เช็ดปากได้แล้ว

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

แม้ว่าร่าง พ.ร.บ.เงินกู้ 2 ล้านล้านบาท ถูกตีตกลงไปจากการวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ แต่ทว่าโครงการทั้งหมดก็หาได้สะดุดไม่

ตามสภาพความเป็นจริงโครงการหลายโครงการสามารถเดินหน้าต่อไปได้หลากหลายวิธี

อาทิ การใช้งบประมาณปกติ การกู้ยืมเงินจากภาครัฐ หรือการให้เอกชนร่วมทุน

เพราะเนื้อแท้ร่าง พ.ร.บ.เงินกู้ ก็คือการกู้พร้อมๆ กับเอาเงินงบประมาณในอนาคตมาใช้ก่อน ในเมื่อร่างกฎหมายถูกตีตกไป เงินที่เคยตั้งเป้าเอามาใช้ก็ยังคงอยู่

เพียงแต่ว่ากระบวนการใช้เงินงบประมาณเหล่านี้จะไม่เหมือนกับร่าง พ.ร.บ.เงินกู้ 2 ล้านล้านบาท เท่านั้นเอง

สิ่งสำคัญก็คือ กระบวนการใช้เงินในระยะต่อไปจะต้องผ่านการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน โดยเฉพาะต้องเข้ากระบวนการพิจารณางบประมาณประจำปี ซึ่งเป็นวิธีการตามปกติที่กระทำมา

ขณะเดียวกัน บางโครงการจะถูกยกเลิก โดยเฉพาะโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าความเร็วสูง วงเงินรวม 7.38 แสนล้านบาท

เพราะการจัดทำโครงการลักษณะนี้ในกระบวนการงบประมาณปกติ รับรองได้ว่าไม่ผ่านการพิจารณาอย่างแน่นอน

นับตั้งแต่ตัวโครงการไม่ได้ศึกษาความเป็นไปได้มาก่อน เพียงแต่สักว่าอยากจะทำก็ทำเท่านั้น

โครงการยังจะส่อเค้าขาดทุนมหาศาล เนื่องจากวงเงินก่อสร้างที่สูง ขณะที่ปริมาณผู้ใช้รถไฟฟ้าจะไม่เพียงพอต่อการลงทุน แม้แต่ค่าบริหารจัดการประจำวันก็ทำท่าจะไม่คุ้มเอาเสียด้วยซ้ำ

โครงการรถไฟฟ้าความเร็วสูงก็จะต้องขาดทุนอมตะนิรันดร์กาล และคงต้องเอาไปขนผักอย่างที่ต้องการนั่นแหละ

ทั้งหมดจึงต้องก่อสร้างด้วยวิธีการประหลาดพิลึกกึกกือ ด้วยการผลักดันร่าง พ.ร.บ.เงินกู้ 2 ล้านล้านบาท โดยต้องการกู้เงินออกมา และทำให้เป็นเงินนอกงบประมาณ เพื่อไม่ต้องผ่านการตรวจสอบตามระบบปกติอีกต่อไป

และแน่นอนว่าถ้าทำสำเร็จจะบังเกิดรายการหวานคอ หวานปาก เป็นแถวจากงบประมาณก่อสร้างที่กู้มาชาตินี้ แต่ใช้หนี้ถึงชาติหน้า

กลุ่มธุรกิจน้อยใหญ่จะวิ่งเข้าหารัฐบาลเพื่อหวังจะได้ประโยชน์จากงบประมาณที่ตั้งไว้

ราคาที่ดิน ราคาอสังหาริมทรัพย์จะถูกปั่นจากการดักซื้อ เก็งกำไรไว้ล่วงหน้า

แต่ทั้งหมดกลายเป็นฝันสลายไปเรียบร้อย หลังศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าร่าง พ.ร.บ. 2 ล้านล้านบาท ขัดต่อรัฐธรรมนูญ

เป็นการหยุดยั้งความเสียหายครั้งใหญ่ไม่ให้เกิดขึ้นอย่างชะงักและทุกอย่างก็เข้าวิถีปกติของการจัดทำงบประมาณแบบเดิม

พวกน้ำลายไหล น้ำลายสอ คงทำได้เพียงหุบปากและรีบเช็ดน้ำลายเสีย

อดกันแน่แล้วละสิ