ยาวิเศษ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เหมือนโดนตอร์ปิโดจ่อหลังเข้าเต็มรัก เมื่อคณะกรรมาธิการยุโรป (อีซี) ประกาศให้ใบเหลืองไทยในข้อหาไม่มีมาตรการที่เพียงพอในการต่อต้านการทำประมงที่ผิดกฎหมาย

หากไทยไม่แก้ไขปัญหา ขั้นตอนต่อไปก็คือการแจกใบแดง และอาจถึงขั้นคว่ำบาตรสินค้าประมงจากไทยที่ส่งออกไปสหภาพยุโรป หรืออียู ปีละกว่า 2.7 แสนล้านบาท

ก่อนหน้านี้ถ้าจำกันได้ เราเองก็เพิ่งโดนทิ้งบอมบ์จากปัญหามาตรการการบินของ องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ไอซีเอโอ) จนต้องหัวปั่นวิ่งหาทางแก้ไขกันอยู่ โดยเฉพาะจากผลกระทบที่ประเทศต่างๆ อาจถึงขั้นห้ามเครื่องบินของไทยเข้าไป

นอกจากนั้นยังไม่นับระเบิดแสวงเครื่อง จากการที่สหรัฐอเมริกาขู่จะเล่นงานในปัญหาการค้ามนุษย์ ซึ่งจะลงเอยอีหรอบเดิมด้วยมาตรการตอบโต้ทางการค้า  ห้ามนำเข้าสินค้าอีก

ทั้งหมดน่าจะแสดงให้เห็นถึงปัญหาใหญ่ของประเทศ นั่นคือการไม่แก้ไขปัญหา ทุกอย่างดูเหมือนจะถูกซุกเอาไว้ใต้พรมอย่างมากมาย 

และทั้งหมดยังสะท้อนถึงระบบบริหารบ้านเมืองในช่วงหลายรัฐบาลที่ผ่านมา ที่ปล่อยปละละเลยกันมาตลอด  ไม่ได้วางรากฐานประเทศอย่างจริงจัง มองแต่เรื่องระยะสั้น หวังแค่เข้ามามีอำนาจ จากนั้นใช้อำนาจเพื่อแสวงหาประโยชน์ให้ตัวเอง ให้พวกพ้อง

คำว่าความสามารถในการแข่งขัน มาตรฐานสากล การเข้าสู่ตลาดโลก  ฯลฯ ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ไม่เคยอยู่ในความรู้สึกนึกคิด จนทำให้บ้านเมืองจมปลักเหมือนในขณะนี้

หรืออาจพูดได้ว่า  ระบบประชาธิปไตยแบบเดิมๆ สร้างแต่นักการเมืองที่มาแล้วก็ไป  และทิ้งสารพัดปัญหาไว้รอท่า เหมือนระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ

สุดท้ายสารพัดปัญหาก็มาประดังรวมกันในยามนี้ และต้องใช้อำนาจพิเศษจากการปฏิวัติเข้ามาจัดการ

ยิ่งมองยิ่งน่าคิดว่า หรือบ้านเมืองเราจำเป็นต้องใช้ระบบการเมืองที่มีลักษณะเฉพาะ ถึงจะจัดการปัญหากันได้

การ Set Zero ยังจะต้องเกิดขึ้นอีกเป็นระยะๆ นะหรือ?

มาตรา 44 ช่างเป็นยาวิเศษจริงๆ