สุ่มเสี่ยง

โดย...ธนพล บางยี่ขัน

ปัญหาสำคัญในสภาพอำนาจรวมศูนย์อยู่ในมือคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) คือ การตรวจสอบถ่วงดุล แม้จะพยายามแสดงให้เห็นถึงการกระจายอำนาจผ่านกลไกต่างๆ ตามโรดแมปปฏิรูปประเทศซึ่งเข้าสู่ระยะที่สอง แต่อำนาจสุดท้ายยังอยู่ในมือหัวหน้า คสช.

สถานการณ์ยิ่งน่าเป็นห่วงเมื่อเปิดรายชื่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) เกือบ 200 รายชื่อ ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในกรมกองต่างๆ ขาดความหลากหลายรอบด้าน แถมประเมินแล้วปรากฏการณ์นี้น่าจะลากยาวไปถึงสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) กรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญ รวมถึงคณะรัฐมนตรี

แม้จะต้องทำใจยอมรับ “เงื่อนไข” สภาวะไม่ปกติของบ้านเมือง ที่เป็นเหตุผลให้ คสช.หยิบยกมาเป็นเหตุผลกระชับอำนาจในมือ

บรรยากาศที่ผ่านมาจึงเต็มไปด้วยเสียงเชียร์ เสียงสนับสนุน ขณะที่เสียงคัดค้าน ติติงการบริหารจัดการของ คสช.กลับถูกบีบให้เงียบลงไป ทั้งทางตรงหรือทางอ้อม

ทั้งที่เวลานี้จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเปิดกว้างรับฟังความคิดเห็นของประชาชน ทุกสี ทุกกลุ่มก้อน เพื่อผลสัมฤทธิ์ของการปฏิรูปอย่างจริงจัง ยังไม่รวมกับการตรวจสอบถ่วงดุลการบริหารจัดการโดยเฉพาะกับ “เมกะโปรเจกต์” ที่ต้องใช้งบประมาณมหาศาล

ทุบโต๊ะได้เลยว่าหากอำนาจเบ็ดเสร็จที่ปราศจากการตรวจสอบถ่วงดุลแบบแท้จริง ย่อมสุ่มเสี่ยงเปิดช่องรั่วไหล ซ้ำรอยอดีตที่เคยเป็นมา

ดังนั้น อำนาจเบ็ดเสร็จที่ คสช.หวังว่าจะทำให้ทุกอย่างราบรื่น รวดเร็วนั้น ไซด์เอฟเฟกต์อาจรุนแรงถึงขั้นทำให้ทุกอย่างที่ทำมาต้องพังครืนแบบน่าเสียดาย...