ประธานที่เคารพ

โดย...คมนอกฝัก

“สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์” น่าจะเป็นหนึ่งในประธานรัฐสภาและสภาผู้แทนราษฎรไม่กี่คนที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักมากที่สุดคนหนึ่ง ตั้งแต่ประเทศไทยมีระบบรัฐสภาขึ้นมา

ลองนึกๆ ดูนะครับว่า สภาในยุคที่ท่านเป็นประธานได้ทำในสิ่งที่ไม่ควรทำอะไรไว้บ้าง

เท่าที่นึกออกเห็นจะมีการปล่อยให้พรรคเพื่อไทยใช้เสียงข้างมากปิดปากเสียงข้างน้อยไม่ให้อภิปรายการแก้ไขรัฐธรรมนูญเกี่ยวกับที่มา สว.

ต่อด้วยการแก้ไขรัฐธรรมนูญมาตรา 190 ก็วางบรรทัดฐานใหม่ด้วยการให้สมาชิกรัฐสภาลงมติเห็นชอบในวาระ 2 ทีละวรรค ทั้งที่รัฐธรรมนูญมาตรา291 กำหนดให้รัฐสภาต้องพิจารณาและลงมติเป็นรายมาตรา

หนักที่สุดเห็นจะเป็นการให้สภาผู้แทนราษฎรขยันทำงานแบบไม่ถูกที่ถูกเวลาผ่านการดันทุรังลงมติเห็นชอบร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ฉบับสุดซอยตอนตีสี่

ปฏิเสธไม่ได้ว่าทั้งหมดนี้ค้อนของท่านประธานได้กลายเป็นหนึ่งในปัจจัยที่มีผลให้การเมืองเกิดปัญหาอยู่ในเวลานี้

ล่าสุด ท่านกำลังจะซ้ำเติมปัญหาอีกครั้ง หลังจากเล่นแง่ไม่ยอมบรรจุระเบียบวาระการขอเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจ “ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร” และ “จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ” ตามที่พรรคประชาธิปัตย์ได้ยื่นให้กับมือเมื่อวันที่ 15 พ.ย.ที่ผ่านมา

เหตุผลที่ประธานสภาต้องกั๊กญัตติของฝ่ายค้านเอาไว้ คือ ไม่มีข้อกล่าวหาทั้งสองบุคคลที่ชัดเจน อาจทำให้คำขอเปิดอภิปรายไม่สมบูรณ์

แปลไทยเป็นไทยก็คือต้องการจะดูข้อสอบฝ่ายค้านก่อนนั่นแหละ!

จริงๆ จะว่าไปเรื่องนี้ ถ้าจำกันได้ช่วงปี 2554 สมัยพรรคประชาธิปัตย์เป็นรัฐบาลก็ได้เรียกร้องให้พรรคเพื่อไทยซึ่งเป็นฝ่ายค้านส่งข้อสอบให้ดูเหมือนกัน

ตอนนั้นท่านประธานสภา “ชัย ชิดชอบ” ไม่ได้ว่าอะไร และเปิดอภิปรายให้ทั้งสองใช้สภาถล่มกันให้พอใจ

แต่มาคราวนี้สถานการณ์บ้านเมืองกำลังอยู่ในภาวะหน้าสิ่วหน้าขวาน!

สภาจะเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยประคับประคองประเทศให้ไปตลอดรอดฝั่งได้

ดังนั้น ท่าทีของประธานสมศักดิ์จะต้องระวังตัวให้มากขึ้น เพื่อไม่ให้มองได้ว่าเข้าข้างฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด แม้ว่าสถานะของตัวท่านเองจะเป็น สส.พรรคเพื่อไทย ก็ตาม

อย่าให้ใครในสภามาเรียกท่านว่า “ท่านผู้นำหน้าที่ประธาน” แทนที่จะเป็น “ท่านประธานที่เคารพ”

อย่าให้ใครมาเรียกท่านนอกสภาว่า “ค้อนปลอม” แทนที่จะเป็น “ขุนค้อน”

เรื่องอภิปรายไม่ไว้วางใจไม่เป็นเรื่องเหลือบ่ากว่าแรงของท่านนายกฯ เลยแม้แต่น้อย

ไม่ต้องคิดว่ารัฐบาลจะเสียท่า อย่างไรเสียเสียงในสภาก็โหวตไว้วางใจอยู่แล้ว

เว้นเสียแต่ว่าสภาจะช่วยผสมโรงให้รัฐบาลพังเสียเอง