คิวแน่น

โดย...ธนพล บางยี่ขัน

ดูท่วงทีลีลาการบริหารงานรัฐบาลชุดนี้ แทบไม่ต้องแปลกใจ ทำไมมองไปทางไหนก็มีแต่ “ม็อบ” จะม็อบการเมือง ม็อบเกษตรกร ม็อบข้าราชการ ม็อบรัฐวิสาหกิจ ม็อบรากหญ้า ม็อบรัฐจัดตั้ง ม็อบเดือดร้อนจริง ม็อบต้าน ม็อบหนุน ม็อบชนม็อบ

หากตัดม็อบการเมืองออกไป พิจารณาเฉพาะเจาะจงกลุ่มมวลชนที่เดือดร้อนจริง อย่างม็อบเกษตรกรที่เรียกร้องให้เข้าไปดูแลปัญหาราคาสินค้าเกษตรตกต่ำที่ผ่านมาน่าจะเป็นเครื่องยืนยันถึงความล้มเหลวในการบริหารได้ชัดเจน

เริ่มตั้งแต่ม็อบยางที่เดือดร้อนจากราคายางตกต่ำไปเกือบครึ่งจากที่เคยเป็น แม้รัฐบาลจะเคยทุ่มเงินลงไปช่วยพยุงราคานับหมื่นล้านบาท แต่ก็ไม่อาจฉุดราคาให้กระเตื้องจนต้องจำใจปล่อยไปตามสภาพ ก่อนจะปะทุเป็นม็อบตามจุดต่างๆ

ไม่ต่างจาก “ข้าวโพด” ซึ่งเกษตรกรเริ่มออกมาเคลื่อนไหวเรียกร้องให้แก้ปัญหาราคาตกต่ำ แม้แต่พื้นที่เชียงใหม่บ้านเกิดนายกฯ และฐานของเสื้อแดง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เคยส่งตัวแทนมาเจรจากับรัฐบาล แต่ก็ไม่ได้รับการเหลียวแลจนต้องเปลี่ยนวิธีมาปักหลักชุมนุม

ทว่า นี่ยังเป็นแค่เพียงตัวอย่างบางส่วนของปัญหาสินค้าราคาเกษตรตกต่ำที่ยังไม่รวมกับสินค้าเกษตรอื่นๆ ที่จ่อคิวรอวันปะทุ ทั้งงานใหญ่อย่าง “ข้าว” ซึ่งวอร์มอยู่ข้างสนามพร้อมจะออกมาเคลื่อนไหวเมื่อถึงช่วงนาปรังที่รัฐบาลปรับลดราคาจำนำเหลือ 1.3 หมื่นบาทต่อเกวียน ก็จะออกมาเคลื่อนไหว ยังไม่รวมกับปัญหาอื่นที่ไม่ใช่เกี่ยวกับสินค้าราคาเกษตร

ทุบโต๊ะ ตั้งแต่ตอนนี้เลยว่า รัฐบาลจะต้องเผชิญหน้ากับม็อบไปอีกนาน ตราบใดที่ยังบริหารงานแบบขายผ้าเอาหน้ารอดไปเรื่อยๆ