อย่าไปยุ่ง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาได้ สำหรับปัญหาการแข่งขันระหว่างรถทัวร์ กับสายการบินต้นทุนต่ำหรือโลว์คอสต์

ประเด็นก็คือมีเสียงร้องจากบรรดารถทัวร์ว่า สายการบินโลว์คอสต์แย่งตลาด จนทำให้ประสบปัญหา

แล้วดันมีผู้มากบารมีในบ้านเมืองออกมาพูดเรื่องนี้จนสับสนวุ่นวาย ทำนองขอความร่วมมือโลว์คอสต์ไม่ให้ลดราคาลงมาต่ำเกินไป จนกระทบกับรถทัวร์ หรือรถ บขส.

ฟังแล้วกลุ้มใจจริง

เพราะสภาพที่บรรดารถทัวร์กำลังเผชิญก็คือการแข่งขันในตลาดที่สมบูรณ์ และไม่มีขีดความสามารถพอที่จะแข่งขันได้

ในอดีต การเดินทางไปต่างจังหวัดค่อนข้างเป็นตลาดที่ถูกคุมโดยกลุ่มรถทัวร์ เนื่องจากคู่แข่งแทบไม่มี

นับตั้งแต่รถไฟก็แข่งขันไม่ได้ จากปัญหาการเดินรถ การบริการ ความสะดวก ฯลฯ

หรือการโดยสารครื่องบินราคาก็แพงเกิน รวมถึงจุดที่บินขึ้นลงก็จำกัด ไม่มากนัก

และไม่ใช่เรื่องแปลกที่ในอดีตจะเห็นข้อเสนอ ข้อเรียกร้องให้ขึ้นราคาค่าโดยสารบ้าง ขึ้นโน้นนี้บ้างอยู่เสมอ

และไม่ใช่เรื่องแปลกอีกที่จะเห็นความไร้ประสิทธิภาพที่เกิดขึ้นในระบบขนส่ง ที่สะท้อนจากการบริการย่ำแย่ ความสกปรกของรถโดยสาร

ทั้งหมดเกิดจากการที่ตลาดไม่มีการแข่งขันอย่างแท้จริง

แต่เมื่อมีสายการบินต้นทุนต่ำ ตลาดก็เปลี่ยนไป

ผู้เล่นที่มีความแข็งแรงกว่า มีการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ มีการตลาดที่ดีกว่า ก็แย่งชิงส่วนแบ่งทางการตลาดไป

ถามว่าปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นใครได้ประโยชน์

คำตอบก็คือประชาชน ชาวบ้านที่มีทางเลือกมากขึ้น สามารถประหยัดเวลา วางแผนการเดินทางให้เหมาะกับตัวเอง

ประโยชน์ของการแข่งขันอย่างเสรีมันก็ดีตรงนี้

การที่จะไปแทรกแซงการแข่งขัน หรือทำให้เกิดการบิดเบือนกลไกตลาด รังแต่จะก่อให้เกิดความไร้ประสิทธิภาพ และสุดท้ายก็ส่งผ่านมายังค่าโดยสารและการบริการที่ประชาชนได้รับ

หน่วยงานรัฐจึงไม่ควรทำอะไร ยกเว้นจะกระตุ้น ส่งเสริม สนับสนุน หรือหาทางให้กลุ่มรถทัวร์ปรับตัว และมีจุดแตกต่างในการแข่งขัน

เพราะขืนเอามือเอาเท้าเข้าไปสอด เข้าไปยุ่ง รังแต่จะถูกตั้งคำถามถึงระดับสติปัญญาในการบริหารและนำพาประเทศ

ที่สำคัญจะโดนชาวบ้านรุมด่าได้ง่ายๆ