุบโต๊ะ...เลยว่า ต่อให้ปฏิรูปประเทศจริงจังสักเพียงไร มีผู้นำประเทศเก่งแค่ไหน ก็ไม่ประสบความสำเร็จ หากจิตใจยังไม่ถูกปฏิรูป จุดหมายก็คงห่างไกล