ถอยหลังเข้าคลอง

โดย..เจษฎา จี้สละ

เสียงจากที่ประชุม สปช.มีแนวโน้มให้อำนาจจัดการเลือกตั้งกลับไปอยู่กับกระทรวงมหาดไทย (มท.) แทนที่จะให้คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เป็นผู้รับผิดชอบ เสียงที่กระหึ่มดังกว่าใครคงหนีไม่พ้น “ประชา เตรัตน์” พี่ใหญ่ สปช. สายจังหวัด ผู้ปล่อยหมัดเด็ดฮุกเข้าที่จุดอ่อนของ กกต. ไม่ว่าจะเป็นการจัดการเลือกตั้งล้มเหลว วินิจฉัยไม่เด็ดขาด แถมยังกลายเป็นองค์กรอิสระที่ “มวลชน” พุ่งเป้าโจมตีอยู่บ่อยครั้ง ไหนๆ กกต.ก็อ้างงานล้นมือ จึงถือโอกาสชวนเพื่อน สปช. ร่วมสนับสนุนวาระ “ถอดเขี้ยว” กกต.

ทว่าที่ผ่านมาแนวคิดโอนอำนาจจัดการเลือกตั้งกลับไปไว้ที่ มท. เป็นเพียงแค่ข้อเสนอ  แต่ขณะนี้กลับกลายเป็นแนวทางที่ สปช.จะผลักดันไว้ในรัฐธรรมนูญ ซึ่งสะท้านไปถึง กกต.เสียแล้ว

อีกด้านหนึ่งหากย้อนรอยกลับไปในสมัยรัฐธรรมนูญ ปี 2521 “มหาดไทย” คือ เจ้าพ่อเลือกตั้งผ่านเครือข่าย ในระดับ “ท้องที่”  หนีไม่พ้น ผู้ใหญ่บ้านและกำนัน แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าขุมกำลังเหล่านี้ มักเกี่ยวข้องกับ “นักการเมือง” จนกลายเป็นปมทุจริต มิพักกระทรวงมหาดไทยยังอยู่ในกำมือของรัฐมนตรีที่เป็นนักเลือกตั้ง วังวนน้ำเน่าการเมืองไทยจึงเกิดขึ้น

ในที่สุดจึงเกิดเสียงเรียกร้องให้มี “องค์กรอิสระ” เข้ามาจัดการเลือกตั้งให้บริสุทธิ์ยุติธรรม จนได้ “กกต.” เป็นเจ้าภาพจัดการเลือกตั้ง พร้อมติดเขี้ยวเสริมอำนาจในการ “แขวนชื่อ” และ “ตัดสิทธิ” นักการเมืองทุจริตในรัฐธรรมนูญปี 2540

โจทย์ใหญ่ของการปฏิรูปการเลือกตั้ง จึงอยู่ที่การออกแบบ “เครื่องมือ” ที่จะกีดกันการทุจริตออกจากการเลือกตั้ง “องค์กรอิสระ” จึงยังคงเป็นคำตอบของสังคมไทยที่จะทำให้การเลือกตั้งโปร่งใส ไม่ถูกครอบงำจากการเมือง

“คมเขี้ยว” ที่สึกกร่อนควรถูกลับเหลี่ยมคมฉันใด การปฏิรูปก็ควรยกเครื่องกลไกตรวจสอบฉันนั้น ไม่ใช่หันไปใช้เขี้ยวที่ผุกร่อน มาฉีกทึ้งนักการเมืองทุจริต ทุบโต๊ะดังๆ เลยว่า เลือกตั้งกลับไปอยู่กับ มท. เมื่อไหร่เจ๊งแน่