ภาษีบุญ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ในบรรดาร่างกฎหมายภาษี ดูเหมือนว่าร่าง พ.ร.บ.ภาษีมรดก จะกลายเป็นภาษีที่ร้อนเอามากๆ

ภาษีมรดกจะเก็บ 5-30% จากทรัพย์สินกองมรดกที่มีการจดทะเบียนไว้ อาทิ บ้าน ที่ดิน รถยนต์ พันธบัตร หุ้น

ปรากฏว่าภาษีมรดกทำให้เกิดข้อโต้แย้งมากมาย อาทิ เป็นการจัดเก็บภาษีที่ซ้ำซ้อน จะลดทอนแรงจูงใจของการออม หรืออาจไม่ทำให้รัฐได้รายได้เพิ่มมากขึ้น เพราะค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดเก็บภาษีอาจพอๆ กับรายได้จากภาษีมรดก

ขณะเดียวกัน ภาษีมรดกอาจก่อให้เกิดการโยกย้ายถ่ายเททรัพย์สิน เพื่อหลีกเลี่ยงภาษีกันขนานใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นการตั้งบริษัทจำแลง รับโอนทรัพย์สิน การผ่องถ่ายทรัพย์สินไปต่างประเทศ รวมถึงแปลงทรัพย์สินจากที่ต้องเสียภาษีไปเป็นที่ไม่ต้องเสียภาษี ฯลฯ

ภาษีมรดกจึงจำเป็นต้องพิจารณาองค์ประกอบต่างๆ ให้ถี่ถ้วน เริ่มจากอัตราภาษีไม่ควรจะเก็บสูงนัก

ยิ่งเฉพาะถ้าอัตราภาษีต่ำ หรือเท่ากับต้นทุนในการเลี่ยงภาษี ก็จะเป็นแรงจูงใจให้เกิดการเสียภาษี ทำให้รัฐได้ฐานข้อมูลเบื้องต้นสำหรับการตามเก็บภาษีในอนาคต ดีกว่าเก็บอัตราสูงๆ แล้วกลับเก็บไม่ได้หรือได้น้อย

นอกจากนั้น น่าจะมีการเชื่อมโยงภาษีมรดกเข้ากับค่านิยมและความเชื่อแบบไทยๆ โดยการสร้างให้เป็นภาษีบุญ

ที่ผ่านมา เคยมีแต่ภาษีบาป ที่เก็บจากเหล้า บุหรี่ เข้า 2 กองทุน คือ กองทุน สสส. และกองทุนกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (ThaiPBS)

ส่วนวิธีการสร้างภาษีบุญ ก็คือการนำเงินที่ได้จากภาษีมรดกแยกไปใช้ในกิจกรรมที่เกี่ยวพันกับสาธารณประโยชน์เท่านั้น ยิ่งเฉพาะใช้เพื่อพัฒนาการศึกษาเพียงอย่างเดียวยิ่งดี อย่านำไปกองรวมกันกับรายได้อื่น

ผู้ที่เสียภาษีมรดกก็เหมือนกับได้ส่งเสริมการศึกษาของชาติ ช่วยสร้างอนาคต ถือเป็นภาษีบุญ โดยถ้ามีการประกาศเกียรติคุณให้ปรากฏก็ยิ่งดี

หากรณรงค์หรือทำให้ภาษีมรดกกลายเป็นภาษีบุญ ก็จะเป็นทางเลือกที่ตรงกันข้ามกับการใช้กลวีธีทางกฎหมาย กลไกทางระบบธุรกิจที่ซับซ้อน หลบเลี่ยงการเสียภาษีมรดก

ลูกหลาน ผู้ได้รับมรดก จะสามารถสร้างกุศลครั้งสำคัญให้เจ้าของมรดกและตัวเอง เป็นมหากุศลตามคติของทุกศาสนา ทุกความเชื่อ

ทั้งหมดจะลดภาระการไล่จับ ไล่ตาม ลดจำนวนความตั้งใจในการวางแผนหลบเลี่ยงภาษี ลดการก่ออกุศลกรรมโดยไม่คาดคิด

เสียงอนุโมทนาจะเกิดขึ้นทั่วทิศ ถ้าแผ่นดินนี้มีภาษีบุญกำเนิดขึ้นมา