สำคัญกว่าอยู่ต่อ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ร่างรัฐธรรมนูญใหม่กลายเป็นของร้อนทางการเมือง

เพราะการที่ร่างรัฐธรรมนูญจะผ่านหรือไม่ผ่านทั้งสภาปฏิรูปแห่งชาติ และการลงประชามติ จะทำให้เกิดเงื่อนไข ปัจจัยใหม่ทางการเมือง โดยเฉพาะทหารจะลงเวทีเปิดทางเลือกตั้ง หรืออยู่โยงยาวกว่าเดิม

แต่ทว่าสิ่งที่น่าจะคิดก็คือ การที่ทหารจะอยู่ต่อหรือลงจากเวที คงไม่สำคัญเท่ากับการปฏิรูปการเมือง การปฏิรูปประเทศจะทำได้สำเร็จ หรือจะทำอย่างไรต่อไปมากกว่า

อย่าลืมเงื่อนไขในการที่ทหารปฏิวัติ สาเหตุสำคัญก็เนื่องจากเกิดการเรียกร้องให้ปฏิรูปทางการเมือง จนนำไปสู่ทางตัน และทหารถึงออกมา

การจะอยู่ต่อหรือไม่ จึงไม่ใช่เงื่อนปมสำคัญมากไปกว่าการเดินหน้าปฏิรูปการเมือง ปฏิรูปประเทศ

ถ้าทหารลงจากเวที และยังเดินหน้าปฏิรูปได้ก็เป็นสิ่งที่ดี

หรือแม้จะอยู่ต่อ แต่ทำหน้าที่ปฏิรูปบ้านเมืองต่อไป ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย

รอกันมานานแล้ว รอกันไปอีกสักพักก็ไม่เป็นไร ถ้ามีผลลัพธ์ที่ถูกต้องเป็นเป้าหมาย

แต่ประเด็นสำคัญก็คือ เราจะปฏิรูปกันอย่างไร

แน่นอนว่าหัวใจสำคัญสุดก็คือ ต้องปฏิรูปการเมือง ที่หลากหลายประเด็นถูกนำมาถกเถียง โดยเฉพาะนายกฯ จะมาจากการเลือกตั้งหรือไม่ต้องมาจากการเลือกตั้ง

เรื่องดังกล่าว ศ.ดร.อมร จันทรสมบูรณ์ นักวิชาการที่เขียนเกี่ยวกับการปฏิรูปการเมืองมาอย่างเนิ่นนาน ชี้ประเด็นเปรี้ยงเลยว่า การปฏิรูปการเมืองจะเกิดได้ก็ต้องปลดแอกทุนที่เข้ามาครอบงำระบบการเมือง

และการที่ทุนเข้ามาครอบงำได้ ก็เนื่องจากรัฐธรรมนูญไทยในอดีตมีเงื่อนไขสำคัญ 2 ข้อ ก็คือ ให้ สส.สังกัดพรรค และนายกฯ ต้องมาจากการเลือกตั้ง

ทั้งหมดจึงทำให้เกิดการลงทุนในพรรค เพราะลงทุนแล้วคุ้มค่า คุม สส.อำนาจในสภา คุมอำนาจบริหารอยู่ในมือกินรวบเบ็ดเสร็จ

ไทยเป็นประเทศเดียวในโลกที่มีเงื่อนไขเช่นนี้

ฉะนั้น ถ้าจะทำให้การเมืองดีขึ้น ปราศจากทุนเข้ามาครอบงำ ก็ต้องเลิกบทบัญญัติที่ว่า

จับประเด็นให้ตรง เดินให้ดี

จะอยู่สั้นอยู่ยาวก็ไม่มีปัญหา แต่อย่าทำให้เสียของ