โอกาสสุดท้าย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

การตื่นขึ้นของมวลมหาประชาชน เป็นโอกาสที่เกิดจากวิกฤตจากระบบการเมืองที่เป็นเผด็จการรัฐสภา

คนไทยจึงแสดงออกด้วยนกหวีด และการชุมนุมบนท้องถนน

ประชาชนรับรู้และเข้าใจแล้ว ระบบการเมืองที่เป็นอยู่ ไม่ได้เป็นประชาธิปไตยที่แท้จริง

จริงอยู่ประชาธิปไตยต้องมีการเลือกตั้ง แต่ต้องมีเงื่อนไขสำคัญคือ สส.ที่ได้รับเลือกต้องทำหน้าที่ด้วยความเป็นอิสระ คิดถึงผลประโยชน์ของประเทศ ไม่อยู่ภายใต้คำสั่งใคร

ทว่าระบบการเมืองในปัจจุบัน สส.ถูกซื้อตัว ถูกครอบงำโดยทุน สั่งซ้าย สั่งขวาได้ดังใจ

ทั้งหมดนำไปสู่กระบวนการผูกขาดอำนาจรัฐ ทั้งผูกขาดอำนาจทางการเมือง อำนาจทางเศรษฐกิจ

ครั้งนี้คือโอกาสที่เหลืออยู่ในการปฏิรูปประเทศ ท่ามกลางภาวะที่ประชาชนเป็นพลังขับเคลื่อนสำคัญ

ยิ่งเฉพาะกลุ่มที่ยังมีกำลังเข้มแข็งสามารถขัดขืนกับอำนาจทางการเมืองได้ก็คือทหาร จะเกษียณอายุกันไปในอีก 2 ปีข้างหน้า

ถ้าไม่ปฏิรูปการเมืองให้สำเร็จ เห็นทีจะหมดโอกาส

เพราะการเมืองจะเข้ามามีบทบาทสำคัญในการเลือกชี้ เลือกผู้นำกองทัพตามต้องการ สร้างฐานอำนาจให้แข็งแรงมากยิ่งขึ้น

จริงหรือไม่จริง ลองทบทวนคำพูดชาย 2 คน ในเทป ถั่งเช่าอันลือลั่น

ชายคนที่ 1 ... ก็ ปีหน้าก็เกษียณหมด 57

ชายคนที่ 2 ... พอ 57 ก็เนี่ย

ชายคนที่ 1 ... เกลี้ยงทุกเหล่า

ชายคนที่ 2 ... ตั้งเอาเองเลย ไม่ต้องนั่นเลย

ชายคนที่ 1 ... เลือกเอาเองสบายๆ

ชายคนที่ 2 ... ผมก็บอกมันนะครับ ... ผมเพิ่งบอก เฮ้ยปี 57 นี่นะ อย่างอั๊วเลิกทำงานนะ อั๊วคิดว่าอั๊วทำงานเสร็จแล้ว เอาเจ้านายอั๊วกลับแล้ว คราวนี้ต้องตาลื้อบ้างสิ

เพราะฉะนั้นลื้อต้องแสดงฝีมือให้ท่านเห็น ตั้งแต่วันนี้ ลื้อต้องแสดงฝีมือให้ท่านเห็น

แล้วพอปี 57 เอ็งจะได้มีงานทำต่อ ไม่ต้องอยู่แก่เหมือนคนอื่นเขา เพราะมันว่าผมไม่แก่ ผมบอกจะได้ทำงานอย่างนี้ต่อ มันก็แฮปปี้นะครับ

มันไม่ได้บอกว่าโนเลย มันก็ เออๆ มันก็เริ่มมองเห็นว่า หลังจากเกษียณไปแล้ว มันอาจจะมีอนาคต

นี่แหละ ถึงได้บอกว่านี่คือโอกาสสุดท้าย

พ้นจากนี้ก็จะมีแต่ความมืดมนไร้ที่สิ้นสุด