ต้นตอปัญหา

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ปัญหาความแตกแยกที่เกิดขึ้นในบ้านเมือง ไม่ใช่เฉพาะเกิดจากอุดมการณ์ ความเห็นที่ไม่ลงรอยเท่านั้น แต่มูลเหตุสำคัญมาจากการแย่งชิงทรัพยากรที่เรื้อรังมาหลายสิบปี

การพัฒนาเศรษฐกิจในช่วงที่ผ่านมา ก่อให้เกิดการใช้ทรัพยากร อย่างมหาศาล ไม่ว่าจะเป็นป่า น้ำ อากาศ หรือที่ดิน

ทั้งหมดทำให้เกิดการแย่งชิงทรัพยากร พื้นที่อุตสาหกรรม แย่งชิงพื้นที่เกษตรกรรม นักลงทุนขนาดใหญ่ แย่งชิงทรัพยากรจากชุมชน ฯลฯ

เหล่านี้เป็นไฟสุมขอนลงรากลึกและพร้อมจะลุกโชนขึ้นมา กลายเป็นประเด็นการเมือง เป็นสงครามชนชั้น

ตัวอย่างล่าสุดเมื่อวานนี้ ปัญญา จุลอำพันธ์ เลขาธิการสมาพันธ์เครือข่ายชาวนาไทย และ ทวีศักดิ์ วีระศักดิ์ ประธานชมรมชาวนาเกษตรอินทรีย์ไทย ยื่นหนังสือร้องเรียนต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ หรือ ป.ป.ช. เพื่อขอให้ตรวจสอบเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับกรณีโรงไฟฟ้าหนองแซง จ.สระบุรี และโรงไฟฟ้าอุทัย จ.พระนครศรีอยุธยา

กลุ่มชาวนาระบุว่า โรงไฟฟ้าให้เงินสนับสนุนให้เจ้าหน้าที่รัฐในรูปแบบต่างๆ ปีละกว่า 100 ล้านบาท ซึ่งอาจมีประพฤติกรรมที่มิชอบเพื่อช่วยเหลือปิดบังข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการแย่งชิงน้ำต้นทุนภาคเกษตรกรรมของโรงไฟฟ้า

ปัญหาที่เกิดขึ้น ชาวบ้านร้องว่าได้รับความเดือดร้อนและผลกระทบต่อเนื่องมากกว่า 6 ปี

สาเหตุเนื่องจากชาวบ้านที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมได้รับผลกระทบจากการดึงน้ำไปใช้ผลิตกระแสไฟฟ้าของโรงไฟฟ้าดังกล่าวประมาณ 4,000-5,000 ครัวเรือน ในพื้นที่ทั้งเหนือและใต้เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ รวมถึงเขื่อนพระราม 6

โรงงานไฟฟ้าต้องการใช้น้ำเพื่อไปต้มให้กลายเป็นไอน้ำ เพื่อใช้การปั่นไฟ และต้องการใช้ในระบบหล่อเย็น ขณะที่ชาวนาต้องการใช้น้ำเพื่อภาคเกษตรกรรม

ความไม่ลงตัวทำให้น้ำไม่เพียงพอในการเพาะปลูก และบางพื้นที่เกิดปัญหาภัยแล้งขึ้น จนต้นทุนการเพาะปลูกสูงขึ้นในอนาคตที่ต้องสูบน้ำเข้าพื้นที่เกษตรกรรม

นี่แหละคือตัวอย่างการไม่ลงตัวของการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่เกิดขึ้นมากมายในทุกพื้นที่

ความสมานฉันท์ ไม่เพียงแต่เฉพาะการสลายสีเสื้อ แต่ต้องลงถึงการกระจายรายได้ รวมถึงแนวทางการจัดสรร กระจายทรัพยากรของแต่ละกลุ่มอย่างเท่าเทียม

ถ้าไม่ทำ มันก็ไม่ต่างจากการซุกปัญหาเอาไว้ใต้พรม

และรอวันปะทุขึ้นใหม่อีกครั้ง