ไปกันใหญ่

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

หุ้นตกไม่เห็นฝั่ง เศรษฐกิจระส่ำระสาย เมื่อมีการประกาศใช้ พ.ร.บ.รักษาความมั่นคงภายในในพื้นที่ 3 เขตของกรุงเทพมหานคร ได้แก่ เขตดุสิต เขตพระนคร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ช่วงวันที่ 1-10 ส.ค.นี้

ทั้งนี้ มีการมอบหมายให้กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) เป็นผู้รับผิดชอบในการป้องกัน ปราบปราม ยับยั้งเหตุการณ์ที่อาจจะกระทบต่อความมั่นคง

สาเหตุเนื่องจากฝ่ายความมั่นคงประเมินสถานการณ์ว่ามีความจำเป็นต้องบังคับใช้กฎหมายดังกล่าว เนื่องจากมีการประกาศจะมีการชุมนุมของหลายกลุ่มเพื่อคัดค้านและประท้วงไม่เห็นด้วยกับการประชุมรัฐสภาพิจารณาร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม

จากการประเมินมีแนวโน้มว่าจะมีมวลชนมาร่วมชุมนุมเป็นจำนวนมาก และอาจยืดเยื้อลุกลามไปถึงขั้นยึดสถานที่ราชการ ซึ่งหวังผลทางการเมืองต้องการขัดขวางการทำหน้าที่ของรัฐสภา

นี่แหละคือคำแถลงของการให้กฎหมายฉบับเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในการควบคุมม็อบ

ประเด็นที่น่าคิดก็คือการผลักดันร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมเข้าสู่สภา มีการอธิบายถึงเหตุผลอย่างมากมาย โดยเฉพาะการบอกว่าเพื่อหาทางสมานฉันท์ ลดความขัดแย้งในสังคมไทย

ทว่ากฎหมายยังไม่ทันเข้าสภา ก็มีแต่ความแตกแยกทางความคิด ลามไปทั่ว จนส่อเค้าความดุเดือดอย่างที่เห็น

ซ้ำร้ายการผลักดันกฎหมายที่อ้างว่าเพื่อความปรองดอง แต่กลับมีการใช้กฎหมายที่ให้อำนาจเบ็ดเสร็จเข้ามาควบคุมสถานการณ์การชุมนุม และภาพที่ออกมาดูเหมือนจะมีความรุนแรงแฝงเร้นอย่างชัดเจน

ทั้งหมดเป็นสิ่งที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง

แล้วจะให้เชื่อได้อย่างไรว่า ร่างกฎหมายนิรโทษกรรมทำเพื่อความปรองดอง หรือความสงบสุขของบ้านเมือง

มองข้างหน้าก็รู้แล้วว่าอนาคตเป็นเช่นไร

ไม่ว่ากฎหมายจะผ่านสภา หรือไม่ผ่านสภา ก็จะมีแต่ความวุ่นวายตามมาไม่รู้จบ

เพราะการใช้กฎหมายเบ็ดเสร็จเช่นนี้เข้ามา ถือเป็นสัญญาณที่แน่ชัดถึงความรุนแรง ความแตกแยกที่บังเกิดขึ้น

ที่สำคัญ อำนาจทางกฎหมายไม่ใช่คำตอบสำหรับการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งที่เกิดขึ้น

ประเทศนี้จึงกำลังถูกขับเคลื่อนเข้าหาความเสี่ยงครั้งใหญ่อีกครั้ง เพียงเพื่อการอยู่ในอำนาจ การแสวงหาอำนาจของคนเพียงหยิบมือเดียว

น่าเสียใจ น่าเสียดายอย่างยิ่ง