ยังมีหวัง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โฉมหน้า ครม.ประยุทธ์ 1 คลอดออกมาแล้วท่ามกลางการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก

ประเด็นสำคัญก็คือการตบเท้าของขุนทหารเข้าร่วมราว 1 ใน 3 ของจำนวน ครม.ทั้งหมด

และขุนทหารบางคนยังอยู่ในกองทัพ ด้วยเหตุที่รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวเปิดช่องเอาไว้

สภาพเช่นนี้คงไม่ผิดความคาดหมายนัก เพราะ ครม.หลังปฏิวัติจะเอาสิ่งที่เป็นปกติไปเทียบเคียงคงเป็นไปไม่ได้

ยิ่งถ้าย้อนไปดูในอดีต รัฐบาลหลังปฏิวัติจะมีหัวหน้าคณะปฏิวัติเป็นนายกฯ และมีทหารตบเท้าเข้าร่วม ครม.อย่างพร้อมเพรียง

ยกเว้นการปฏิวัติ 2 ครั้งเมื่อปี 2534 กับปี 2549 ที่คณะปฏิวัติสละสิทธิดึงเอาคนนอกเป็นนายกฯ แทน ครม.ที่เกิดขึ้นจึงมีหน้าตาไม่เหมือนเก่า

ในครั้งนี้เมื่อ พล.อ.ประยุทธ์ ปฏิวัติ จัดตั้งรัฐบาล ก็เอาแบบอย่างดั้งเดิมของทหารมาใช้

นั่นคือทำทั้งต้นทาง กลางทาง และปลายทาง คือทั้งปฏิวัติ ทั้งเป็น ครม.และทั้งยังอยู่ในกองทัพ

และว่าก็ว่าเถอะ หน้าตา ครม.ประยุทธ์ ยังดูดีกว่า ครม.บางชุดที่มาจากนักการเมืองเสียด้วยซ้ำ

นอกจากนั้นทหารที่ร่วม ครม.ยังอยู่ในสายความมั่นคง และสังคมเป็นหลัก ยกเว้น พล.อ.อ.ประจิน จั่นตอง รมว.คมนาคม กับ พล.อ.ฉัตรชัย สาริกัลยะ รมว.พาณิชย์ ที่ข้ามห้วยมาสายเศรษฐกิจ

แน่นอนว่าทั้งสองตำแหน่งจะกลายเป็นที่ถูกจับตาอย่างมาก ในฐานะทหารที่เข้ามาทำด้านเศรษฐกิจ โดยต้องพิสูจน์ทั้งฝีมือ ความเหมาะสม และความโปร่งใส

สุดท้าย ครม.ประยุทธ์ จะเหมาะหรือไม่เหมาะ คงต้องกลับไปประเด็นสำคัญ นั่นคืออย่าเพิ่งมองแต่รูปแบบ แต่มองที่เนื้อหา

ผลงานของ ครม.ชุดใหม่เท่านั้นที่จะเป็นตัวชี้ขาด

ตามองค์ประกอบต่างๆ ที่มีอยู่ การขับเคลื่อนประเทศในช่วงต่อไปน่าจะแบ่งเป็น 3 ส่วนหลัก

ส่วนแรกคือรัฐมนตรีสายความมั่นคงจะต้องสยบทุกความเคลื่อนไหวทำให้เกิดความสงบ

ส่วนที่ 2 รัฐมนตรีสายเศรษฐกิจต้องทำให้เศรษฐกิจฟื้นเป็นรากฐานสำคัญสำหรับการขับเคลื่อนในเรื่องอื่นๆ

ส่วนสุดท้ายคือการขึ้นรูป ปฏิรูปประเทศ โดยอาศัยกลไกทั้ง คสช. ครม. สภาปฏิรูปแห่งชาติ และสภานิติบัญญัติแห่งชาติ

ทั้งหมดต้องการเวลา

และแม้ในบางครั้งจะทำผิดบ้างถูกบ้าง จะส่งคืนความสุข จะคิดถึงมากหรือน้อยก็ยังไปได้ ถ้าเดินหน้าภารกิจหลักปฏิรูปประเทศได้ก็ยังพอมีความหวัง

ที่สำคัญอย่าทำให้เสียของเป็นเด็ดขาด