อย่านานเกิน

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

นโยบายเศรษฐกิจที่กำลังขมีขมันกันอยู่ก็คือการจัดทำงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2558

4 หน่วยงานด้านเศรษฐกิจ ประกอบด้วย กระทรวงการคลัง สำนักงบประมาณ ธนาคารแห่งประเทศไทยหรือแบงก์ชาติ และสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ประชุมหารือเพื่อเสนอต่อคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ภายในเดือน ก.ค.นี้

ทั้งหมดคือการใช้นโยบายการคลังเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจนั่นเอง

แต่การใช้นโยบายการคลังไม่ใช่เรื่องการตั้งเม็ดเงินเพียงอย่างเดียว ทว่าหัวใจสำคัญยังอยู่ที่ใครจะมาเป็นผู้บริหารด้วย

หรือพูดง่ายๆ ใครจะเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

เพราะการดำเนินนโยบายการคลังโดยการใช้งบประมาณขาดดุลนั้น จะมีผลกระทบไปถึงเรื่องอื่นๆ ทั้งปัญหาหนี้สาธารณะ การขึ้นหรือลดภาษี จำเป็นต้องอาศัยการบริหารจัดการในภาพรวมและการรับผิดชอบทางการเมือง

หากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังไม่มีส่วนรู้เห็นในการจัดทำงบประมาณ ก็คงอิหลักอิเหลื่อพอดู

สิ่งที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นก็คือ นโยบายการคลังยังต้องไปเชื่อมโยงกับองค์ประกอบอื่นๆ ของระบบโครงสร้างทางเศรษฐกิจอีก

อาทิ ต้องเชื่อมโยงกับนโยบายการเงินที่ธนาคารชาติเป็นผู้ดูแล

ผู้ที่จะทำให้เกิดการสอดประสานของนโยบายการเงิน นโยบายการคลัง ก็ไม่พ้นขุนคลัง

ขณะเดียวกันรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ยังมีส่วนโดยตรงต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนสถาบันการเงินทั้งในและต่างประเทศ องค์กรเศรษฐกิจโลก ฯลฯ

และสิ่งที่จะเป็นผลงานบรรทัดสุดท้ายของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ก็คือความเชื่อมั่นนั่นเอง

เพราะหากมีความเชื่อมั่นว่าเศรษฐกิจจะฟื้น ธุรกิจก็จะเกิดการลงทุน เกิดการจ้างงาน เกิดกำลังซื้อ และทำให้เศรษฐกิจขยายตัว

แต่ในทางกลับกันถ้าไม่มีความเชื่อมั่น ทุกอย่างจะชะงัก แม้มีเม็ดเงินงบประมาณของรัฐ ก็ไม่มีแรงส่งหรือตัวทวีคูณที่เพิ่มขึ้นมาในระบบเศรษฐกิจ

แน่นอน สิ่งที่ยากจะปฏิเสธก็คือเงื่อนไขสำคัญสุดในขณะนี้ของบ้านเมือง ก็คือความมั่นคง แต่สิ่งที่จะกลายเป็นเงาตามติดด้านความมั่นคง ก็คือความเชื่อมั่นด้านเศรษฐกิจ

นี่แหละจึงเป็นความยากในการบริหารจัดการ ที่ต้องจัดวางสิ่งต่างๆ ให้เหมาะกับเงื่อนแห่งเวลา

ทุกอย่างต้องหยุดรอการสะสางด้านความมั่นคง แต่จะทำอย่างไรไม่ให้เกิดสภาพรอนานเกิน

ไม่เช่นนั้น ถึงปัญหาความมั่นคงจะบรรเทาลงก็ตาม แต่จะมีปัญหาอื่นผุดขึ้นมาทดแทนโดยไม่รู้ตัว

แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว