ยอมเพื่อให้ราบรื่น

โดย...ไพบูลย์ กระจ่างวุฒิชัย

เดือนนี้ตลอดทั้งเดือนถือว่าเป็นช่วงสำคัญของการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เพราะรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2557 กำหนดให้สภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) และคณะรัฐมนตรี (ครม.) ดำเนินการส่งคำขอแก้ไขร่างรัฐธรรมนูญต่อคณะกรรมาธิการ (กมธ.) ยกร่างรัฐธรรมนูญ ซึ่งแม่น้ำ 3 สายจะต้องส่งคำขอแก้ไขภายในช่วงปลายเดือน พ.ค.

แต่ละฝ่ายเริ่มมีธงของตัวเองออกมาแล้วว่าต้องการให้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่มีหน้าตาออกมาอย่างไร อย่างทาง สปช.จำนวนหนึ่งก็เริ่มออกตัวที่ไม่ต้องการให้ร่างรัฐธรรมนูญสร้างรัฐบาลที่อ่อนแอขึ้นมา หรือแม้แต่ คสช.และ ครม.ก็มองเห็นว่าอำนาจของนายกรัฐมนตรีที่เพิ่มขึ้นอาจสร้างปัญหาในอนาคต

ใช่ว่าจะมีแต่ สปช. ครม. และ คสช.เท่านั้นที่มีธงในใจ แต่ทางคณะ กมธ.ยกร่างฯ ก็มีเป้าหมายของตัวเองเหมือนกัน คือ การไม่ยอมแก้ไขในหลักการของร่างรัฐธรรมนูญที่ตัวเองได้วางเอาไว้

หลักการที่คณะ กมธ.ยกร่างฯ ว่ามานั้นประกอบด้วยกันหลายเรื่อง เช่น การเปิดโอกาสให้คนนอกเข้ามาเป็นนายกรัฐมนตรี การนำระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมมาใช้กับประเทศไทย รวมไปถึงการได้มาซึ่ง สว.ผ่านการเลือกตั้งทางอ้อม เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม แม้คณะ กมธ.ยกร่างฯ จะมีจุดยืนที่ไม่ยอมแก้ไขเรื่องหลักการสำคัญ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ยอมแก้ไขเนื้อหาใดๆ ในร่างรัฐธรรมนูญเลย

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะไม่ต้องการให้ถูกมองว่ารัฐธรรมนูญฉบับใหม่เป็นของคณะ กมธ.ยกร่างฯ แต่เพียงฝ่ายเดียว จึงมีความเป็นไปได้ที่ถ้าข้อเสนอของแม่น้ำ 3 สายไม่ได้กระทบต่อหลักการที่วางเอาไว้ ทางคณะ กมธ.ยกร่างฯ ก็พร้อมจะน้อมรับแต่โดยดี

แต่เหนืออื่นใด ทุบโต๊ะได้เลยว่า การยอมถอยของคณะ กมธ.ยกร่างฯ มีเหตุผลสำคัญ คือ ป้องกันไม่ให้ร่างรัฐธรรมนูญถูก สปช.โหวตคว่ำในขั้นตอนสุดท้าย เพราะนั่นจะเท่ากับว่างานที่คณะ กมธ.ยกร่างฯ ทำมาจะล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง จึงต้องยอมบ้างในบางเร่ื่องเพื่อให้งานใหญ่ผ่านไปอย่างราบรื่น