ทางเดียวกัน

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ไปๆ มาๆ ดูเหมือนว่า รัฐบาลจำเป็นต้องคงราคารับจำนำข้าวที่เกวียนละ 1.5 หมื่นบาทไว้เหมือนเดิม เนื่องจากชาวนาไม่ยอมให้ลดราคารับจำนำลงมา

การรับจำนำข้าวก่อให้เกิดสารพัดปัญหาต่างๆ มาก นับตั้งแต่การขาดทุนมหาศาลกว่า 2 แสนล้านบาทเป็นภาระที่ยังปิดบัญชีไม่ได้

ขณะเดียวกันการส่งออกข้าวไทยไปในตลาดโลกก็มีปัญหาไม่สามารถส่งออกได้ เนื่องจากราคาข้าวในประเทศสูงเกินไป ส่งผลทำให้ไทยที่เคยเป็นผู้ส่งออกข้าวอันดับ 1 ของโลก หล่นอันดับลงมา เสียตลาดให้ประเทศคู่แข่งอื่นๆ

นอกจากนั้นปัญหาคุณภาพข้าวของไทย ข้าวเสื่อม ข้าวปนสารปนเปื้อนเคมี อันเป็นผลจากการเก็บสต๊อกข้าวอย่างยาวนาน พร้อมๆ กับปริมาณสต๊อกข้าวที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ถึง 1718 ล้านตันข้าวสาร ที่ไม่รู้จะระบายขายออกไปได้อย่างไร

ทั้งหมดยังไม่นับการทุจริต โกงกินอย่างมหาศาลในทุกระดับ สร้างประวัติศาสตร์ชนิดที่ไม่เคยมีมาก่อน

แม้ความเสียหายจะเกิดขึ้นตำตา และรัฐบาลรู้ดีว่าการรับจำนำข้าวราคาสูงสร้างปัญหามากมาย แต่สุดท้ายก็ทำท่าจะต้องเดินหน้ากันต่อไป

นี่แหละ คือผลร้ายของนโยบายประชานิยม

เพราะเมื่อมีการผลักดันนโยบายประชานิยมขึ้นมาแล้ว การจะเลิกนั้นกระทำได้ยากเต็มที

สาเหตุเนื่องจากประชาชนเกิดอาการติดในประชานิยม มีแต่จะต้องเพิ่มมาตรการประชานิยมไปเรื่อยๆ

รัฐบาลเองก็ไม่กล้าที่จะแก้ไขปัญหา เนื่องจากกังวลต่อฐานคะแนนเสียงที่สร้างขึ้นมา โดยเฉพาะช่วงที่การเมืองสั่นคลอนสุ่มเสี่ยงจะเกิดการเปลี่ยนแปลง คะแนนเสียงย่อมต้องมาก่อนความถูกต้อง

ประชานิยม จึงต้องเดินหน้าต่อ เป็นเช่นนี้เหมือนกันทั้งโลก

หากย้อนไปดูประวัติศาสตร์ประชานิยมในประเทศต่างๆ ก็จะรู้ว่าสุดท้ายไม่แคล้วจะจบลงด้วยความล่มสลายของเศรษฐกิจ

ต้นตอมาจากประชานิยมไม่ก่อให้เกิดประสิทธิภาพในการผลิต มีแต่จะควักเงินจ่ายมากขึ้นเรื่อยๆ

กรีซ เป็นตัวอย่างที่ดีสุด รัฐบาลของกรีซ ต่างแย่งชิงฐานคะแนนเสียงด้วยสารพัดนโยบายประชานิยม เพื่อเข้าสู่อำนาจ โดยไม่สนใจต่อผลสุดท้ายที่จะเกิดขึ้น

ทุกรัฐบาลต่างสร้างหนี้สาธารณะให้กับประเทศ เมื่อหนี้สาธารณะมีมากขึ้น และเห็นท่าจะไปไม่ไหว ก็ใช้วิธีการซุกหนี้ แอบเก็บเอาไว้ในที่ต่างๆ

แต่ความจริงก็หนีความจริงไปไม่พ้น หนี้ที่มีมากก็ไม่สามารถซุกซ่อนต่อไปได้

กรีซก็ต้องเดินเข้าสู่จุดแห่งความล่มสลายทางเศรษฐกิจอย่างที่ไม่ผิดความคาดหมาย

และแม้กระทั่งประเทศประสบปัญหาล้มละลายแล้ว ประชาชนชาวกรีซที่ยังติดประชานิยม และยังรับไม่ได้กับมาตรการรัดเข็มขัด การตัดทอนภาระงบประมาณของรัฐบาล เหมือนยาเสพติดที่เมื่อเสพแล้วก็เลิกยาก

ดูแล้ว บ้านเมืองเราเหมือนกำลังเดินตามรอยกรีซไม่ผิดเพี้ยน

เส้นทางเดียวกัน ไม่หนีห่างกันเท่าใดนัก