อำนวยชัยวันปีใหม่

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

๑. แว่วสำเนียง เสียงดุเหว่า ดั่งเล่าขาน
บอกตำนาน แห่งลมหนาว เรื่องราวฝัน
โบกมือลา ปีเดือน เคลื่อนคืนวัน
โอบแสงจันทร์ กอดแสงดาว วับวาวตา

๒. วัฏจักร หมุนเวียน เปลี่ยนผันผ่าน
สิ่งวันวาน ล้วนจบสิ้น ถวิลหา
ช่วงชีวิต สิ่งใดดี มีราคา
เกินเวลา เลิศล้ำ กว่าคำใด

๓. ผ่านประสบ พบ-พลัดพราก มามากแล้ว
โศก-ผ่องแผ้ว โลกธรรม ทำไฉน
กระจ่างชัด ดี-ชั่ว ที่หัวใจ
เกิด-ดับไป ใครกล้าฝืน ข้ามคืนวัน

๔. ให้สติ คงมั่น สำคัญนัก
แจ้งประจักษ์ หลักใจ ไม่เพ้อฝัน
อยู่พอเพียง เลิกยื้อแย่ง พร้อมแบ่งปัน
ไม่แปรผัน สร้างสิ่งงาม ด้วยความดี

๕. ขอให้ปลูก รักไว้ จนไพศาล
ดอกผลิบาน ปรีดิ์เปรม เกษมศรี
จิตผ่องใส กายประสาน ขานวจี
บุญล้นปรี่ แช่มชื่น ระรื่นใจ

๖. มีอายุ วรรณะ พละยิ่ง
สุขะจริง หมดจด แสนสดใส
ให้พบธรรม ไม่คลาด ทุกชาติไป
จนพ้นภัย ข้ามฝั่งภพ เป็นจบกัน

๗. ให้เพียบพร้อม ปัญญา เป็นอาวุธ
ไม่สิ้นสุด หนทาง การสร้างสรรค์
เปี่ยมขันติ ทมะ เอกอนันต์
สัจจะมั่น จาคะมี ทวีคูณ

๘. ผ่านปีใหม่ สร่างทุกข์ เป็นสุขศรี
สร้างความดี เป็นอาจิณ ไม่สิ้นสูญ
รินน้ำใจ เอื้อเฟื้อ ร่วมเกื้อกูล
บริบูรณ์ แสนงาม อร่ามตาฯ