24 มิ.ย. 2556

โดย...คมนอกฝัก

วันรำลึกเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงการปกครอง 24 มิ.ย. 2475 เวียนมาบรรจบอีกครั้งแล้วนะครับ นับไปนับมาเบ็ดเสร็จประชาธิปไตยแบบไทยๆ ของเราก็มีอายุครบ 81 ปีพอดิบพอดี

ถ้าจะเปรียบเป็นคนก็เหมือนกับคนที่ผ่านเหตุการณ์ต่างๆ มามากมาย ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างโชกโชน และเปี่ยมไปด้วยวุฒิภาวะที่ทำให้ลูกหลานเคารพยำเกรง

แต่ความเป็นจริงที่เห็นกลับไม่ได้เป็นอย่างที่ควรจะเป็น!

ใครมีสิทธิอะไรที่รัฐธรรมนูญให้ทำได้ก็ทำมันอย่างเต็มที่ ไม่ลืมหูลืมตาว่าสิทธิที่ตัวเองมีนั้นจะไปละเมิดสิทธิของใครบ้าง

ไม่ต้องย้อนไปไกลมากหรอกครับ เอาแค่ตัวอย่างที่เห็นๆ กันอยู่ในรอบ 4-5 ปีที่ผ่านมาที่เราต่างเห็นบรรดาผู้นำมวลชนสารพัดสีเสื้อท่องคาถา “สิทธิเสรีภาพ” โดยที่ไม่รู้ว่าไอ้คาถาที่ว่านั้นมันจะสร้างความเดือดร้อนให้กับสาธารณะอย่างไร

ชุมนุมปิดถนนใจกลางเมืองกันทุกปี อ้างว่าที่นี่มีคนตาย คนอื่นจะเป็นอย่างไรไม่สน ขอให้มีพื้นที่แสดงถึงอำนาจตัวเองเป็นพอ

หรือใครไปตั้งเวทีปราศรัยพูดจาไม่เข้าหูก็ยกพวกไปถล่มให้ราบเป็นหน้ากลอง ได้ความสะใจใส่กระเป๋ากลับบ้าน แถมมีผลงานไปอวดเจ้านายตัวเอง

เช่นกันกับ “ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง” ถามว่าได้ประพฤติตนที่สมควรเป็นแบบอย่างที่ดีในเรื่องประชาธิปไตยให้สังคมเห็นหรือไม่

ตอนเข้ารับตำแหน่งไม่ว่าจะเป็นสมาชิกรัฐสภา หรือรัฐมนตรี ก็ต่างปฏิญาณตนเอาไว้ตามรัฐธรรมนูญบัญญัติว่า “จะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชน ทั้งจะรักษาไว้และปฏิบัติตามซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทุกประการ”

ทว่าสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่มันช่างสวนทางกับสิ่งที่ออกมาจากปากอย่างสิ้นเชิง

อยากจะเสนอกฎหมายอะไรก็เสนอ เป็นเสียงข้างมากซะอย่างใครจะทำไม เสียงข้างมากถือเป็นที่สุด

แต่พอถูกตรวจสอบก็กล่าวหาว่าองค์กรนั้นใช้อำนาจแทรกแซงบ้างล่ะ เป็นมือที่มองไม่เห็นบ้างล่ะ ปลุกมวลชนตัวเองสร้างความปั่นป่วนไปหมด

ที่พูดมาทั้งหมดก็ไม่ได้ต้องการจะอวดอ้างตัวเองเป็นผู้รู้ด้านประชาธิปไตยในระดับปรมาจารย์อะไรหรอกครับ แต่แค่อยากสะท้อนออกมาให้เห็นว่าปัญหามันอยู่ที่คน หาได้อยู่ที่ระบบไม่

ประชาธิปไตยเป็นสิ่งที่มีคุณอนันต์อยู่ในตัวอยู่แล้ว เพียงแต่คนต่างหากที่ใช้ประชาธิปไตยเพื่อประโยชน์ของตัวเอง

เลิกตั้งคำถามได้แล้วครับว่า คณะราษฎรชิงสุกก่อนห่ามหรือไม่ แต่ควรจะมาตั้งคำถามกันว่าจะทำอย่างไรให้ประชาธิปไตยเป็นประชาธิปไตยดีกว่า