โรงเรียนแห่งอนาคต ตอนที่ 5

โดย...ภาววิทย์ กลิ่นประทุม  ที่ปรึกษาการลงทุน บริษัทหลักทรัพย์ บัวหลวง จำกัด (มหาชน)

บทเรียนที่ห้า .. “คนรู้ไหมว่าคนส่วนใหญ่คิดผิด” …ผมว่าเราทุกคนคงเคยตั้งคำถามว่าโลกนี้เหตุใดจึงมีคนส่วนน้อยเท่านั้นที่รวยและประสบความสำเร็จแต่คนส่วนใหญ่กลับจนและชีวิตไม่ก้าวหน้า

ถ้าเป็นคนไทยเราจะถูกสอนให้ “รับกรรม” ก็คือยอมรับในสิ่งที่คุณเป็นก็คุณเกิดมาจนก็ยอมรับก้มหน้ารับชะตากรรมอดทนทำหน้าที่คนจนและแรงงานให้ดีที่สุดเดี๋ยวชาติหน้าก็จะดีเอง …เฮ้ย!! เดี๋ยว เมื่อกี้พูดว่าไงนะ

ครับ!! “เดี๋ยวชาติหน้าก็ดีเอง” แปลว่า คุณต้องรับกรรมตลอดชาตินี้ จนตายแล้วไปเกิดใหม่ ซึ่งไม่รู้ว่าชาติหน้ามีจริงหรือเปล่า แล้วก็ให้เราหวังว่า ชีวิตหน้าเราจะมีชีวิตที่ดี .....บ้าหรือ !!

คุณรู้ไหมฝรั่งเขาสอนอะไร ..เราจะเห็นวันนี้โลกทั้งโลกกำลังตื่นเต้น กับ Start-Up หรือ Billionaire Self-made ..เน้นว่า Self-made คือ พวกที่ไม่ได้เกิดมารวย แต่เขาสร้างตัวเอง จนร่ำรวยมหาศาล ..คนเหล่านี้ถ้ามองออกไปนอกประเทศไทย มีเยอะมาก ...ลองมองมาในประเทศไทยซิครับว่า Self-made มีกี่คน

เฮ้ย!! เมืองนอกเศรษฐีรุ่นใหม่ เขาสร้างตัวเองทั้งนั้น แต่เมืองไทย แทบไม่มีเลย ...แปลว่าอะไร ..ก็แปลว่า เราเชื่อฟังผู้ใหญ่ที่เขาสอนว่า “รับกรรมต่อไป แล้วผลบุญแห่งการรับกรรมจะส่งผลดี ให้ชีวิตเจ้าหนู ดีขึ้น ในชาติหน้า” ..แรง แสรดดดด !!

ในเมืองนอก เขาสอนว่า มนุษย์เท่าเทียมกัน ...การเกิดมาไม่เท่ากัน มันก็คือ ต้นทุนแต่ละคน อาจมีการได้เปรียบกันบ้าง แต่สุดท้ายมันคือ ตัวเรา ที่อยากจะแซง คนที่ต้นทุนเหนือกว่า ก็สามารถทำได้ หากเรามีความเข้าใจ และ มุ่งมั่นที่จะทำจริงๆ ...ฟังดู งง งวย แต่ถ้าแปลตรงๆ ว่า เด็กฝรั่ง เขามีค่านิยม คือ “ชีวิตกรู กรูกำหนดเอง”
โอเค!! เรามาแยกความแตกต่าง ระหว่าง คนที่ “ชีวิตฉันถูกกำหนดแล้ว ให้ดำเนินชีวิตรับกรรมไป” กับคนที่ “ชีวิตฉัน ฉันกำหนดเอง” ...สองคนนี้จะมีมุมมองในการชีวิตที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

พูดง่ายๆ ว่า คนแรกที่คิดว่า “ชีวิตตามกรรม” ก็จะเป็น “แรงงาน Labor” ทั้งชีวิต เพราะ การ “รับกรรม” ก็คือ การ “รอคำสั่ง” ใครก็ได้ ช่วยมาเป็นนายของฉันที แล้วช่วยสั่งฉันทีให้ทำอะไร เพราะ ฉันรอเพียงคำสั่ง ..คำสั่งก็คือ กรรมนั่นแหละ เพราะ ทุกอย่างที่ฉันถูกสั่งให้ทำ โคตรทุกข์เลย ...คนเหล่านี้ ไม่เคยชอบงานที่ตัวเองทำ สังเกตเวลาทำงาน คนเหล่านี้จะรีบๆ ทำให้เสร็จ เพราะ งานคือ กรรม ที่ต้องทนทำ ...ถ้าคุณไปถามคนเหล่านี้ว่า “คุณทำงานไปเพื่ออะไร” เขาจะตอบคุณง่ายๆ เลย ว่า ทำไปเพื่อเงิน “เพื่อเงิน” ..จะได้เอาเงินมาซื้อของและทำสิ่งที่อยากทำ

ชีวิตทั้งชีวิตของคนเหล่านี้ เครียดและเกลียดการทำงาน เพราะ งานคือ กรรม ต้องทำตาม “คำสั่ง” ..งานสำหรับคนเหล่านี้ ไม่ได้มีความหมายสำหรับเขาไปมากกว่า สิ่งที่ต้องทำ เพื่อเลี้ยงปากท้อง ..ทำให้มีข้าวกิน ให้มีเงินไปเที่ยว และ สุดท้ายก็หวังว่า จะได้ทำสิ่งที่อยากทำจริงๆ หลังจากที่เขาเกษียณ ซึ่งก็คือ “การนั่งเฉยๆ อยู่กับบ้าน ดูทีวี แล้วจิตตกหนักเข้าไปอีกว่า ..เมื่อไหร่กรูจะตาย ชีวิตโคตรเบื่อ เงินก็ไม่พอใช้ ...แย่วะ” -- โคตรเศร้าเลย คุณว่าไหม ..”เมื่อคิดว่า ชีวิต คือ การรับกรรม เราก็จะ รับกรรมจริงๆ”  ...ชาตินี้ฉันหวังเพียง นายดีๆ ที่จะมาสั่งให้ทำงานไม่หนักมาก นะขอร้องล่ะ นายจ๋า จาก ทาส ตาดำๆ อย่างฉัน

เอาล่ะ ฟังชีวิตประดุจ “ทาสในเรือนเบี้ยไปแล้ว” เรามาดูว่า คนที่คิดว่า “ชีวิตฉันกำหนดเอง” เขามีมุมมองในการใช้ชีวิตอย่างไร

อย่างแรก “ชีวิตฉันกำหนดเอง” แปลว่า วันนึง กรูจะต้องเป็นนายตัวเอง ...แต่แน่นอน ไม่มีใครที่เกิดมาแล้วเป็นนายเลย มันก็ต้องเริ่มจากเป็นลูกน้องแล้วเรียนรู้ว่า จะเป็นนายอย่างไรในอนาคต

คนเหล่านี้ จะให้ความสำคัญกับการเรียนรู้และพัฒนาตัวเอง เพราะ เขารู้ดีว่า “เมื่อเขามีความรู้เพียงพอ วันนึงเขาจะสามารถเป็นเจ้าของธุรกิจ และเป็นนายของตัวเอง รวมทั้งเป็นนายของคนอื่นได้ด้วย” ..เขาจะทุ่มเท ทำงานหนักกว่า คนอื่น ..พยายามทำงานที่มากกว่า งานของตัวเอง เพราะ เขาต้องการรู้ว่า งานอย่างอื่นมันคืออะไร

คนเหล่านี้จะเป็นคนที่ทำทั้งงานตัวเอง และก็รู้งานของคนอื่น ..เพื่อนๆชอบนะ เพราะ คนเหล่านี้ฝากผี ฝากไข้ได้ คือ ถ้าเราไม่อยู่เขาช่วยเราดูได้ ...คนอื่นจะมองคนเหล่านี้ว่า บ้างาน .. “ไอ้บ้า นี่ทำงานเกินเงินเดือน จ่าย 15,000 มันทำ 50,000 ..โง่จริงๆ ...แต่หารู้ไม่ว่า คนเหล่านี้ เขาทำงานเพื่อเรียนรู้ เป้าหมาย ไม่ใช่เงินกระจอก 15,000 แต่เป้าหมายเขาคือ เรียนรู้งานทั้งหมดในธุรกิจนี้ เพื่อวันนึง เขาจะได้มีธุรกิจบ้าง ..เงิน 15,000 ก็รับๆ ไป แต่ไม่ค่อยได้ใช้ เพราะ แค่ทำงานก็ตัวเป็นเกลียว ...ยิ่งทำยิ่งมันส์ หัวหน้า ยิ่งเรียกใช้ เพื่อนก็ขอให้ช่วย”

พูดมาซะยาวเลย ผมถามตรงๆ เลย ... “แล้วคุณล่ะ เป็นคนแบบไหน”

คนที่ทำเพื่อเงิน เกลียดงาน ...หรือ คนที่ทำงาน เพื่อเรียนรู้ สนุกกับงาน -- แค่นี้ก็บอกได้แล้วว่า เวลาที่เหลือของชีวิต คุณจะทำงานเพื่อรับกรรม หรือ คุณทำงานเพื่อจะกำหนดชะตาชีวิตของตัวเอง

“ชีวิตกรู กรูน่ะกำหนดเอง ...เขาเรียกกรูว่า คนเหนือดวง!!”