ไฟต์บังคับ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เห็นข้อมูลโครงการรับจำนำข้าว ของรัฐบาลก่อนแล้ว ต้องบอกว่าเจ็บหัวใจเหลือทน

เพราะความเสียหายที่เกิดขึ้น มากมายมหาศาลอย่างที่ไม่เคยพบเคยเห็น

เรียกได้ว่าเจ๊งย่อยยับ

ตามข้อมูลที่ประกาศออกมาข้าวสารที่รับจำนำมามีทั้งสิ้น 18 ล้านตัน ปรากฏว่าเป็นข้าวคุณภาพตรงตามที่กำหนดเพียง 10% หรือแค่ 1.8 ล้านตันเท่านั้น

ที่เหลือ 10-12 ล้านตัน เป็นข้าวคุณภาพต่ำกว่าที่รับจำนำ ต้องเอาไปปรับปรุงและขายในราคาถูกๆ

ขณะเดียวกัน ยังมีข้าวหายอีก 1 แสนตัน และข้าวเสื่อมคุณภาพ 9 แสนถึง 1 ล้านตัน

เท่าที่ประเมินความเสียหายจากโครงการรับจำนำข้าวทุกเมล็ด จะอยู่ระหว่าง 7-9 แสนล้านบาท

ซ้ำร้าย ความเสียหายจะบานปลายถ้าเก็บข้าวนานขึ้น ไล่ตั้งแต่ข้าวจะยิ่งเสื่อมคุณภาพ และต้องเสียค่าฝากเก็บ ค่าใช้จ่ายอื่นๆ อีกเดือนละ 2,600 ล้านบาท

โครงการรับจำนำข้าวจึงกลายเป็นนโยบายที่สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรง เป็นการทุจริตครั้งยิ่งใหญ่สุด ตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ จนถึงปลายน้ำ

ที่สำคัญแม้จะมีคำท้วงติง แต่ทว่าก็ทำเป็นหูทวนลม ปล่อยให้เอาล่อ เอาเถิด เต็มที่

ทั้งหมดเกิดจากนโยบายประชานิยม เพื่อสร้างฐานคะแนนเสียง โดยเมื่อผนวกกับผลประโยชน์จากการคอร์รัปชั่น จึงเป็นวงจรแห่งความเสียหายอย่างที่เห็น

ในการปฏิวัติครั้งนี้ ภารกิจหลักไม่เพียงแต่จะต้องปฏิรูปประเทศเพื่อให้เดินหน้าเท่านั้น แต่ยังต้องสะสางปัญหาที่เกิดขึ้นด้วย โดยเฉพาะเรื่องข้าว

สิ่งที่ต้องทำ ก็คือการปิดบัญชีข้าวให้สำเร็จและต้องทำอย่างรวดเร็ว เพื่อให้รับรู้ความจริง ความเสียหายที่เกิดขึ้น

นอกจากนั้น ต้องหาทางเอาผู้กระทำความผิดมาลงโทษ ทั้งที่อยู่ในซีกการเมือง ข้าราชการประจำ รวมถึงพ่อค้าที่สมรู้ร่วมคิด

อย่าปล่อยให้เลยตายเลย โดยทำให้ผลขาดทุนกลายเป็นหนี้ที่ต้องร่วมรับชดใช้ไป 30 ปีเท่านั้น

ความเสียหายทั้งหมด ต้องมีผู้รับผิดชอบ

ที่สำคัญก็คือต้องวางรากฐานนโยบายข้าว ไม่ให้กลับไปซ้ำรอยเดิม

ถ้าทำได้ต้องถือว่าการปฏิวัติประสบผล ในแง่การสะสางความไม่ชอบมาพากลจากนโยบายการเมือง ที่สร้างความเสียหายให้ประเทศ

แต่หากทำไม่ได้หรือไม่ทำก็ต้องถือว่าการปฏิวัตินี้เสียของ

พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จะกลายเป็นหัวหน้าคณะปฏิวัติที่ล้มเหลว

และพล.อ.ประยุทธ์ จะเป็นหัวหน้าคณะรัฐบาลที่ล้มเหลว

ถึงขั้นหมดสิ้นศรัทธา สูญสิ้นความไว้เนื้อเชื่อใจอย่างสิ้นเชิง