เสียงหนึ่งเสียง?

โดย...สันทัด กรณี

ด้วยความหดหู่ขออนุญาตนำเมลจากผู้อ่านท่านหนึ่ง กัลยาณมิตรที่ไม่เคยพบหน้าท่านนี้ สะท้อนความรู้สึกของชีวิตหลังเกษียณ ในฐานะคนไทยคนหนึ่งที่เสียภาษีอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย ท่านส่งเมลมาตอนเที่ยงคืน 28 นาที!

เรียน คุณสันทัด กรณี

การมีชีวิตอยู่ในประเทศไทยกับรัฐบาลนี้ ทุกวันนี้รู้สึกว่าจะอยู่ยากขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะกับคนที่มีรายได้น้อย และคนแก่ในวัยเกษียณใกล้ตายอย่างผม ที่ไม่ได้มีธุรกิจหรือกิจการอะไร นอกจากเงินเก็บเล็กๆ น้อยๆ จากการเกษียณ และเงินช่วยเหลือค่าครองชีพไม่ให้ตายจากรัฐบาลอีกเดือนละ 600 บาท มีประเทศไหนบ้างที่ปรับขึ้นราคาสินค้าหลักๆ ถึง 3 ชนิดในวันเดียวกัน ถึงแม้รัฐบาลจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อย แต่มันทั่วถึงไหม เพราะคนแก่ที่เกษียณอย่างผมไม่ได้รับประโยชน์อะไรตรงนี้เลย เพราะที่ผ่านมาก่อนเกษียณผมทำงานมีรายได้ มีเงินเดือน จึงถลุงใช้ไฟฟ้าเกินกว่า 90 หน่วย ในขณะที่ผู้มีรายได้น้อย เพราะรัฐบาลบอกว่าเขาใช้ไฟฟ้าน้อยไม่เกิน 90 หน่วย ได้รับความช่วยเหลือ ไม่คิดค่าไฟฟ้า ซื้อก๊าซได้ในราคาถูก ถ้าไปดูให้ดีเขาอาจจะมีอาชีพ มีเงินเดือน มีรายได้มากกว่าคนที่เกษียณอย่างผมก็ได้ แล้วรัฐบาลคิดว่ามันยุติธรรมไหม สองมาตรฐานหรือไม่ เคยคิดถึงคนสูงอายุที่มันยังไม่ตายบ้างไหม

ในขณะที่รัฐบาลประกาศปรับขึ้นราคาสินค้าจำเป็นต่อการดำรงชีวิตของประชาชน ในขณะเดียวกันก็มีข่าวว่าทางรัฐสภาก็จะมีการจ่ายเงินบำนาญ ให้กับ สส. ทุกคนเดือนละ 1.5 ล้านบาท ไปจนกว่าท่านจะตายจากประชาชนที่ท่านอ้างว่ายึดโยงไว้ คุณๆ คิดว่าเหมาะสมไหม ถ้าดูจากความประพฤติและพฤติกรรมในสภา นอกสภาของ สส.หลายๆ คน อยากจะถามว่าพวกเหล่านี้ทำคุณประโยชน์อะไรให้กับชาติบ้านเมืองบ้าง เฉพาะรับเงินเดือนในระหว่างเป็น สส. ผมก็เสียดายเงินภาษีของผมที่เคยเสียไปแล้ว กรุณามียางอายหน่อย อย่าทำตัวให้เป็นอภิสิทธิ์ชนกันนักเลย เพราะเวลาพวกคุณอายุ 60 เหมือนผม คุณก็จะต้องได้รับ 600 บาทอยู่แล้ว จะเอาอะไรมากมาย

มาว่ากันถึงหัวหน้ารัฐบาลบ้าง ทำไมใครๆ ชอบว่าท่านนักว่าชอบเที่ยว ชอบเดินทางไปต่างประเทศ ผมว่าปล่อยท่านไปเถอะ ท่านอาจจะกำลังเดินทางสำรวจหาที่ทางที่ชอบที่ชอบ เพื่อไว้ตั้งรกราก หลังจากต้องลงจากตำแหน่ง เพื่อเตรียมตัวไว้ให้พร้อมก่อน สุดท้ายอยากให้รัฐบาลโดยคณะรัฐมนตรีพิจารณาให้วันที่ 1 ก.ย. เป็นวันที่ระลึกในการกระชากค่าครองชีพของประชาชนขึ้นอย่างมหาโหด เพื่อไม่ให้คนไทยลืม เพราะคนไทยเป็นคนลืมง่าย ผ่านไปเพียงเดือน สองเดือนก็ลืมแล้ว ว่าเคยเกิดอะไรขึ้นในวันที่ 1 ก.ย. 2556

ขอขอบคุณที่กรุณาสละเวลาอ่านความในใจของคนแก่คนหนึ่ง...ลงชื่อ...พิศณุ

ครับ...พรุ่งนี้เรามาคุยด้วยเรื่องตามจดหมาย ผมเองเป็นหนึ่งที่คับข้องใจเช่นเดียวกับคุณพิศณุ