ทำได้จริง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โครงสร้างที่แข็งแกร่งของประเทศทั้งด้านเศรษฐกิจและสังคม ก็คือ การเป็นประเทศผู้ผลิตสินค้าเกษตรรายใหญ่ของโลก

ภาคการเกษตร ดูดซับแรงงานจำนวนมหาศาลเข้าไป แก้ไขปัญหาแรงงาน ขณะเดียวกัน ราคาสินค้าเกษตรที่มีเสถียรภาพ การผลิตที่พอเพียงต่อความต้องการ ก็ทำให้ค่าครองชีพพื้นฐานในด้านข้าวปลาอาหารของประชาชนไม่แพงเกินไป

สินค้าเกษตรยังกลายเป็นสินค้ากู้ชาติ ในช่วงที่บ้านเมืองมีปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจ

อาทิ ช่วงวิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 เมื่อธุรกิจ สถาบันการเงินล้มละลาย ภาคการเกษตรกลายเป็นพระเอกเข้ามาช่วยเหลือ

ค่าเงินบาทที่อ่อนตัวลงอย่างมาก ทำให้การส่งออกสินค้าเกษตรขยายตัวอย่างรวดเร็ว นำเงินตราต่างประเทศเข้ามาประคับประคองสถานะที่ย่ำแย่

ขณะเดียวกัน แรงงานจากเมืองก็ย้อนกลับไปสู่แรงงานในต่างจังหวัด คืนถิ่นลงแรงในภาคเกษตร

แต่ขณะนี้ในภาวะเศรษฐกิจมีปัญหา ค่าเงินบาทอ่อน แทนที่สินค้าเกษตรจะกลายเป็นพระเอกช่วยเหลือสถานการณ์ เอาเข้าจริงก็กลับไม่เป็นเช่นนั้น

สินค้าเกษตรไปไม่รอด แม้ค่าเงินบาทอ่อนตัวลง

สิ่งที่ชัดเจน ก็คือ ตัวเลขการส่งออกสินค้าในเดือน ก.พ. ที่มีมูลค่า 1.83 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.43%

มองเผินๆ เหมือนกับเป็นภาวะที่ดีและกระเตื้องขึ้น

แต่ถ้าดูรายละเอียดแล้วจะพบข้อเท็จจริงที่ว่า การส่งออกที่ขยายตัวเป็นเพราะสินค้าอุตสาหกรรมที่ส่งออกได้มากขึ้น โดยเติบโตขึ้นมา 6.8% จากภาวะค่าเงินอ่อนตัว และตลาดต่างประเทศที่เริ่มฟื้น

ในทางกลับกันสินค้าเกษตรและอุตสาหกรรมการเกษตร การส่งออกกลับลดลง 5.7%

สินค้าเกษตรที่มีปัญหาชัดเจนโดยเฉพาะข้าวที่เคยเป็นหัวขบวนในการส่งออก

ราคาข้าวในตลาดโลกตกต่ำอย่างมาก สาเหตุไม่เพียงแต่ผลผลิตข้าวที่เพิ่ม แต่สิ่งสำคัญ ก็คือ สต๊อกข้าวจำนวนมหาศาลที่อยู่ในประเทศไทย

ผู้ซื้อข้าวในตลาดโลกประเมินว่า อย่างไรเสียไทยต้องเร่งระบายขายข้าวในราคาถูก ราคาข้าวในตลาดโลกจึงลดต่ำลง

แน่นอนราคาส่งออกข้าวของไทยก็ลดต่ำลง 23-28%

ทั้งหมดเกิดจากนโยบายจำนำข้าว ที่สร้างภาระอย่างมหาศาล

ไม่เพียงก่อให้เกิดการทุจริต แต่ยังทำลายการส่งออก และวงจรข้าวอย่างสิ้นเชิง เป็นปัญหาต่อเนื่องอีกหลายปี หาทางฟื้นได้ยาก

สินค้าเกษตรที่เคยกู้ชาติ วันนี้กลายเป็นปัญหาระดับชาติไปแล้ว

ทำได้ขนาดนี้ ฝีมือจริงๆ