หมูบินได้

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

วันเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน วันนี้ โพสต์ทูเดย์  ตีพิมพ์ครบ 4,383 ฉบับ หรือครบ 12 ปีพอดี

ที่ผ่านมามีสิ่งเกิดขึ้นมากมาย แต่ที่ผมระลึกถึงเสมอก็คือวันแรกของโพสต์ทูเดย์ ที่หลายคนไม่เชื่อว่าจะแข่งขันได้ ยิ่งในภาวะเศรษฐกิจยังไม่ฟื้นตัว แถมเป็นหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจที่อ่านจบในหน้าเดียว  มีสีสันสดใส แตกต่างจากลักษณะเดิมๆ ที่เคร่งขรึมอย่างสิ้นเชิง

ครั้งนั้น ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร แต่ก็ขอลองสักตั้ง

วันแรกที่ผมเข้ามาทำงานก็มีพี่ที่รักและนับถือ ให้สมุดบันทึกเล่มเล็กๆ หน้าปกเป็นรูปหมูที่มีปีกบินได้ ส่วนปกหลังมีทั้งรูปและตัวอักษรที่เป็นภาษาอังกฤษว่า

“I have never heard before that any pig can fly. But if you wish to do that, try it. You may be the first pig in our history who can fly” From “PIG CAN FLY” by O.Chaicharncheep 

หรืออาจแปลได้ว่า “ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าหมูบินได้  แต่ถ้าเธอหวังจะทำมัน จงทำ เธออาจเป็นหมูตัวแรกในประวัติศาสตร์ที่บินได้” จากหมูบินได้ โดย องอาจ ชัยชาญชีพ

บันทึกเล่มนี้จัดทำโดยสำนักพิมพ์ พีทีเค สตูดิโอ ในจำนวนที่จำกัด โดยมีอธิบายเล็กๆ ว่า

ผลิตเพื่อย้ำเตือนและเป็นกำลังให้กันและกัน สำหรับพวกเราชาวหมูที่กำลังฝันในสิ่งที่เหลือเชื่อ

เราหวังว่าสมุดเล่มนี้จะเป็นตัวแทนความรัก และกำลังใจจากใครคนหนึ่งที่ห่วงใยคุณ เพื่อให้คุณมีพลังที่จะสู้ต่อไป ด้วยจิตใจที่เข้มแข็งและอ่อนโยน

บางทีใครคนนั้น อาจจะเป็นหัวใจของคุณเอง

สมุดบันทึกเล่มนี้ ผมวางไว้บนโต๊ะทำงานมา 12 ปี และมักจะนำมาเปิดดููโดยเฉพาะช่วงที่เจออุปสรรคตั้งแต่เป็น บก.ข่าว เป็นบรรณาธิการ และเป็นรองบรรณาธิการบริหารกลุ่มโพสต์ในปัจจุบัน

ล่าสุด เมื่อวานนี้ผมก็หันไปเห็นสมุดเล่มนี้ และหยิบขึ้นมาดูอีกครั้ง

ไม่น่าเชื่อว่า สิ่งที่ผมรู้สึกขึ้นมาทันทีก็คือ หมูก็บินได้ จริงๆ

ขอขอบพระคุณผู้อ่าน ทุกท่านที่เกี่ยวข้อง ทุกกำลังใจ ทุกความเห็นตลอด 12 ปีที่ผ่านมา

พวกท่านช่วยสร้างปรากฏการณ์หมูบินได้ให้เกิดขึ้น